Նոր ժողովրդավարություն (Հունաստան)

Հունական քաղաքական կուսակցություն

«Նոր ժողովրդավարություն» (հուն․՝ Νέα Δημοκρατία), քաղաքական կուսակցություն Հունաստանում, աջ թևի։ Այն ստեղծվել է 1974 թվականին Կոնստանդինոս Կարամանլիսի կողմից։ Կուսակցությունը Եվրոպական ժողովրդական կուսակցության անդամ է։

Նոր ժողովրդավարություն
հուն․՝ Νέα Δημοκρατία
New Democracy Logo 2018.png
Տեսակկուսակցություն
ԵրկիրFlag of Greece.svg Հունաստան
ԱռաջնորդԱնտոնիս Սամարաս
ՀիմնադիրԿոնստանտինոս Կարամանլիս
Հիմնադրվածհոկտեմբերի 4, 1974
Գաղափարախոսությունպահպանողականություն, քրիստոնեական դեմոկրատիա և տնտեսական լիբերալիզմ
Քաղաքական հայացքաջակենտրոն
ՇտաբԿալիտեյա և Աթենք, Հունաստան
Միջազգային պատկանելությունԵվրոպական ժողովրդական կուսակցություն
ՆախորդԱզգային Ռադիկալ Միություն
ՀաջորդNew Greek Impetus?
Կայքnd.gr
New Democracy (Greece) Վիքիպահեստում

ՊատմությունԽմբագրել

«Կարամանլիսը կամ տանկերը» կարգախոսի ներքո կուսակցությունը հաղթել է Հունաստանի բռնապետության անկումից հետո առաջին խորհրդարանական ընտրություններում։ 1977 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից հետո «Նոր ժողովրդավարությունը» պահպանեց իշխանությունը, բայց 1981 թվականի ընտրություններից հետո ՊԱՍՈԿ-ը զիջեց իշխանությունը։

«Նոր ժողովրդավարությունը» 1989 թվականին վերադարձավ իշխանություն ձախ կուսակցությունների՝ «Սինասպիզմոսի» կոալիցիյի հետ կոալիցիոն համաձայնագրով։ Հետագայում ստեղծվեց լայն կոալիցիա ՊԱՍՈԿ-ի հետ։

1993 թվականի ընտրություններից հետո կուսակցությունը մինչև 2004 թվականը ընդդիմադիր էր։

2004 թվականի արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններում «Նոր ժողովրդավարությունը» վերադարձավ իշխանություն Կոստաս Կարամանլիսի՝ Կոստանտինոս Կարամանլիսի եղբորորդու ղեկավարությոամբ, և մինչև 2009 թվականը նա իշխանության ղեկին էր։ Մեծամասնություն կազմեց Հունաստանի խորհրդարանում և Հունաստանի կառավարությունում։

Հունաստանի խորհրդարանում «Նոր ժողովրդավարության» պատգամավորները, իրենց օգտին քվեարկած ձայների 41,9 %-ով՝ ստացան 152 տեղ։ Կուսակցության ամենամոտ մրցակիցը՝ «Համահունական սոցիալիստական շարժում ՊԱՍՈԿ»-ը, հույսը դնելով ձայների 38,1 %-ի վրա, ստացել է 102 մանդատ նախկին 117-ի փոխարեն։ Միևնույն ժամանակ, երկու խոշոր կուսակցությունների դիրքերը որոշակիորեն ցնցվեցին․ կոմունիստները (8,1 % - 21 մանդատ) և ազգայնականները (5,9 % - 12 տեղ) ամրապնդեցին իրենց դիրքերը։

2009 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում «Նոր ժողովրդավարությունը» հավաքել է ձայների 33,49 %-ը՝ զիջելով ընդդիմադիր սոցիալիստական ՊԱՍՈԿ շարժմանը։ Հետևաբար, ՊԱՍՈԿ-ի առաջնորդ Գեորգիոս Պապանդրեուն դարձավ երկրի նոր վարչապետ։ Կոստաս Կարամանլիսը կամավոր հեռացավ կուսակցության նախագահի պաշտոնից։ Նոյեմբերի 8-ին կայացած համագումարում որոշում կայացվեց փոփոխել «Նոր ժողովրդավարության» կանոնադրությունը, որը նախատեսում էր կուսակցության նախագահի ընտրություն բոլոր անդամների կողմից[1]։ Ուստի ընտրության իրավունք ստացան նույնիսկ նրանք, ովքեր կդառնան կուսակցության անդամ ընտրությունների օրը։

Ներկուսակցական ընտրությունները նշանակված էին 2009 թվականի նոյեմբերի 29-ին (անհրաժեշտության դեպքում վերընտրությունները տեղի կունենան 2009 թվականի դեկտեմբերի 5-ին[1])։ Այս պաշտոնի համար առաջադրվեցին հետևյալ թեկնածուները՝ Դիմիտրիոս Ավրամոպուլոսը, Ադոնիս Սամարասը, Սալոնիկի պրեֆեկտ Պանայոտիս Պսոմիդիասը և Դորա Բակոյաննին[2], բայց Դիմիտրիս Ավրամոպուլոսը շուտով հրաժարվեց առաջադրվել։ Ըստ ընտրությունների նախօրեին «Կատեմերինի» թերթի անցկացրած առաջին հարցման, Ադոնիս Սամարասին աջակցել է 43%-ը, Դորա Բակոյաննիին՝ 35%-ը, Պանայոտիս Պսոմիադիսին՝ 18%-ը[3]: Վերջապես, կուսակցության նոր ղեկավար դարձավ Ադոնիս Սամարասը[4]:

Ադոնիս Սամարասը շատ արագ ապացուցեց, որ ինքը ծայրաստիճան սկզբունքային և անհաշտ քաղաքական գործիչ է։ Այսպիսով, 2010 թվականի մայիսի 7-ին նա կուսակցությունից վտարեց Հունաստանի նախկին արտգործնախարար Դորա Բակոյաննին` այն բանից հետո, երբ նա քվեարկեց ԵՄ-ից և ԱՄՀ-ից Հունաստանին ֆինանսական օգնության ծրագրի վավերացմանը` դեֆոլտը կանխելու համար[5][6]` հակառակ կուսակցության դիրքորոշմանը[7]: 2010 թվականի հունիսի 14-ին ագրոարդյունաբերական զարգացման նախկին նախարար Կոստաս Կիլտիդիսը հայտարարեց «Նոր ժողովրդավարություն» խորհրդարանական խմբակցությունից իր կամավոր դուրս գալու մասին[8]։

Շարունակելով 2009 թվականից Հունաստանի մասնաճյուղի կողմից կուսակցության ղեկավարությանը կաշառելու մասին սկանդալների շարքը, 2010 թվականի մայիսի 30-ին Ադոնիս Սամարասը հայտարարեց կուսակցությունը մաքրելու այն անդամներից, որոնց անունը խառն է կոռուպցիոն սկանդալին, որոնց թվում էին, մասնավորապես, Արիստոտել Պավլիդիսը, Թեոդորոս Ռուսոպուլոսը և Յորղոս Վուլգարակիսը[9]։ Այսպիսով, 2010 թվականի մայիսի 28-ին Հունաստանի տրանսպորտի և կապի նախկին նախարար Տասոս Մանտելիսը խորհրդարանական հանձնաժողովին խոստովանել է, որ 1998 թվականին Siemens-ից 100 հազար եվրո (123,5 հազար դոլար) կաշառք է վերցրել[10]:

2010 թվականի մայիսի 30-ին տեղի ունեցան կուսակցության տարածքային ղեկավարների ընտրություններ։ Կուսակցության պատմության մեջ երկրորդ անգամ ընտրություններն անցան ուղղակի և ընդհանուր[11]։ 2010 թվականի հունիսի 25-ից հունիսի 27-ը տևեց «Նոր ժողովրդավարության» 8-րդ կուսակցության համագումարը, որին Ադոնիս Սամարասը հայտարարեց նոր առաջադրանքներ, որոնք տարբերվում են Հունաստանի կողմից ԵՄ-ի և ԱՄՀ-ի հետ պարտքային ճգնաժամը հաղթահարելու հուշագրից[12]:

 
«Նոր ժողովրդավարության» հին պատկերանշանը

2011 թվականի հունվարին «Նոր ժողովրդավարությունը» տեղափոխվել է Սինգրու պողոտայում գտնվող իր նոր շտաբ: Կուսակցության հին գրասենյակը՝ Ռիգիլիս 18 հասցեում գտնվող նեոդասական շենքը, տեղակայված է Կոնստանդինոս Կարամանլիսի անվան ժողովրդավարության ինստիտուտում[13]: 2011 թվականի հունվարի 21-ին, կուսակցության նոր գրասենյակում, Ադոնիս Սամարասը ներկայացրեց կուսակցության նոր պատկերանշանը, որն այժմ բաղկացած է նարնջագույն և ձիթապտղի ալիքային գծերից և կապույտ տառերով ΝΔ-ից: Նոր պատկերանշանը, առաջնորդի խոսքով, պետք է դառնա «21-րդ դարի կուսակցության պատկերանշան, այն խորհրդանշում է թափանցիկություն, առաջնորդություն, մարդասիրություն, վստահություն: Հին պատկերանշանը չի բացառվում կուսակցության կողմից, այն դառնում է նրա պատմությունը»[14]։

2012 թվականի հունիսի 17-ի կրկնված ընտրություններում կուսակցությունը ստացել է ձայների 29,66 %-ը՝ 1 825 502 ընտրող, իսկ ընտրությունների արդյունքում կուսակցությունը խորհրդարանում ստացել է 129 տեղ[15]։

Ընտրությունների արդյունքներԽմբագրել

Տարի Կուսակցության նախագահ Ընտրողների թիվ Ընտրողների տոկոս Խորհրդարանի տեղեր Խորհրդարանի տեղեր
1974 Կոնստանդինոս Կարամանլիս 2 669 133 54,4 % 220 Կառավարություն
1977 Կոնստանդինոս Կարամանլիս 2 146 365 41,8 % 171 Կառավարություն
1981 Գեորգիոս Ռալիս 2 034 496 35,9 % 115 Ընդդիմություն
1985 Կոնստանդինոս Միցոտակիս 2 599 681 40,8 % 126 Ընդդիմություն
1989, հունիս Կոնստանդինոս Միցոտակիս 2 887 488 44,3 % 145 Կառավարությունը «Նոր ժողովրդավարություն- KKE-EAR» միությունում
1989, նոյեմբեր Կոնստանդինոս Միցոտակիս 3 093 479 46,2 % 148 «Նոր ժողովրդավարություն-ՊԱՍՈԿ-Սինասպիզմոս» միության անդամ
1990 Կոնստանդինոս Միցոտակիս 3 088 137 46,9 % 150 Կառավարություն
1993 Կոնստանդինոս Միցոտակիս 2 711 241 39,3 % 111 Ընդդիմություն
1996 Էվերտ Միլտիադիս 2 584 765 38,1 % 108 Ընդդիմություն
2000 Կոստաս Կարամանլիս 2 935 196 42,7 % 126 Ընդդիմություն
2004 Կոստաս Կարամանլիս 3 359 058 45,4 % 165 Կառավարություն
2009 Կոստաս Կարամանլիս 2 295 967 33,48 % 91 Ընդդիմություն
2012, մայիս Ադոնիս Սամարաս 1 192 054 18,85 % 108 Կառավարություն չի ձևավորվել
2012, հունիս Ադոնիս Սամարաս 1 825 502 29,66 % 129 Կառավարություն դաշինքի մեջ ՊԱՍՈԿ-ի և ԴԻՄԱՐ-ի հետ
2015, հունվար Ադոնիս Սամարաս 1 718 815 27,81 % 76 Ընդդիմություն
2015, սեպտեմբեր Վագելիս Մեյմարակիս 1 526 205 28,10 % 75 Ընդդիմություն
2019 Կիրիակոս Միցոտակիս 2 251 411 39,85 % 158 Կառավարություն


ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 Оппозиция выбирает своего лидера(չաշխատող հղում)
  2. На всеобщих выборах НД будет избран новый президент(չաշխատող հղում)
  3. Opinion polls on ND leadership race
  4. Samaras new ND leader, pledges unity
  5. Bakoyannis expelled from ND
  6. Pasok and ND deputies expelled — ERT(չաշխատող հղում)
  7. Samaras: Vote against measures
  8. New independent MP
  9. ««Мы смело выходим в общество»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-03-11-ին։ Վերցված է 2012-05-01 
  10. Экс-министр Греции признался в получении взяток от Siemens(չաշխատող հղում)
  11. ND votes for new local leaders
  12. «Завершился 8-й съезд НД»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-03-21-ին։ Վերցված է 2010-10-15 
  13. ND moving to new HQ, ana-mpa, 15-01-2011
  14. ND unveils new 'emblem of 21st century', 21-01-2011
  15. «Parliamentary Elections June 2012» (անգլերեն)։ Ministry of Interior։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-06-26-ին։ Վերցված է 2012-06-18 

Արտաքին հղումներԽմբագրել