Միքայել Տերյան

հայ դիրիժոր

Միքայել Նիկիտայի Տերյան (1905, հուլիսի 1, Մոսկվա - հոկտեմբերի 13, 1987, Մոսկվա), հայ դիրիժոր, ալտահար, մանկավարժ, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1945), պրոֆեսոր (1944)

Միքայել Տերյան
Բնօրինակ անունՄիքայել Նիկիտայի Տերյան
Ծնվել է1905 հուլիսի 1 Մոսկվա
Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն
ԵրկիրFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն
Մահացել էհոկտեմբերի 13, 1987(1987-10-13) (տարիքը 82), Մոսկվա
Մոսկվա, ԽՍՀՄ
Ժանրերդասական երաժշտություն
ՄասնագիտությունԱլտահար
դիրիժոր
մանկավարժ
Գործիքներալտ
ԱշխատավայրՀայաստանի ազգային ֆիլհարմոնիկ նվագախումբ, Մեծ թատրոն և Կոմիտասի անվան կվարտետ[1]
ԿրթությունՄոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիա (1929) և Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիա
ՊարգևներՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ, «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալ, Ստալինյան մրցանակ, Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան, «Պատվո նշան» շքանշան, Մոսկվայի 800-րդ ամյակին նվիրված մեդալ և Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի ծննդյան 100-ամյակի հոբելյանական մեդալ

ԿենսագրությունԽմբագրել

1929 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիան (պրոֆեսորներ Գ.Դուլով և Կ.Մոստրաս)։ Կոմիտասի անվան քառյակի հիմնադիրներից է և 1924-1936 և 1938-1947 թվականներին՝ ալտահարը։ 1935 թվականից դասավանդել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայում, 1944 թվականից՝ ամբիոնի վարիչ։ 1948-1953 թվականներին եղել է Մոսկվայի մարզային ֆիլհարմոնիայի սիմֆոնիկ, 1965-1966 թվականներին՝ Հայասատնի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր[2]: Ելույթներ է ունեցել Դ. Օյստրախի, Լ. Օբորինի և Ս. Կնուշևիցկու հետ տարբեր անսամբլներում։ Եղել է Մոսկվայի Մեծ թատրոնի ալտերի խմբի կոնցերտմայստերը։ 1961 թվականին հիմնադրել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի ուսանողական կամերային նվագախումբը՝ հյուրախաղերով հանդես գալով Եվրոպայի և Լատինական Ամերիկայի երկրներում[3]:

ՄրցանակներԽմբագրել

  • ՀԽՍՀ պետական մրցանակ (1946)
  • Հ. Ֆոն Կարայանի անվան միջազգային մրցույթի 1-ին մրցանակ (1970)

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. http://www.komitas.am/eng/komitas_quartet.htm
  2. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007 
  3. Միքայել Տերյան (1905-1987)