Մեհմեդ VI Վահիդեդին (օսմ. محمد سادس‎ — Mehmed-i Sadis, թուրք.՝ Altıncı Mehmet, Mehmet Vahideddin, հունվարի 14, 1861(1861-01-14)[1][2], Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն[3] - մայիսի 16, 1926(1926-05-16)[1][2], Սան Ռեմո, Իմպերիա, Լիգուրիա, Իտալիա), Օսմանյան կայսրության վերջին սուլթանը 1918- 1922 թթ.։ Աբդուլ Մեջիդ-ի որդին է։

Մեհմեդ VI
օսման.՝ محمد سادس
Դիմանկար
Ծնվել էհունվարի 14, 1861(1861-01-14)[1][2]
ԾննդավայրՍտամբուլ, Օսմանյան կայսրություն[3]
Մահացել էմայիսի 16, 1926(1926-05-16)[1][2] (65 տարեկան)
Մահվան վայրՍան Ռեմո, Իմպերիա, Լիգուրիա, Իտալիա
ԳերեզմանԴամասկոս
ՔաղաքացիությունFlag of the Ottoman Empire (1844–1922).svg Օսմանյան կայսրություն
Կրոնիսլամ և սուննի իսլամ
Մասնագիտությունկառավարիչ
ԱմուսինԷմինե Նազիքեդա, Müveddet Kadınefendi?, Nevvare Kadın Efendi?, Nimet Nevzad Kadın Efendi? և Inşirah Hanım Efendi?
Ծնողներհայր՝ Աբդուլ Մեջիդ, մայր՝ Gülüstü?
Զբաղեցրած պաշտոններՕսմանյան կայսրության սուլթան
ԵրեխաներSabiha Sultan?, Fatma Ulviye Sultan? և Mehmed Ertuğrul Efendi?
Ստորագրություն
Tughra of Mehmed VI.svg
Mehmed VI Վիքիպահեստում

ԾանոթագրություններԽմբագրել