Բացել գլխավոր ցանկը

Հնդկաստանի կառավարության դրամահատարան, Կալկաթա

Հնդկաստանի կառավարության դրամահատարան, Կալկաթա, առաջին անգամ հիմնադրվել է 1757 թվականին[1] և տեղակայված է հին ամրոցում գտնվող Սև փոսին հաջորդող շենքում, որտեղ այսօր կանգնած է Գլխավոր փոստային գրասենյակը[2]: Այն կոչվում է Կալկաթայի դրամահատարան և օգտագործվում է Մուրշիդաբադ անունով հատված մետաղադրամների արտադրության համար[1]:

Museum Silhouette.svg
Հնդկաստանի կառավարության դրամահատարան, Կալկաթա
Calcutta mint.jpg
Տեսակձեռնարկություն
ԵրկիրFlag of India.svg Հնդկաստան
ՏեղագրությունԱրևմտյան Բենգալիա
Հիմնադրված է1757

Երկրորդ դրամահատարանԽմբագրել

Կալկաթայի երկրորդ դրամահատարանը ստեղծվել է 1790 թվականին՝ Անգլիայից բերված ժամանակակից մեքենաներով: Այն գտնվում է Ջիլեթի նավաշինական հաստատության տարածքում, որը 1833 թվականին վարձակալվել էր Կնիքի և անշարժ գույքի կոմիտեի կողմից: Այս դրամահատարանից թողարկված մետաղադրամները շարունակում էին կրել Մուրշիդաբադի դրամահատարան անունը:

Երրորդ դրամահատարանԽմբագրել

 
Հին Արծաթե դրամահատարանի շենք, Ստրենդի փողոց 60: Այն ներկայումս զբաղեցվում է Կենտրոնական պահուստային ոստիկանության ուժերի կողմից

1824 թվականի մարտին Կալկաթայի երրորդ դրամահատարանի հիմքը դրվեց Ստրենդի ճանապարհի վրա, իսկ 1829 թվականի օգոստոսի 1-ից բացվեց արտադրության համար: Մինչև 1835 թվականը այս դրամահատարանում թողարկված մետաղադրամները շարունակում էին մնալ Մուրշիդաբադի դրամահատարանի անվան տակ: Երրորդ դրամահատարանի շենքի ազդեցիկ ճակատը հիմնված էր Աթենքի Աթենասի տաճարի նախագծի վրա, որը սովորաբար հայտնի է որպես Պարթենոն: Կանգուն բլոկները տեսադաշտից թաքնված էին հոյակապ ճակատամասով:

Այս դրամահատարանը կոչվում էր «Հին արծաթե դրամահատարան»[3]: Այս դրամահատարանի հիմքը դրվեց 1824 թվականի մարտին, իսկ արտադրությունը սկսվեց 1829 թվականի օգոստոսի 1-ից[3]:

Մետաղադրամների արտադրական հզորությունը տատանվում էր օրական 300 հազար և 600 հազար կտոր արտադրանքի միջև: 1860 թվականին Արծաթե դրամահատարանի շենքի հյուսիսային մասում, որպես պղնձե մետաղադրամների բացառիկ արտադրություն, կառուցվել է «Պղնձե դրամահատարան» անունով հայտնի կից շենքը[փա՞ստ]:

Մետաղադրամներից բացի, Կալկաթայի դրամահատարանի կարևոր գործառույթը բրիտանական վարչակարգի ընթացքում մեդալների և շքանշանների արտադրությունն էր: Մեդալների արտադրությունը շարունակում է գործել մինչև այսօր:

1952 թվականին այդ դրամահատարանը փակվելուց հետո շենքը տարների անուշադրության հետևանքով բավականին վատ վիճակում հայտնվեց: Կալկաթայի քաղաքային իշխանությունն այս շենքը հայտարարեց ժառանգության շենք: Այս շենքը վերականգնելու և նրա հսկայական տարածքները թանգարանի վերածելու առաջարկ է ներկայացվել[4][5], իսկ 2008 թվականի հուլիսի 10-ին նախնական որակավորման հայտեր են ստացվել ութ նախագծողների կողմից[3]: Նախագիծը կլինի պետական-մասնավոր գործընկերություն Ֆինանսների նախարարության ենթակայության տակ գտնվող Անվտանգ տպագրության և դրամահատության կորպորացիայի, դրամահատարանի սեփականատիրոջ և հաղթող հայտատուի միջև[3]:

Ալիփորի դրամահատարանԽմբագրել

1930-ական թվականների վերջին նոր դրամահատարանի հիմնադրման աշխատանքը ավարտվեց Նյու Ալիփորում, իսկ շինարարությունը պետք է ավարտվեր 1942 թվականի սկզբին: Սակայն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը ստիպեց բոլոր շինարարական աշխատանքները դադարեցնել: Այն ավարտվել է 1950-ական թվականների սկզբին[6]:

Ալիփորի դրամահատարանը բացվեց Հնդկաստանի Կառավարության ֆինանսների նախարարը Շրի Ս. Դ. Դեշմախի կողմից 1952 թվականի մարտի 19-ին[6]: Այս ամսաթվից սկսած Ալիփորի դրամահատարանում սկսվեց մեդալների, շքանշանների և նշանների պատրաստման և արտադրության լայնորեն շահագործումը: Բացի ներքին օգտագործման համար մետաղադրամների արտադրությունից, արտադրում է նաև այլ ազգերի մետաղադրամներ:

Տես նաևԽմբագրել

ՀղումներԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 «History of the Alipore Mint»։ India Govt Mint, Kolkota։ Արխիվացված է օրիգինալից 29 June 2008-ին։ Վերցված է 15 September 2008 
  2. «From mint to museum»։ The Telegraph (Calcutta, India)։ 30 November 2007 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 «Kolkata's landmark Old Silver Mint to be re-incarnated»։ Economic Times։ 17 July 2008։ Արխիվացված է օրիգինալից 2 August 2008-ին։ Վերցված է 15 September 2008 
  4. «Heritage Buildings in Kolkata»։ West Bengal Tourism։ Արխիվացված է օրիգինալից 28 November 2006-ին։ Վերցված է 7 November 2006 
  5. «Fresh reuse initiative for Old Mint»։ The Telegraph, Calcutta, India։ 19 July 2005։ Վերցված է 7 November 2006 
  6. 6,0 6,1 «The Alipore Mint: dated March 20, 1952»։ The Hindu։ 20 March 2002։ Վերցված է 15 September 2008 

Արտաքին հղումներԽմբագրել