Կամիլո Խոսե Սելա (իսպ.՝ Camilo José Cela, մայիսի 11, 1916(1916-05-11)[1][2][3][…], Iria Flavia, Պադրոն, Լա Կորունյա նահանգ, Գալիսիա, Spain under the Restoration, Իսպանիա[4] - հունվարի 17, 2002(2002-01-17)[1][2][3][…], Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի հեղինակ՝ վիպասան, էսսեիստ, պատմվածագիր, բանաստեղծ, բառարանի հեղինակ, ամսագրերի հրատարակիչ, լրագրող, դասախոս։ Իսպանիայի Թագավորական Ակադեմիայի անդամ (1957

Կամիլո Խոսե Սելա
իսպ.՝ Camilo José Cela
Ծնվել էմայիսի 11, 1916(1916-05-11)[1][2][3][…]
ԾննդավայրIria Flavia, Պադրոն, Լա Կորունյա նահանգ, Գալիսիա, Spain under the Restoration, Իսպանիա[4]
Վախճանվել էհունվարի 17, 2002(2002-01-17)[1][2][3][…] (85 տարեկան)
Վախճանի վայրՄադրիդ, Իսպանիա
ԳերեզմանAdina Cemetery
Մասնագիտությունգրող, բանաստեղծ, վիպասան, քաղաքական գործիչ, լրագրող, ակնարկագիր, համալսարանի դասախոս և կինոդերասան
Լեզուիսպաներեն
Քաղաքացիություն Իսպանիա
ԿրթությունCentro Universitario Villanueva?
Գիտական աստիճանգիտությունների դոկտոր
Ժանրերպոեզիա և վեպ
Ուշագրավ աշխատանքներՊասկուալ Դուարտեի ընտանիքը, Փեթակը, Journey to the Alcarria?, Del Miño al Bidasoa? և Pabellón de reposo?
ԱնդամակցությունՊատաֆիզիկայի դպրոց, Իսպանիայի արքայական ակադեմիա[5] և Թագավորական Գալիսիական ակադեմիա
ԱշխատավայրUniversity of the Balearic Islands?
Պարգևներ
ԱմուսինMaría del Rosario Conde Picavea? և Marina Concepción Castaño López?
ԶավակներԿամիլո Խոսե Սելա Կոնդե
Կամիլո Խոսե Սելա Վիքիդարանում
 Camilo José Cela Վիքիպահեստում

1989 թվականին նրան շնորհվել է Գրականության Նոբելյան մրցանակ «Պասկուալ Դուարտեի ընտանիքը» վեպի համար։ Վեպը նոր էջ է բացել իսպանական գրականության մեջ՝ հիմք դնելով «դաժան ռեալիզմ» կոչվող ուղղությանը։ Խոսե Սելայի ոճին բնորոշ է գրոտեսկի աստիճանի հասնող հեգնանքը։

Մանկություն և վաղ գործունեություն խմբագրել

Կամիլո Խոսե Սելան ծնվել է Իրիա Ֆլավիայում (Պադրոն, Լա-Կորունյա, Իսպանիա) գյուղական ծխական քահանայի ընտանիքում 1916 թվականի մայիսի 11-ին[15]։ Նա ինը երեխաներից ավագն էր[16]։ Նրա հայրը՝ Կամիլո Կրիսանտո Սելա Ֆերնանդեսը գալիսիացի էր, մայրը՝ Կամիլա Էմանուելան ևս գալիսիացի էր անգլիական և իտալական արմատներով։ Ընտանիքը միջինից բարձր խավի էր, և Սելան իր մանկությունը վերհիշում է որպես «այնքան երջանիկ ու մեծանալը շատ դժվար էր»[16]։

1921-1925 թվականներին նա ընտանիքի հետ ապրել է Վիգոյում, որտեղ նրանք մնում են մինչև Մադրիդ մեկնելը։ Այստեղ Սելան սովորել է պիարիստների դպրոցում։ 1931 թվականին նրան ախտորոշում են տուբերկուլյոզ և բուժումն անցնում է Գուադառամայի առողջարանում, որտեղ էլ ազատ ժամանակ աշխատում է իր «Pabellón de reposo» վեպի վրա։ Ապաքինումից հետո նա սկսում է ինտենսիվորեն կարդալ Խոսե Օրգետայի և Անտոնիո դը Սոլիսի աշխատանքները։

Երբ 1936 թվականին բռնկվում է Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմը, Սելան 20 տարեկան էր և նոր էր բուժվել հիվանդությունից։ Նրա քաղաքական ուղղվածությունը պահպանողական էր, և ցանկանում էր անցնել ապստամբների գոտի ու զինվորագրվել, սակայն վիրավորվում և հոսպիտալացվում է Լոգրոնյոյում։

Ստեղծագործություններ խմբագրել

  • Մարսելո Բրիտո, «Գարուն», 2000, № 8

Ծանոթագրություններ խմբագրել

Աղբյուրներ խմբագրել

  • Արդի իսպանալեզու պատմվածք, հատոր 1, Ե., «Գրական էտալոն», 2011, էջ 279։