Լևոն Լաճիկյան

հայ արվեստագետ, նկարիչ

Լևոն Երվանդի Լաճիկյան (սեպտեմբերի 7, 1955, Գյումրի), գեղագետ, արվեստաբան, գրաֆիկ-նկարիչ։

Լևոն Լաճիկյան
Ի ծնեԼևոն Երվանդի Լաճիկյան
Ծնվել է1955, սեպտեմբերի 7
ԾննդավայրԳյումրի
Ազգությունհայ
ԿրթությունԵրևանի պետական համալսարան
Մասնագիտություննկարիչ, արվեստագետ և graphical artist
ԱնդամակցությունՀայաստանի նկարիչների միություն և Հայաստանի ժուռնալիստների միություն
Levon Lachikyan Վիքիպահեստում

ՀՀ վաստակավոր նկարիչ Սամվել Լաճիկյանի եղբայրն է։

ԿենսագրությունԽմբագրել

1977 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1977-1980 թվականներին սովորել է ԵՊՀ ասպիրանտուրայում՝ «Գեղագիտություն» մասնագիտությամբ։ 1999 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է, 2005 թվականից՝ Հայաստանի լրագրողների միության անդամ։

2010 թվականին պարգևատրվել է ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալով։

Ստեղծել է գրաֆիկական գործերի շարք[1]։

Աշխատանքային գործունեությունԽմբագրել

  • 1981-1996 թվականներին դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանում։
  • 1992-1994 թվականներին եղել է «Ազգ» օրաթերթի մշակութային էջի պատասխանատուն։
  • 1996-2011 թվականներին եղել է ՀՕՖ-ի մամլո քարտուղարը։
  • 2012 թվականին աշխատել է ՀՀ Սփյուռքի նախարարությունում` որպես Ամերիկայի հայ համայնքների վարչության պետ։
  • 2013 թվականից շարունակում է դասավանդել ԵՊՀ-ում։

Լաճիկյանի գիտական և արվեստաբանական հոդվածները լույս են տեսել հայրենի և արտերկրի գիտական հանդեսներում («Բազմավէպ», «Հանդես ամսօրեայ» ևն) ու հանրագիտարաններում («Քրիստոնյա Հայաստան»)։

Հեղինակ է հետևյալ գրքերի՝

  • «Անլույս օրերի ոգեղեն ղողանջներ», Եր., 2004 թ.
  • «Հրաշալի այբուբենը», Նյու Յորք, 2005 թ.
  • «Ներբող Մայրենիին», Եր., 2005 թ.[2]
  • «Խաչվող ճանապարհներ», Եր., 2006 թ.
  • «Crossing Roads» («Խաչվող ճանապարհներ»), Եր., 2012 թ.[3],[4],[5],[6]

Անհատական ցուցահանդեսներԽմբագրել

Մեջբերումներ Լևոն Լաճիկյանի մասինԽմբագրել

«Անչափ տպավորված եմ Լևոն Լաճիկյանի գծանկարներով։ Դրանք տարածական զգացողությամբ, լավ կոմպոզիցիայով և նուրբ ու զգայուն արված աշխատանքներ են։ Հեղինակն անթերի գծերի միջոցով թրթռուն ու կենդանի պատկերներ է ստեղծում։ Շատ կարևոր է, որ Լևոնի գծանկարները նյութի պարզ վերարտադրություն կամ սոսկ փաստագրություն չեն։ Տարբեր շինությունների ճարտարապետական մանրամասներ տալով հանդերձ` նա կարողանում է վեր բարձրանալ դրանցից և դրսևորել եղածի հանդեպ իր անհատական վերաբերմունքը»։
Հակոբ Հակոբյան
ՀՀ ժողովրդական նկարիչ

«Մշակույթի վերաբերյալ շատերն են գրել և էլի կգրեն։ Սակայն միշտ էլ եղել եմ այն կարծիքին, որ արվեստի, մշակույթի մասին ընդհանրապես` ոչ բոլորը պիտի գրեն։ Միայն նրանք, ովքեր նախ՝ սիրում, ապա հասկանում են արվեստը։ Լևոն Լաճիկյանի հոդվածներն առանձնանում են այդ երկուսի ներդաշն միասնությամբ։ Արդյունքում ընթերցողը սպասում է նրա հոդվածներին։ Մի գնահատական, որ բարձրագույնը կարող է համարվել որևէ հեղինակի համար»։
Տիգրան Լևոնյան
ՀՀ ժողովրդական արտիստ

Մեջբերումներ Լևոն ԼաճիկյանիցԽմբագրել

«Նկարիչն այն մարդն է, ով նկարչի հայացք ունի և տեսնելու ու տեսածը զգալու կարողություն։ Իմ համոզմամբ ամենաերևելի հայ նկարիչն Ակսել Բակունցն է։ Բառերով նա այնպիսի պատկերներ է ստեղծում, որ վրձինն ի զորու չէ արտացոլելու դրանք»[14]։

«Շենքերն ինձ համար քարե անշունչ կառույցներ չեն։ Դրանք ավելի շատ մարդկային ոգու ամրոցներ են, միջավայր կերտող, բնավորություն ու մտածողություն կազմավորող և ճաշակ կրթող երևույթներ»։

ՊատկերասրահԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել