Էուջենիո Սկալֆարի (ապրիլի 6, 1924(1924-04-06), Չիվիտավեկյա, Հռոմ, Լացիո, Իտալիա - հուլիսի 14, 2022(2022-07-14)[1], Հռոմ, Իտալիա[2]), իտալացի լրագրող, գրող, հրատարակչությունների խմբագիր, եղել է «L`Espresso» ամսագրի և «Լա Ռեպուբլիկա» թերթի հիմնադիրը։ Նա համարվել է 20-րդ դարի իտալացի մեծագույն լրագրողներից մեկը[3][4][5]։

Էուջենիո Սկալֆարի
իտալերեն՝ Eugenio Scalfari
Eugenio Scalfari by Francesca Marchi - International Journalism Festival 2011 - cropped.jpg
Ծնվել էապրիլի 6, 1924(1924-04-06)
ԾննդավայրՉիվիտավեկյա, Հռոմ, Լացիո, Իտալիա
Վախճանվել էհուլիսի 14, 2022(2022-07-14)[1] (98 տարեկան)
Վախճանի վայրՀռոմ, Իտալիա[2]
Մասնագիտությունլրագրող, գրող և քաղաքական գործիչ
Լեզուիտալերեն
ՔաղաքացիությունFlag of Italy.svg Իտալիա
ԿրթությունՋենովայի համալսարան և Հռոմի Սապիենզա համալսարան
ԿուսակցությունԻտալիայի սոցիալիստական կուսակցություն (1976), Ազգային ֆաշիստական կուսակցություն (1943), Իտալիայի լիբերալ կուսակցություն (1956) և Արմատական կուսակցություն (1968)
ԱշխատավայրՌեպուբլիկա
Պարգևներ
Commons-logo.svg Eugenio Scalfari Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Էուջենիո Սկալֆարի ծնվել է 1924 թվականի ապրիլի 6-ին Չիվիտավեկիում[6]։ Նա իրավաբանական կրթություն է ստացել, իսկ 1950 թվականին սկսել է լրագրողական աշխատանք կատարել «Il Mondo» քաղաքական, մշակութային և տնտեսական ամսագրում[7]։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո մտերմիկ հարաբերություններ է ունեցել Իտալիայի Լիբերալ կուսակցության անդամների, իսկ 70-ականներին՝ սոցիալիստների հետ[8]։

1955 թվականին իտալացի հայտնի լրագրող Արիգո Բենեդետիի հետ նա հիմնել է Իտալիայի առաջին հետաքննական «L'Espresso» շաբաթաթերթը, որի ղեկավարեն է եղել 1963-1968 թվականներին[9]։

1976 թվականին նա հիմնել է մեկ այլ թերթ՝ «La Repubblica»-ն, որը ղեկավարել է մինչև 1996 թվականը, իսկ ղեկավարությունից հեռանալուց հետո նա շարունակել է մնալ թերթի սյունակագիր։ Միևնույն ժամանակ նա զբաղվել է գրքեր գրելով։ Նրա առաջին վեպը՝ «Լաբիրինթոսը», լույս է տեսել 1998 թվականին։ Գրքում հեղինակը քննարկում է զգացմունքներն ու բանականությունը, մտքի դերը մարդու գոյության մեջ, ձգտումների ու իրականության հակադրությունը[10]։


Էուջենիո Սկալֆարին մահացել է 2022 թվականի հուլիսի 14-ին, Հռոմ քաղաքում[11]։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 1,2 https://www.corriere.it/cronache/22_luglio_14/eugenio-scalfari-morto-ce14bdee-0351-11ed-8009-0c35e39ec03f.shtml
  2. 2,0 2,1 2,2 https://tg24.sky.it/cronaca/2022/07/14/eugenio-scalfari-morto
  3. (իտալերեն) "Da Montanelli e Scalfari ho imparato che bisogna scrivere per farsi capire": Marco Travaglio, https://www.la7.it/dimartedi/video/da-montanelli-e-scalfari-ho-imparato-che-bisogna-scrivere-per-farsi-capire-marco-travaglio-18-02-2020-308153, վերցված է 2022-07-15 
  4. «Benvenuti al Grand Hotel Scalfari, splendida vista sul secolo di carta»։ www.ilfoglio.it (իտալերեն)։ Վերցված է 2022-07-15 
  5. «Benvenuti al Grand Hotel Scalfari, splendida vista sul secolo di carta»։ www.ilfoglio.it (իտալերեն)։ Վերցված է 2022-07-15 
  6. «Vittorio Feltri, il ritratto indiscreto di Eugenio Scalfari: "Il fuoriclasse re dei giornalisti diversi da noi"»։ www.liberoquotidiano.it (իտալերեն)։ Վերցված է 2022-07-15 
  7. «Benvenuti al Grand Hotel Scalfari, splendida vista sul secolo di carta»։ www.ilfoglio.it (իտալերեն)։ Վերցված է 2022-07-15 
  8. «"Da Montanelli e Scalfari ho imparato che bisogna scrivere per farsi capire": Marco Travaglio» (իտալերեն)։ Վերցված է 2022-07-15 
  9. «Come è stata fatta l'intervista di Scalfari al Papa»։ Il Post (it-IT)։ 2013-11-22։ Վերցված է 2022-07-15 
  10. «Il Vaticano ha smentito un'altra intervista di Eugenio Scalfari a papa Francesco»։ Il Post (it-IT)։ 2018-03-29։ Վերցված է 2022-07-15 
  11. Mordzilovich Anna A. (2022)։ «The General and the Nuncio: the history of relationship between Erich Ludendorff and Eugenio Pacelli»։ Tambov University Review. Series: Humanities (1): 276–287։ ISSN 1810-0201։ doi:10.20310/1810-0201-2022-27-1-276-287 

Արտաքին հղումներԽմբագրել