Դարբնիկ

գյուղ ՀՀ Արարատի մարզում
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դարբնիկ (այլ կիրառումներ)

Դարբնիկ (նախկին անվանումը՝ Դեմուրչի), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզի Մասիսի տարածաշրջանում, Մասիս քաղաքից մոտ 6 կմ հյուսիս-արևմուտք, մարզկենտրոնից գտնվում է 23 կմ հեռավորության վրա։

Գյուղ
Դարբնիկ
Փողոց Դարբնիկում
ԵրկիրՀայաստան Հայաստան
ՄարզԱրարատի
Հիմնադրված է1880 թ.
Այլ անվանումներԴեմուրչի
Մակերես3,65 կմ²
ԲԾՄ830 մ
Պաշտոնական լեզուՀայերեն
Բնակչություն1214[1] մարդ (2011)
Ազգային կազմՀայեր
Ժամային գոտիUTC+4
Դարբնիկ (Հայաստան)##
Դարբնիկ (Հայաստան)

Պատմություն խմբագրել

Գյուղը հիմնադրվել է 1880 թվականին։ Նախկինում ունեցել է Դեմուրչի, Դեմուրչի Փոքր, Դիմուրջի, Շոռլու անվանումները։ Վերանվանվել է Դարբնիկ 1991 թվականի ապրիլի 3-ին[2]։ Տեղադրված է Միջինարաքսյան գոգավորությունում՝ Հրազդան գետի աջ ափին։ Ծովի մակարդակից ունի 830 մ բարձրություն։

Կլիման խմբագրել

Կլիման չոր, խիստ ցամաքային է։ Ձմեռները սկսվում են դեկտեմբերի կեսերին, հունվարյան միջին ջերմաստիճանը տատանվում է -3-ից -5 °C։ Ամառը տևական է՝ մայիսից մինչև հոկտեմբեր, օդի միջին ամսական ջերմությունը հասնում է 24-ից 26 °C, իսկ առավելագույնը՝ 42 °C։ Հաճախ լինում են խորշակներ, որոնք զգալի վնաս են հասցնում գյուղատնտեսությանը։ Մթնոլորտային տարեկան տեղումների քանակը 250-300 մմ է։ Բնական լանդշաֆտները կիսաանապատներ են, որոնք ոռոգման ընթացքում վերածվել են կուլտուր-ոռոգելի լանդշաֆտի։ Ագրոկլիմայական տեսակետից համայնքն ընկած է բացարձակ ոռոգման գոտում։

Բնակչություն խմբագրել

Ըստ Հայաստանի 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների՝ Դարբնիկի մշտական բնակչությունը կազմել է 1214, առկա բնակչությունը՝ 1092 մարդ[1]։ Նախկինում եղել է ադրբեջանաբնակ։ Դարբնիկի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև[3].

Տարի 1926 1939 1959 1970 1979 1989 2001 2011
Բնակիչ 426 626 654 560 1200 1748 1071 1214[1]

Տնտեսություն խմբագրել

Գյուղն ունի առկա 340 տնտեսություն, դպրոց, գրադարան, մանակապարտեզ, բուժկետ, կապի հանգույց։ Համայնքի տնտեսության մասնագիտացման ճյուղը գյուղատնտեսությունն է, համախառն բերքի մեծ մասը տալիս է բուսաբուծությունը։ Գյուղատնտեսական նշանակության հողերը կազմում են շուրջ 203 հա։ Համայնքի հողերի հիմնական մասն օգտագործվում են որպես վարելահողեր՝ զբաղեցնելով մոտ 166 հա։ Ունի պտղատու և խաղողի այգիներ։ Զբաղվում են դաշտավարությամբ, բանջարաբուծությամբ։ Մշակում են ջերմասեր բանջարաբոստանային կուլտուրաներ, ինչպես նաև հացահատիկ, պտուղներ։ Զբաղվում են կաթնամսատու անասնապահությամբ, թռչնաբուծությամբ։

Ծանոթագրություններ խմբագրել

  1. 1,0 1,1 1,2 2011 թ Հայաստանի մարդահամարի արդյունքները
  2. «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ. 5, էջ 653
  3. «Հայաստանի հանրապետության բնակավայրերի բառարան, էջ 56» (PDF). Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2014 թ․ սեպտեմբերի 12-ին. Վերցված է 2015 Մարտի 27-ին.

Արտաքին հղումներ խմբագրել