Արսեն Հարությունյան

ազատամարտիկ

Արսեն Վոլոդյայի Հարությունյան (հունվարի 11, 1964(1964-01-11), Ալաշկերտ - մայիսի 27, 1990(1990-05-27), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ազատամարտիկ:

Արսեն Հարությունյան
Ծնվել էհունվարի 11, 1964(1964-01-11)
ԾննդավայրԱլաշկերտ
Մահացել էմայիսի 27, 1990(1990-05-27) (26 տարեկան)
Մահվան վայրԵրևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Ազգությունհայ
ԿրթությունՄանուկ Աբեղյանի անվան թիվ 3 ավագ դպրոց և Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարան
Մասնագիտությունազատամարտիկ

ԿենսագրությունԽմբագրել

Արսեն Հարությունյանը ծնվել է 1964 թվականի հունվարի 11-ին Արմավիրի (Հոկտեմբերյան) մարզի Սովետական գյուղում։ Սովորել և ավարտել է Երևանի Մանուկ Աբեղյանի անվան թիվ 3 միջնակարգ դպրոցը։ Ուսումը շարունակել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում և աշխատանքի է անցել Երևանի ՋԷԿ-ում, որպես շրջիկ մեքենավար, ապա՝ ինժեներ։ 1988 թվականից Արցախի ազատամարտիկ է։ Մասնակցել է Երասխի, Նոյեմբերյանի, Կրասնոսելսկի, Իջևանի պաշտպանությանը։

 
Հուշատախտակ Երևանի կայարանամերձ հրապարակում սպանվածների հիշատակին

Սպանվել է 1990 թվականի մայիսի 27-ին Երևանի կայարանամերձ հրապարակում[1]։ Թաղված է Սովետական գյուղի գերեզմանոցում։

Ամուսնացած էր, ուներ երկու զավակ։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

ԱղբյուրներԽմբագրել

  • Ռ. Սահակյան «Գիրք վշտի և Հպարտության», Երևան, 1996