Բացել գլխավոր ցանկը

Օլգա Վասիլևա

ռուս պետական գործիչ, պատմաբան, կրոնագետ և մանկավարժ

Օլգա Վասիլևա (ռուս.՝ Ольга Юрьевна Васильева, հունվարի 13, 1960(1960-01-13), Բուգուլմա, Թաթարստանի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս պետական գործիչ, պատմաբան, կրոնագետ և մանկավարժ, պատմական գիտությունների դոկտոր (1998 թ.), պրոֆեսոր (2005 թ.), Ռուսաստանի Դաշնության 2-րդ դասի գործող պետական խորհրդական (2014 թ.)[2][3]: Ռուսաստանի Դաշնության կրթության և գիտության նախարար (2016 թ. օգոստոսի 19-ից)[4][5][6][7], Ռուսաստանի պատմության մեջ առաջին կին կրթության նախարարը[8]: Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահին կից Ռուսաստանի ակադեմիայի ժողտնտեսության և Պետական  ծառայության և կառավարման համալսարանի պետական-կրոնական հարաբերությունների ամբիոնի վարիչ (2002 թվականից)[4][9]:

Օլգա Վասիլևա
Ольга Юрьевна Васильева 1.jpg
 
Կրթություն՝ Մոսկվայի մշակույթի պետական ինստիտուտ, Ռուսաստանի ԱԳՆ Դիվանագիտական ակադեմիա, Մոսկվայի Մ. Շոլոխովի անվան պետական հումանիտար համալսարան և Q4201714?
Գիտական աստիճան՝ պատմական գիտությունների դոկտոր[1] (1998) և պրոֆեսոր (2005)
Մասնագիտություն՝ պետական գործիչ, ուսուցչուհի, religious studies scholar, պատմաբան և քաղաքական գործիչ
Ծննդյան օր հունվարի 13, 1960(1960-01-13) (59 տարեկան)
Ծննդավայր Բուգուլմա, Թաթարստանի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն Flag of Russia.svg Ռուսաստան
 
Ինքնագիր Signature of Olga Vasilyeva.jpg

ԿենսագրությունԽմբագրել

Վաղ տարիներ և գիտական աշխատանքԽմբագրել

Ծնվել է 1960 թվականի հունվարի 13-ին,  Թաթարստանի Բուգուլմա քաղաքում[3][9][2]:

Միջնակարգ դպրոցն ավարտել է 15 տարեկանում[10], 1979 թվականին ավարտել է  Մոսկվայի մշակույթի պետական ինստիտուտի դիրիժորա-խմբերգային բաժինը[3]: 1979 թվականից մինչև 1982 թվականը որպես երգեցողության ուսուցիչ  աշխատել է Մոսկվայի  № 578 և № 91դպրոցներում[3]: 1982 թվականին ընդունվել է  Մոսկվայի  պետականեր մանկավարժական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի հեռակա բաժինը  (այժմ Միխայիլ Շոլոխովի անվան Մոսկվայի պետական հումանիտար համալսարան), աշխատել է որպես պատմության ուսուցիչ  Մոսկվայի  № 91 դպրոցի ավագ դասարաններում[3]:

1987 թվականին ավարտել է համալսարանը և սկսել է սովորել  ԽՍՀՄ Պատմության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում (այժմ ՝ ՌԳԱ Պատմության ինստիտուտ)[2][11][12]:

1990 թվականին ԽՍՀՄ Պատմության ինստիտուտում Գեորգի Կումայովի գիտական ղեկավարության տակ  պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսությունը  Խորհրդային պետությունը և ռուս ուղղափառ եկեղեցու հայրենանվեր գործունեությունը  Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին  թեմայով (մասնագիտացումը՝  ԽՍՀՄ-ի պատմություն): Պաշտոնական ընդդիմախոսներ՝ Յուրի Շարապով, պատմական գիտությունների թեկնածու Վ. Օվչիննիկով: Առաջատար կազմակերպություն՝ Մոսկվայի մշակույթի պետական ինստիտուտ [12][13]: Այս աշխատանքը ռուսական պատմագրության մեջ դարձավ առաջին աշխատանը, նվիրված  XX դարի ՌՈՒԵ պատմության և պետական-եկեղեցական հարաբերություններին[2]:

1998 թվականին պաշտպանել է ատենախոսությունը  պատմական գիտությունների դոկտորի աստիճանի համար հետևյալ թեմայով՝ Ռուս ուղղափառ եկեղեցին  1943-1948 թթ. խորհրդային պետության քաղաքականության մեջ (մասնագիտացումը՝ Ռուսաստանի պատմություն)[2][12][14]:

1991-2002 թվականներին աշխատել է ՌԳԱ կրոնի և եկեղեցու պատմության ինստիտուտի կենտրոնում որպես կրտսեր գիտաշխատող, գիտաշխատող, առաջատար գիտաշխատող,   կրոնի և եկեղեցու պատմության կենտրոնի ղեկավար[2][12]:

2002 թվականին գլխավորել է  Ռուսաստանի Դաշնության և նախագահին կից և ռուսական ակադեմիայի ժողտնտեսության պետական ծառայության պետական-կրոնական հարաբերությունների ամբիոնը[2]: 2003 թվականից եղել է Սրետենի հոգևոր ճեմարանի դասախոս[9]:

2007 թվականին ավարտել է ՌԴ ԱԳՆ Դիվանագիտական ակադեմիայի միջազգային հարաբերություններ ֆակուլտետը[3]:

Պետական ծառայությունԽմբագրել

 
Օլգա Վասիլևան և Կառավարության ղեկավար Դմիտրի Մեդվեդևը Մանկավարժական աշխատողների համառուսաստանյան օգոստոսյան խորհրդակցությանը 2016թ. օգոստոսի 20-ին 

2012 թվականի փետրվարին Վասիլևան նշանակվեց Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության մշակույթի նախարարության  տնօրենի տեղակալ[3]: 2012 թվականի հոկտեմբերի 20-ին ստեղծվեց ՌԴ նախագահի աշխատակազմի հանրային նախագծերի կառավարումը, 2013 թվականի սկզբին Վասիլևան նշանակվել է նրա ղեկավարի տեղակալի պաշտոնում[3][2][9][15]:

2014 թվականին էր եղել է Համառուսական ժողովրդական ճակատի հարթակումպահպանողականության մասին բանավեճի  նախաձեռնողներից մեկը[9][12]: Եղել է Խորհրդի  կրոնական առարկաների էլեկտրոնային ԶԼՄ-ների ազատության հարցերով մամուլի նախարարության, հեռուստառադիոհեռարձակման և զանգվածային հաղորդակցության միջոցներիլուսաբանման անդամ [9]:

Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հրամանագրով 2014 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Վասիլևային շնորհվել է  Ռուսաստանի Դաշնության 2-րդ դասի գործող պետական խորհրդականի դասային աստիճան[16]:

2016 թվականի օգոստոսի 19-ին ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հետ աշխատանքային հանդիպման ժամանակ  Բելբեկի  օդանավակայանում դեպի Ղրիմ ուղևորվելիս ՌԴ կառավարության նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևը բարձրացրել է Կրթության և գիտության նախարարությունում ղեկավարության փոփոխության թեման:  Դմիտրի Լիվանովին փոխարինելու համար ես կառաջարկեի նշանակել  կնոջ՝ Օլգա Վասիլևային, որն ունի լավ ծառայողական կենսագրություն, - ասել է կառավարության ղեկավարը[7]: Նախագահը առաջարկին հավանություն տվեց և նույն օրը ստորագրեց Վասիլևային կրթության նախարար նշանակելու մասին հրամանագիրը, համաձայն Ռուսաստանի Սահմանադրության  83-րդ հոդվածի Դ կետի համաձայն[2][17]: Շուտով Կոմսոմոլսկայա պրավդա թերթում դուրս եկավ Վասիլևայի հետ հարցազրույցը, ըստ որի նա նշանակումը ընդունել է որպես աստվածություն[18]: Ավելի ուշ նախարարը պարզաբանել է, որ արտաբերել է "անհրաժեշտություն" բառը, իսկ լրագրողները սխալ են լսել նրա մեկնաբանությունը: Լրագրողը հաստատել է այդ վարկածը և ներողություն է խնդրել[19][20]:


Գիտական գործունեությունԽմբագրել

 
Օլգա Վասիլևան Մոսկվայում Գիտելիք ընկերության XV համագումարում, 2013 թվականի մարտի 28

Վասիլևան շուրջ 160 գիտական աշխատանքների հեղինակ է[3][9][12][21], նրա ղեկավարությամբ պատրաստվել և պաշտպանվել են 3 դոկտորական և 25-ից ավելի թեկնածուական ատենախոսություններ[3]: Նրա գիտական հետաքրքրությունները՝ Ռուս ուղղափառ եկեղեցու XX դարի պատմությունը, խորհրդային շրջանում պետական-եկեղեցական հարաբերությունները, միջազգային հարաբերությունները, կրոնական, քաղաքական ծայրահեղականության խնդիրները և այլն[2]:

1989-2008 թվականներին համահեղինակությամբ հրապարակել է 90-ից ավելի հոդվածների աստվածաբանական թեմաներով[22]: Հոդվածների հեղինակ է հետևյալ գիտական ամսագրերում «Պատմության հիմնահարցեր», «Պատմական արխիվ», «Ռուսաստանի պատմություն», «ՌԳԱ պատմության ինստիտուտի աշխատություններ», «Պատմական տեղեկագիր», «Ուղղափառ Պաղեստինյան ժողովածու», «Պետությունը, կրոնը, եկեղեցին Ռուսաստանում և արտասահմանում», «Ռուսաստանը և մուսուլմանական աշխարհը», «Մոսկվայի պատրիարքարանի», «Գիտություն և կրոն», «Ալֆա և օմեգա», «Մեր ժամանակակիցը», «Սանկտ-Պետերբուրգի պանորամա», «Ազգությունների խաղաղություն», «Ավետարանի լույսը» ամսագրերում, «Եկեղեցական-պատմական տեղեկագիր», «Ժամանում, ուղղափառ տնտեսական տեղեկագիր», La Nuova Europa, The New Times, Religio, «Գրական Ռուսաստան» «Անկախ թերթ» թերթերում, Frankfurter Allgemeine Zeitung , ինտերնետ-հրատարակություն «Православие.ги»[12]:

 ԸնտանիքԽմբագրել

Հայրը՝ Յուրի Վասիլևը, գիտնական-մաթեմատիկոս էր[23][24]: «Իմ հայրը ամբողջ կյանքը զբաղվել է մաթեմատիկայով, նա մեզ՝ ինձ ու քրոջս, վստահություն ներշնչեց սերը դեպի պատմություն և գրականություն: Ուստի զբաղվել պատմությամբ ինձ համար միանգամայն պարզ գործ էր», - նշել է Վասիլևան[23]:

Ըստ պաշտոնական տվյալների Վասիլևան ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր[25]:

Գնահատականներ և կարծիքներԽմբագրել

Վասիլևայի կրթության նախարարի պաշտոնում նշանակումը առաջացրել է լայն հասարակական արձագանք, դրան արձագանքեցին մանկավարժական, գիտական և կրոնական համայնքների ներկայացուցիչները, ինչպես նաև բազմաթիվ հայտնի քաղաքական գործիչներ[26][27][28][29][30]:

Կրոնական և հասարակական գործիչ Անդրեյ Կուրաևը բնութագրել է Վասիլևային որպես մարդ, ով շատ բան գիտի XX դարի եկեղեցու պատմության դեռ փակ էջերց:

Արտաքին հղումներԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 http://ria.ru/spravka/20160819/1474792741.html
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 2,9 «Биография Ольги Васильевой»։ РИА Новости։ 2016-08-19։ Վերցված է 2016-08-19 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 3,9 «Васильева Ольга Юрьевна»։ Официальный ресурс Министерства образования и науки Российской Федерации։ Վերցված է 2016-08-28 
  4. 4,0 4,1 «Васильева Ольга Юрьевна»։ Официальный сайт Московского государственного гуманитарно-экономического университета։ Վերցված է 2016-08-19 
  5. «Путин принял отставку министра образования Ливанова»։ РИА Новости։ 2016-08-19։ Վերցված է 2016-08-19 
  6. «Путин согласился сменить министра образования»։ РБК։ 2016-08-19։ Վերցված է 2016-08-19 
  7. 7,0 7,1 «В России сменился министр образования»։ Интерфакс։ 2016-08-19։ Վերցված է 2016-08-19 
  8. «Эксперты прокомментировали кандидатуру Васильевой на пост министра образования»։ Lenta.ru։ Վերցված է 2016-08-19 
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 9,6 «Кто такая Ольга Васильева: что известно о новом министре образования»։ ТАСС։ 2016-08-19։ Վերցված է 2016-08-19 
  10. Голованов Р. (2016-08-19)։ «Новый министр Васильева — Вундеркинд, дирижёр, знаток Церкви и дипломат»։ Комсомольская правда։ Վերցված է 2016-08-20 
  11. Քաղվածելու սխալ՝ Սխալ <ref> պիտակ՝ igsu անվանումով ref-երը տեքստ չեն պարունակում:
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 12,4 12,5 12,6 «Васильева Ольга Юрьевна»։ Богослов.ру։ Վերցված է 2016-08-20 
  13. Васильева, О. Ю. Советское государство и деятельность Русской православной церкви в период Великой Отечественной войны : автореферат дис. … кандидата исторических наук : 07.00.02. — М., 1990. — 28 c.
  14. Васильева, О. Ю. Русская Православная Церковь в политике Советского государства в 1943—1948 гг. : диссертация … доктора исторических наук : 07.00.02. — М., 1998. — 294 с. + Прил. (72 с.).
  15. «Образовано Управление по общественным проектам»։ Сайт Президента России։ 2012-10-20։ Վերցված է 2016-08-19 
  16. «Указ Президента Российской Федерации от 16.09.2014 г. № 632 «О присвоении классных чинов государственной гражданской службы Российской Федерации федеральным государственным гражданским служащим Администрации Президента Российской Федерации»»։ Сайт Президента России։ Վերցված է 2016-08-20 
  17. «Подписан Указ «О Министре образования и науки Российской Федерации»»։ Сайт Президента России։ 2016-08-19։ Վերցված է 2016-08-19 
  18. Голованов Р. (2016-08-19)։ «Ольга Васильева — "Комсомольской правде": Надо осмыслить всё, что сделано в педагогике»։ Комсомольская правда։ Վերցված է 2016-08-20 
  19. «Министр образования РФ О. Васильева назвала свое назначение «долженствованием», а не «божествованием»»։ Агентство городских новостей «Москва»։ 2016-08-20։ Վերցված է 2016-08-20 
  20. Голованов Р (20 августа 2016)։ «Извините за «божествование»»։ Комсомольская правда։ Վերցված է 2016-08-21։ «Расшифровывая ответ на вопрос .. из-за качества связи я неверно передал её слова. Вместо «долженствование» (необходимость того, что должно свершиться) указал «божествование».» 
  21. Котляр П. (2016-08-20)։ ««Надеюсь, нам дали умного человека»»։ Газета.Ru։ Վերցված է 2016-08-20 
  22. Քաղվածելու սխալ՝ Սխալ <ref> պիտակ՝ РБК что известно անվանումով ref-երը տեքստ չեն պարունակում:
  23. 23,0 23,1 Голованов Р. (2016-08-19)։ «Новый министр Васильева — Вундеркинд, дирижёр, знаток Церкви и дипломат»։ Комсомольская правда։ Վերցված է 2016-08-20 
  24. Кашеварова А. Строгая учительница. Какой порядок наводит новый министр образования // Life.ru, 20.09.2016
  25. «Васильева Ольга Юрьевна»։ Официальный ресурс Министерства образования и науки Российской Федерации։ Վերցված է 2016-08-28 
  26. Козлов В., Рубин М., Рустамова Ф., Макутина М. (2016-08-19)։ «Консерватор из Кремля: что известно о новом министре образования»։ РБК։ Վերցված է 2016-08-20 
  27. «"Сохранить лучшее и не ломать через колено": реакция на смену главы Минобразования»։ ТАСС։ 2016-08-19։ Վերցված է 2016-08-20 
  28. ««Свой человек в сфере образования и науки»»։ BFM.ru։ 2016-08-19։ Վերցված է 2016-08-20 
  29. «РПЦ: назначение Васильевой в Минобр сделает более легким диалог с властью»։ РИА Новости։ 2016-08-19։ Վերցված է 2016-08-20 
  30. «Фортов: РАН настроена на конструктивную работу с новым главой Минобрнауки»։ РИА Новости։ 2016-08-19։ Վերցված է 2016-08-20