Վլադիմիր Շահիջանյան

հայազգի խորհրդային և ռուսակաան հոգեբույժ, հեգեբան, ժուռնալիստ

Վլադիմիր Վլադիմիրի Շահիջանյան (ռուս.՝ Влади́мир Влади́мирович Шахиджаня́н, ապրիլի 3, 1940(1940-04-03), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայազգի խորհրդային և ռուսական հոգեբույժ, հեգեբան, ժուռնալիստ, Մոսկվայի պետական համալսարանի պրոֆեսոր, Ռուսաստանի Հոգեվերլուծաբանների միության նախագահ, «Սովորում ենք խոսել հանրության առաջ» (ռուս.՝ «Учимся говорить публично») աշխատության հեղինակը[1]։

Վլադիմիր Շահիջանյան
Դիմանկար
Ծնվել էապրիլի 3, 1940(1940-04-03) (81 տարեկան)
ԾննդավայրԼենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Մայրենի լեզուռուսերեն
ԿրթությունՄՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետ
Մասնագիտությունլրագրող, հոգեբան, գրող, ծրագրավորող, հաղորդավար, ռադիոհաղորդավար և հեռուստահաղորդավար
ԱշխատավայրՄՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետ
Կայք1001.ru
Commons-logo.svg Vladimir Shahidzhanyan Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Վլադիմիր Շահիջանյանը եղել է ՄՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի շրջանավարտ և դասախոս։ Երկար տարիներ որպես գիտաշխատող աշխատել է Արոն Բելկինի լաբորատորիայում։ Շահիջանյանը տրանսսեքսուալիզմի ուսումնասիրման մասնագետ է, զբաղվել է համասեռականություն և տրանսսեքսուալության հարցերով, որպես հոգեբան աշխատել է այն մարդկանց հետ, որոնք ցանկացել են փոխել իրենց կենսաբանական սեռը։

Օգնել է Յուրի Նիկուլինին, գրելու «Գրեթե լուրջ ...» (ռուս.՝ «Почти серьёзно…») գիրքը[2], անց է կացնում վարպետաց դասեր «Լրագրողական վարպետությունների հոգեբանություն» և «Լրագրողական վարպետությունների տեխնոլոգիա» թեմաներով։ Նրա աշխատությունները հաճախակի հրատարակվում են տարբեր պարբերականներում, ռուսական «Здоровое ТВ» հեռուստաալիքով վարել է «Հոգու մարմնամարզություն» ծրագիրը[3]։

Նա ստեղծել է «Սոլո ստեղնաշարի վրա» ուսուցողական ծրագիրը, որ հնարավորություն է տալիս կույրերին աշխատել համակարգչի ստեղնաշարի վրա[4][5]։ Շահիջանյանը ստեղծել է մի քանի վավերագրական ֆիլմեր և մեկ գեղարվեստական, «Ծաղրածու Մուսլյան» (ռուս.՝ «Клоун Мусля») ֆիլմը, որը նկարահանվել է 1980 թվականին[6][7]։

Ergosolo ֆիրմայի ղեկավարն է, մոտ 33 տարի դասախոսել է Մոսկվայի պետական համալսարանում։

Ունի երկու երեխա՝ Նատաշան և Սերգեյը[8]։

ԱշխատություններԽմբագրել

  • Мне интересны все люди. Очерки и рассказы :: Москва, Правда, 1989, 48 с.
  • 1001 вопрос про ЭТО :: Москва, Вагриус, 1991
  • Мне интересны все люди :: Москва, Вагриус, 1998, 640 с.
  • СОЛО на пишущей машинке :: Москва, Книга, 1991, 144 с.
  • 1001 анекдот про ЭТО (выпуск 1) :: Москва, Пропаганда, 2004, 416 с., ISBN 5-94871-018-1
  • 1001 анекдот про ЭТО (выпуск 2) :: Москва, Пропаганда, 2004, 352 с.
  • КомпьютЕрики шутят, или 1001 возможность улыбнуться, посмеяться, удивиться :: Москва, Бином. Лаборатория знаний, 2005, 460 с., ISBN 5-94774-223-3
  • Учимся говорить публично :: Москва, Вагриус, 2006, 480 с., ISBN 5-9697-0264-1
  • Шахиджанян В. В. Учимся говорить публично. — 4-е изд., исправленное. — М.: Бином. Лаборатория знаний, 2012. — 477 с. — ISBN 978-5-9963-0855-2

ԾանոթագրություններԽմբագրել