Մարտունաշեն, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավարևմտյան հատվածում։ Բերձոր շրջկետնտրոնից գտնվում է 39 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 89 կմ հեռավորության վրա։

Գյուղական համայնք
Մարտունաշեն
ԵրկիրԱրցախ Արցախ
ՇրջանՔաշաթաղ
Մակերես585,0 կմ²
Պաշտոնական լեզուադրբեջաներեն
Բնակչություն76 մարդ (2015)
Կրոնական կազմՀայ Առաքելական Եկեղեցի
Ժամային գոտիUTC+4
##Մարտունաշեն (Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն)
Red pog.png

ԱշխարհագրությունԽմբագրել

Համայնքը հարթավայրային է, ունի 585,0 հա տարածք, որից 548,4 հա գյուղատնտեսական նշանակություն։ Մարտունաշեն համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Հագարի գետը։

Բնակավայրի տարածքում խմելու ջրի համար առկա են թվով 3 գործող անհատական ջրհորներ։

ՊատմությունԽմբագրել

1988 թվականին հայ ազգաբնակչությունը վտարվեց Ադրբեջանի ԽՍՀ հարևան գյուղերից, բայց Մարտունաշենի և հարևան Չայքենդ քաղաքի բնակիչները հրաժարվեցին լքել իրենց տները։

2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ[1]։

ԲնակչությունԽմբագրել

Մարտունաշեն համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 76 մարդ, կա 22 տնտեսություն։

Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը[2].

Տարի 2008 2009 2010
Բնակիչ 51 51 54

ՏնտեսությունԽմբագրել

Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։

Հասարարակական կառույցներԽմբագրել

2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում են 23 աշակերտներ[3]։

Արտաքին հղումներԽմբագրել

  • Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. «Արցախը հրապարակել է Ադրբեջանի հսկողության տակ անցած համայնքների և բնակավայրերի ցանկը»։ Ազատություն Ռադիոկայան։ Դեկտեմբեր 10, 2020 
  2. «Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն. Բնակչություն ըստ համայնքների»։ Վերցված է 2021 Մայիսի 1 
  3. Ղահրամանյան Հակոբ (2015)։ Տեղեկաատու Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի։ Երևան։ էջ 366