Բացել գլխավոր ցանկը

Կաբրալ Համիլկար (պորտ.՝ Amílcar Cabral), կեղծանունը՝ Աբել Զասսի (պորտ.՝ Abel Djassi, սեպտեմբերի 21, 1924հունվարի 20, 1973)), Գվինեա Բիսաուի և Կանաչ Հրվանդանի կղզիների ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ։ Գվինեայի և Կանաչ հրվանդանի կղզիների անկախության աֆրիկյան կուսակցության (որը 1963 թվականից գլխավորել է պորտուգալական գաղութարարների դեմ ուղղված զինված պայքարը) հիմնադիրներից մեկն է (1956) և գլխավոր քարտուղարը։ Եղել է ԽՍՀՄ ԳԱ Աֆրիկայի ինստիտուտի պատվավոր դոկտոր (1971

Համիլկար Կաբրալ
պորտ.՝ Amílcar Cabral
Stamps of Germany (DDR) 1978, MiNr 2293.jpg
Ծննդյան անունՀամիլկար Կաբրալ
Ծնվել էսեպտեմբերի 12, 1924(1924-09-12)[1][2][3] կամ 1924[4][5]
ԾննդավայրԲաֆատա, Պորտուգալական Գվինեա
Վախճանվել էհունվարի 20, 1973 (48 տարեկան հասակում)
Վախճանի վայրԿոնակրի, Գվինեա
Գրական անունԶասսի Աբել
ՄասնագիտությունԿանաչ հրվանդանի կղզիների ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ
Լեզուպորտուգալերեն[6]
ՔաղաքացիությունՊորտուգալիայի Առաջին Հանրապետություն
Estado Novo?
ԿրթությունԲարձրագույն գյուղատնտեսային ինստիտուտ Լիսաբոնում (Պորտուգալիա)
ԿուսակցությունAfrican Party for the Independence of Guinea and Cape Verde?
ՊարգևներՕ. Ռ. Տամբոյի ուղեկցողների օրդեն
Amílcar Cabral Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Ծնվել է 1924 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Բաֆատա քաղաքում (Պորտուգալական Գվինեա)։ Նրա հայրը՝ Վասկո Կաբրալը եղել է պաշտոնյա և պլանտատոր։ Իր որդուն նա անվանել է ի պատիվ Համիլկար Բարկայի՝ Հաննիբալի հոր։ Կարբալը ավարտել է Սան-Վիսենտի ճեմարանը և Լիսաբոնի Բարձրագույն գյուղատնտեսային ինստիտուտը։ Նա հարգանքով էր վերաբերվում պորտուգալական մշակույթին, ասում էր․

  Պորտուգալերենը ամենալավն է, ինչ մեզ թողել են պորտուգալացիները։  

1948 թվականին նա միանում է ազգային-ազատագրական շարժմանը պորտուգալական գաղութարարների դեմ։ 1956 թվականին նա առաջնորդեց Աֆրիկայի՝ Գվինեայի և Կանաչ հրվանդանի անկախության կուսակցությունը։ 1963 թվականի հունվարից նա ներկայանում է Հեղափոխական ժողովրդական զինված ուժերի ռազմական խորհրդի նախագահ։

1972 թվականի դեկտեմբերին նա Գերագույն խորհրդի նախագահ Գեորգաձեի հետ Ժամանեց Ղրիմ՝ ԽՍՀՄ-ի ստեղծման 50-ամյակին։

1973 թվականի հունվարի 20-ին՝ մոտ ժամը 23։00-ին, երբ Կաբրալը վերադառնում էր տուն Կոնակրիի (Գվինեա) լեհական դեսպանատանը կայացած հանդիպումից հետո, նա իր կնոջ և մի քանի աշխատակիցների հետ ձերբակալվում է գաղութարարների գործակալների կողմից։ Կաբրալին սպանում են՝ կրակելով գլխին, իսկ մյուս ձերբակալվածներին ուղարկում են Բիսաու քաղաք։

ԳրականությունԽմբագրել

  • Игнатьев O.K. Амилкар Кабрал — сын Африки. М., 1975.
  • Игнатьев O.K. Амилкар Кабрал — сын Африки. М., 1975.
  • Хазанов, Анатолий Михайлович «Поколение Кабрала»։ путь в революцию // Новая и новейшая история. 2012. № 3. С. 159-184.
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 153  

ԾանոթագրություններԽմբագրել