Լուսաթառիճ, քաղաք Մեծ Հայքի Չորրորդ Հայք աշխարհի Գորեք գավառում, իսկ հետագայում գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չարսանջակի գավառակում[1]։ Գտնվում էր Եփրատի ձախ կողմում, Արածանիի միախառնման վայրում։

Գյուղ
Լուսաթառիճ
Վարչական տարածքԱրևմտյան Հայաստան
ՎիլայեթԽարբերդի վիլայեթ
ԳավառակՉարսանջակի գավառակ
Այլ անվանումներԼուսաթառիճ, Լուսաթառիճի մեզրե, Լուսավորիչ, Լուսատառիճ, Լուսատառիճ, Լուսատարիչ, Լուստարիչ
Պաշտոնական լեզուՀայերեն
Ազգային կազմՀայեր (մինչև Մեծ եղեռնը)
Կրոնական կազմՔրիստոնյա (մինչև Մեծ եղեռնը)
Ժամային գոտիUTC+3
Փոստային ինդեքսներ62500
##Լուսաթառիճ (Աշխարհ)
Red pog.png

ՊատմությունԽմբագրել

1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ բնակիչները բռնությամբ տեղահանվեցին, նրանցից շատերը զոհվեցին։ Փրկվածները տարագրվել են օտար երկրներ։

ԲնակչությունԽմբագրել

1872-1873 թվականներին ուներ 20 տուն հայ և 2 տուն քուրդ, իսկ 1915 թվականին՝ 30 տուն հայ և 10 տուն քուրդ բնակիչ։

ՏնտեսությունԽմբագրել

Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։

Պատմամշակութային կառույցներԽմբագրել

Լուսաթառիճն ուներ Ս. Հակոբ անունով եկեղեցի։ Մոտակայքում գտնվում էր Քառասուն Մանկունք ավերված վանքը։

ԿրթությունԽմբագրել

Ս. Հակոբ եկեղեցուն կից գործում էր հայկական վարժարան[2]։

ԱղբյուրներԽմբագրել

Տես նաևԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. «Խարբերդի նահանգ, Չարսանջակ գավառակ»։ Վերցված է 2015 ապրիլի 14 
  2. «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 2, էջ 607
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։