Բացել գլխավոր ցանկը

Դոկտոր Լասլո Բարդոշի դե Բարդոշ, (հունգ.՝ Dr. bárdosi Bárdossy László , դեկտեմբերի 10, 1890(1890-12-10)[1][2], Սոմբատհեյ, Vas County, Հունգարիայի թագավորություն, Transleithania, Ավստրո-Հունգարիա[3] - հունվարի 10, 1946(1946-01-10)[1][2], Բուդապեշտ, Հունգարիա[3]), հունգարացի դիվանագետ, պետական և քաղաքական գործիչ: 1941-1942 թվականներին եղել է Հունգարիայի վարչապետ:

Լասլո Բարդոշի
Bundesarchiv Bild 146-1984-018-35A, Laszlo von Bardossy.jpg
 
Կուսակցություն՝ Unity Party?
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ, դիվանագետ և ոչ գեղարվեստական գրող
Ծննդյան օր դեկտեմբերի 10, 1890(1890-12-10)[1][2]
Ծննդավայր Սոմբատհեյ, Vas County, Հունգարիայի թագավորություն, Transleithania, Ավստրո-Հունգարիա[3]
Վախճանի օր հունվարի 10, 1946(1946-01-10)[1][2] (55 տարեկանում)
Վախճանի վայր Բուդապեշտ, Հունգարիա[3]
Դինաստիա Bárdossy family?
Քաղաքացիություն Flag of Hungary (1915-1918, 1919-1946).svg Հունգարիա
 
Պարգևներ

Կառլոս III-ի շքանշանի Մեծ խաչի ասպետ

ԿենսագրությունԽմբագրել

Լասլո Բարդոշին ծնվել է հարուստ ընտանիքում: Իր կարիերան սկսել է կրոնի հարցերով նախարարությունից: 1920 թվականին աշխատանքի է անցել արտաքին գործերի նախարարությունում, որտեղ 1924-1931 թվականներին ղեկավարել է մամուլի դեպարտամենտը: 1931-1934 թվականներին աշխատել է Լոնդոնում Հունգարիայի դեսպանատանը: 1934 թվականին նշանակվել է Հունգարիայի դեսպանը Ռումինիայում: 1941 թվականի փետրվարին Բարդոշին նշանակվել է Հունգարիայի վարչապետ:

Բարդոշին ներքին քաղաքականության հարցերում եղել է ծայրահեղ աջ հայացքների կողմնակից՝ հետապնդման ենթարկելով կոմունիստներին և հրեաներին: Բարդոշիի հրամանով 1941 թվականի օգոստոսին ընդունվել է «Հրեական երրորդ օրենքը», որը էականորեն սահմանափակում էր հրեաների գործունեությունը: Բացի այդ արգելվում էր Հունգարիայի տարածքում հրեաներին սեռական հարաբերություն ունենալ ոչ հրեաների հետ: Բարդոշին իրականացրել է նաև ոչ հունգարացիների արտաքսում երկրից, իսկ Նովի Սադում իրականացրել է հրեաների ջարդ:

1942 թվականի մարտի 7-ին ռեգենտ Խորտին Բարդոշիին ստիպեց հրաժարական տալ: Այդպիսի որոշման պատճառները անհայտ են, սակայն պատմաբանները առաջ էին քաշում այն տեսակետը, որ Բարդոշին չէր կարողանում մերժել Երրորդ Ռայխի ղեկավարության հրամաններին, ինչպես նաև հունգարական նոր զորախմբերի ուղարկումը խորհրդային ռազմաճակատ: Վարչապետի պաշտոնը լքելուց հետո, Բարդոշին գլխավորել է Միացյալ ֆաշիստական քրիստոնեական ազգային լիգան:

Նացիստական օկուպացիայի ժամանակ Հունգարիայում, սկսած 1944 թվականից, Բարդոշին և նրա ներկայացուցիչները համագործակցել են Դոմե Ստոյայիի պրոնացիստական կառավարության հետ, այնուհետև Ֆերենց Սալաշիի հետ: Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Բարդոշին ձերբակալվել է և 1945 թվականի նոյեմբերին զինվորական տրիբունալու պահանջով դատապարտվել մահապատժի՝ նացիստների համագործակցության համար: Գնդակահարվել է 1946 թվականին Բուդապեշտում:

ԾանոթագրություններԽմբագրել

ԳրականությունԽմբագրել

  • Clementis-Záhony Botond, «Bárdossy Reconsiderd: Hungary’s Entrance into World War II» In: Triumph in Adversity. New York, 1988.
  • Nandor F. Dreisziger: «A Dove? A Hawk? Perhaps a Sparrow: Bárdossy Defends his Wartime Record before the Americans, July 1945,» in Hungary Fifty Years Ago, N.F. Dreisziger ed. (Toronto and Budapest: special issue of the Hungarian Studies Review, Vol. XXII, Nos. 1-2, 1995), pp. 71–90.
  • Nandor F. Dreisziger: «Prime Minister László Bárdossy was Executed 50 Years Age as a 'War Criminal',» in Tárogató: the Journal of the Hungarian Cultural Society of Vancouver, Vol. XXIII, no. 11 (November 1996), pp. 56–57.
  • Nandor F. Dreisziger: Was László Bárdossy a War Criminal? Further Reflections, In: Hungary in the Age of Total War 1938—1948 (Bradenton: East European Monographs, distr. through Columbia University Press, 1998) pp. 311–320.

Արտաքին հղումներԽմբագրել