Ժորժ Դյուբին (ֆր․ Georges Duby, հոկտեմբերի 7, 1919(1919-10-07)[1][2][3][…], Փարիզ, Ֆրանսիա[4] - դեկտեմբերի 3, 1996(1996-12-03)[1][2][3][…], Լե Տոլոնե), ֆրանսիացի պատմագետ, Միջին դարերի սոցիալ-տնտեսական պատմության մասնագետ, Աննալների դպրոցի ներկայացուցիչ։ Միջնադարի պատմագետների վրա XX դարի ամենաշատ ազդեցությունն ունեցած պատմագետներից, 1970-ական թվականներից մինչև իր մահը՝ Ֆրանսիայի ամենանշանավոր մտավորականներից մեկը։

Ժորժ Դյուբի
ֆր.՝ Georges Duby
Դիմանկար
Ծնվել էհոկտեմբերի 7, 1919(1919-10-07)[1][2][3][…]
ԾննդավայրՓարիզ, Ֆրանսիա[4]
Մահացել էդեկտեմբերի 3, 1996(1996-12-03)[1][2][3][…] (77 տարեկան)
Մահվան վայրԼե Տոլոնե
ՔաղաքացիությունFlag of France.svg Ֆրանսիա
ԿրթությունՓարիզի արվեստների ֆակուլտետ (1952)[5] և Լիոնի համալսարան
Մասնագիտությունպատմաբան
ԱշխատավայրԿոլեժ դե Ֆրանս[6], Պրովանսի համալսարան և Ֆրանշ Կոնտե համալսարան
ԱմուսինAndrée Duby?[7]
Զբաղեցրած պաշտոններseat 26 of the Académie française?
Պարգևներ և
մրցանակներ
Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ Երախտիքի շքանշանի Մեծ կոմանդոր Արվեստների և գրականության շքանշանի կոմանդոր Ակադեմիկական արմավենիների շքանշանի կոմանդոր Գյուղատնտեսական երախտիքի ասպետ Grand Prix Gobert? Concours général Սանտյագո դե Կոմպոստելայի համալսարանի պատվավոր դոկտոր[8] honorary doctorate from the Catholic University of Lublin? Լուվենի կաթոլիկ համալսարանի պատվավոր դոկտոր և Ambassadors' Prize?
ԱնդամությունՖրանսիական ակադեմիա, Արձանագրությունների և բելետրիստիկայի ակադեմիա[9], Ֆրանսերենի և գրականության Բելգիայի թագավորական ակադեմիա[10], Բարսելոնայի գեղարվեստի ակադեմիա, Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիա, Լինչեի ազգային ակադեմիա, ԱՄՆ միջնադարի պատմության ակադեմիա և Ամերիկական փիլիսոփայական ընկերություն
Georges Duby Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունըԽմբագրել

Ընտանիքը և ուսումըԽմբագրել

Ժորժ Միշել Կլոդ Անդրե Դյուբին ծագում է ֆրանսիացի փարիզյան արհեստավորի ընտանիքից։ Նրա հայրը ներկարար էր և աշխատում էր մասնավորապես կինոյում։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է Մակոնում (Mâcon)[11], որտեղ արժանանում է նկարչության Ընդհանուր մրցույթի (Concours général) մրցանակի։

Համալսարանական կարիերանԽմբագրել

Միջնակարգն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակում է Լիոնի ազատության համալսարանի Փիլիսոփայության ֆակուլտետում (Faculté de lettres) և մի քանի տարի ուսանում է Բեզանսոնի մոտ։ Այնուհետև ուսանում է Միջին դարերի պատմության ամբիոնում՝ Էքս-ան-Պրովանսի Փիլիսոփայության ֆակուլտետում 1951 թ․։ Այս ժամանակից էլ նա մասնագիտանում այս ոլորտում։

Պարգևներ և մեծարանքներԽմբագրել

  •   Պատվավոր լեգեոնի կոմանդոր (ֆր.՝ Commandeur de la Légion d'honneur)
  •   Երախտիքի շքանշանի Մեծ կոմանդոր (ֆր.՝ Grand officier de l'ordre national du Mérite)
  •   Ակադեմիական դափնու շքանշանի կոմանդոր (ֆր.՝ Déco Commandeur de l'ordre des Palmes académiques)
  •   Արվեստի և գրականության շքանշանի կոմանդոր (ֆր.՝ Commandeur dans l’ordre des Arts et des Lettres)
  •   Գյուղատնտեսական երախտիքի ասպետ (ֆր.՝ Chevalier du Mérite agricole)

ՄատենագիտությունԽմբագրել

Համալսարանական աշխատություններ
  • La société aux Կաղապար:S2- dans la région mâconnaise, Paris, Éditions de l’École des Hautes Études en Sciences Sociales, 1953. Thèse de doctorat d'État.
  • L'économie rurale et la vie des campagnes dans l'Occident médiéval, Paris, Aubier, 1962, 2 volumes.
  • Hommes et structures du Moyen Âge, Paris, Mouton, 1973; rééd. en deux volumes : Seigneurs et paysans et La société chevaleresque, Paris, Flammarion, 1988.
  • Guerriers et paysans, Կաղապար:Sp-s : premier essor de l'économie européenne, Paris, Gallimard, 1973.
  • Les trois ordres ou L'imaginaire du féodalisme, Paris, Gallimard, 1978 2070286045.
  • Le chevalier, la femme et le prêtre : le mariage dans la France féodale, Paris, Hachette, 1981 2012790712.
  • Guillaume le Maréchal ou Le meilleur chevalier du monde, Paris, Fayard, 1984 2070323447. Biographie de Guillaume le Maréchal, qui s'élève dans la hiérarchie féodale par ses dons jusqu'à devenir l'un des hommes les plus puissants du royaume d'Angleterre.
  • Mâle Moyen Âge : de l'amour et autres essais, Paris, Flammarion, 1988, réédition de 2010, 9782081236325.
  • Dames du Կաղապար:S-, Paris, Gallimard, 1995-1996, 3 volumes.
  • Les femmes et le pouvoir au Կաղապար:S-, conférence donnée au Collège de France le 17 février 1994, CD audio, Houilles, Le Livre qui parle, 2009.
Մեծ հրատարակության աշխատություններ
  • Le dimanche de Bouvines (27 juillet 1214), Gallimard « Trente journées qui ont fait la France », Paris, Gallimard, 1973 2070322955. Duby y montre qu'un historien des Annales peut aussi, à l'occasion, traiter d'un événement : la bataille de Bouvines.
  • Avec Andrée Duby, Les procès de Jeanne d'Arc, Paris, Gallimard, 1973.
  • L'an mil, Paris, Gallimard, 1980 2-07-032774-4.
  • L'Europe au Moyen Âge (art roman, art gothique), Paris, Arts et Métiers Graphiques, 1981.
Արվեստի պատմություն
  • Adolescence de la chrétienté occidentale, L'Europe des cathédrales et Fondement d'un nouvel humanisme, Genève, Skira, 1966-1967, 3 volumes ; repris en un volume sous le titre Le Temps des cathédrales : l'art et la société (980–1420), Paris, Gallimard, 1976 (Grand Prix Gobert de l'Académie française 1977) 207029286X.
  • Saint Bernard : l'art cistercien, Paris, Arts et Métiers Graphiques, 1976.
Կոլեկտիվ աշխատությունների մասնակցություն
  • (dir.) Atlas historique, Paris, Larousse, 1978. Nombreuses rééditions revues et augmentées.
  • Avec Robert Mandrou, Histoire de la civilisation française, Paris, A. Colin, 1958, 2 volumes.
  • (dir.) Histoire de la France, Des origines à nos jours, Paris, Larousse, 1970-1971, 3 volumes; rééd., Paris, Larousse, 2007, coll. "Bibliothèque historique", 978-2035826367.
  • (codir. avec Armand Wallon) Histoire de la France rurale, Paris, Le Seuil, 1976, 4 volumes.
  • (dir.) Histoire de la France urbaine, Paris, Le Seuil, 1980-1985, 5 volumes
  • (codir. avec Philippe Ariès) Histoire de la vie privée, Paris, Le Seuil, 1985-1987, 5 volumes[12] 2-02-008987-4
  • (codir. avec Michelle Perrot) Histoire des femmes en Occident, Paris, Plon, 1990-1992, 5 volumes.
Զանազանք

Իր մասին հայերենովԽմբագրել

  • Հովհաննիսյան Ս․, Աննալների դպրոցի այլացումը. «Նոր պատմագիտություն»։ Մաս երկրորդ։ Մտակեցվածքների պատմություն. երեք հարացույց (կառուցվածքային, շարային կամ քանակային և համաբերական), Վէմ համահայկական հանդես, Ը (ԺԴ) տարի, 2016, թիվ 2 (54), “Վէմ հանդես” ՍՊԸ հրատարակչություն, Էջ 27-48։
  • Հովհաննիսյան Ս․, Աննալների դպրոցի այլացումը. "Նոր պատմագիտություն"։ Մաս առաջին։ Հետկառուցաբանական հայեցակարգը և պատմության "քանակային" կամ "շարային" ըմբռնումը, Վէմ համահայկական հանդես, Դ (Ժ) տարի, 2012, թիվ 1 (37) հունվար-մարտ, “Վէմ հանդես” ՍՊԸ հրատարակչություն, Ե., էջ 62-83։
  • Ստեփանյան Ա.Ա., Մարգարյան Ե. Հ., Ժամանակի կառույցը Ֆ.Բրոդելի պատմահայեցողության ծիրում, Պատմություն և կրթություն գիտատեսական և մեթոդական հանդես, թիվ 1-2, Երևան, 2005, էջ 33-42։

ԾանոթագրություններԽմբագրել