Երանելի Բեատրիչեն (նկար)

Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկար

«Beata Beatrix» (Երանելի Բեատրիչեն), անգլիացի նկարիչ-պրեռաֆայելիտ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարը, ստեղծվել է 1864-1870 թվականներին։

Picto infobox artiste.png
Երանելի Բեատրիչեն
Dante Gabriel Rossetti - Beata Beatrix - Google Art Project.jpg
տեսակգեղանկար
նկարիչԴանթե Գաբրիել Ռոսսետտի
տարի1872
բարձրություն66 սանտիմետր[1]
լայնություն86,4 սանտիմետր[1]
ստեղծման երկիրFlag of Italy.svg Իտալիա
ուղղությունՊրեռաֆայելիտներ
ժանրդիմապատկեր
նյություղաներկ[1] և կտավ[1]
գտնվում էԹեյթ Բրիտանիա
հավաքածուԹեյթ, Լոնդոնի ազգային պատկերասրահ և Թեյթ Բրիտանիա
հիմնական թեմաԲեատրիչե
կայք
Ծանոթագրություններ
Commons-logo.svg Beata Beatrix Վիքիպահեստում

Ստեղծման պատմությունըԽմբագրել

Ծանր տանելով կնոջ մահը, Ռոսսետտին թողեց տունը Չետեմ փլեյսում, որտեղ նա ապրել էր Էլիզաբեթի հետ։ Նա տեղափոխվեց Թյուդոր հաուս (Չելսի)։ Այստեղ մի քանի տարի անց նորից անցավ նկարելուն և ի հիշատակ Էլիզաբեթի ստեղծեց նկար, որի կերպարի համար վերցրեց Դանթեյի «Նոր Կյանք»-ի Բեատրիչեին։ Նա Բեատրիչեին նկարել է մահվան պահին։ Ինքը Ռոսսետտին իրեն կապում է Դանթեի սգի հետ։

Նկարի սյուժենԽմբագրել

Այս նկարն արմատապես տարբերվում է Ռոսսետտիի նկարներին բնորոշ զգացմունքային կանանցից։

Արևային ժամացույցը իրենից ներկայացնում է անցնող ժամանակը, երկու կերպարները՝ ետևի պլանում, սիրո հրեշտակն է ձեռքին բոցավառվող սրտով և հենց ինքը՝ Ռոսսետտին։ Բեատրիչեի ափի մեջ մահվան լուրը հայտնող թռչունն է, որը կակաչը դնում է ափի մեջ (Սիդդալը մահացել է ափիոնի մեծ քանակի դոզայից)։

Կարգավիճակը կյանքի և մահվան, երկրային և երկնային հոգիների միջև, հետագայում դառնում է նկարիչ-սիմվոլիստների ուսումնասիրության գլխավոր առարկան։ Ոչ ճշգրտված ուրվագծերով պատկերները հիշեցնում է Ջուլիա Մարգարետ Կամերոնի լուսանկարները, ումից էլ Ռոսսետին ոգեշնչվել է։ Հենց նկարն արդեն հիշեցնում է Կամերոնի «Call, I follow, I follow, let me die!» լուսանկարը, որը նվիրված է Ալֆրեդ Թենիսոնի բանաստեղծությանը։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

ԳրականությունԽմբագրել

  • Лоранс де Кар. Прерафаэлиты: Модернизм по-английски. — М.: АСТ, 2002, с.107 ISBN 5-17-008099-9

Արտաքին հղումներԽմբագրել