Դմիտրի Իոսիֆովիչ Իվանովսկի (հոկտեմբերի 28 (նոյեմբերի 9), 1864[1], Գդով, Սանկտ Պետերբուրգի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 20, 1920(1920-06-20)[2], Դոնի Ռոստով, Խորհրդային Ռուսաստան), բույսերի ֆիզիոլոգ, մանրէաբան, վիրուսոլոգիայի հիմնադիրը։

Դմիտրի Իվանովսկի
ռուս.՝ Дми́трий Ио́сифович Ивано́вский
Դիմանկար
Ծնվել էհոկտեմբերի 28 (նոյեմբերի 9), 1864[1]
ԾննդավայրԳդով, Սանկտ Պետերբուրգի նահանգ, Ռուսական կայսրություն
Մահացել էհունիսի 20, 1920(1920-06-20)[2] (55 տարեկան)
Մահվան վայրԴոնի Ռոստով, Խորհրդային Ռուսաստան
ԳերեզմանBrethren Cemetery
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն
ԿրթությունՍանկտ Պետերբուրգի համալսարան[1], Սանկտ Պետերբուրգի կայսերական համալսարան և Լարինյան գիմնազիա
Ազդվել էAdolf Mayer?
Մասնագիտությունվիրուսաբան, բուսաբան և կենսաբան
ԱշխատավայրՎարշավայի համալսարան և Ռոստովի պետական համալսարան
Պարգևներ և
մրցանակներ
Սուրբ Աննայի 2-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Աննայի 3-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի շքանշան և Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ աստիճանի շքանշան

Ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետի բնապատմական բաժինը (18881895-1901 թվականները՝ Պետերբուրգի համալսարանի պրիվատ դոցենտ, 1901-1910 թվականները՝ Վարշավայի, 1915 թվականից՝ Դոնի համալսարանների պրոֆեսոր։ 1892 թվականին Իոսիֆովին բացահայտեց, որ ծխախոտի մոզաիկ հիվանդության հարուցիչը անտեսանելի է մանրադիտակով, անցնում է բակտերիային և հախճապակյա ֆիլտրերով, չի աճում սովորական սննդարար միջավայրում։ Հիվանդության այդ հարուցիչը Իոսիֆովիչն անվանեց վիրուս։ Իոսիֆովիչու աշխատանքները վերաբերում են հիվանդ բույսերում ընթացող ֆիզիոլոգիական պրոցեսներին, խմորասնկերի սպիրտային խմորմանը և բույսերի քլորոֆիլին։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 423 CC-BY-SA-icon-80x15.png


  1. 1,0 1,1 1,2 Ивановский, Димитрий Иосифович (ռուս.) // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1905. — Т. доп. Iа. — С. 806.
  2. 2,0 2,1 2,2 Encyclopædia Britannica