Դերջան

Մեծ Հայքի Բարձր Հայք նահանգի գավառ

Դերջան, նախկինում հայտնի էր նաև որպես Մամախաթուն, գյուղաքաղաք (ավան, քաղաք, գյուղ) Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։ Գտնվում էր Էրզրում-Երզնկա ճանապարհի վրա, Արևմտյան Եփրատի Դերջան (Թուզլու) վտակի աջ ափին։ Հանդիսանում էր գավառակի կենտրոն։

Գյուղաքաղաք
Դերջան
Tercan,han1.jpg
Վարչական տարածքԱրևմտյան Հայաստան
ՎիլայեթԷրզրումի վիլայեթ
ԳավառակԴերջանի գավառակ
Այլ անվանումներԴերջան, Թերջան, Մանավազ, Տերջան
Մակերես1546 կմ²
ԲԾՄ1510 մ
Պաշտոնական լեզուՀայերեն
Բնակչություն17 623 մարդ (2018)
Ազգային կազմՀայեր (մինչև Մեծ եղեռնը)
Կրոնական կազմՔրիստոնյա (մինչև Մեծ եղեռնը)
Ժամային գոտիUTC+3
Փոստային ինդեքսներ24530
Ավտոմոբիլային կոդ24
Պաշտոնական կայքtercan.gov.tr
##Դերջան (Աշխարհ)
Red pog.png

Մամախաթունն ուներ մեծ կայազոր իր զորանոցներով։ Քաղաքում կար նաև առաջնորդարան։

ԱշխարհագրությունԽմբագրել

Բնակավայրն ուներ լավ կլիմա։ Հարուստ էր արոտավայրերով, բամբակով, հացահատիկով, խաղողով և պտուղներով։

ԲնակչությունԽմբագրել

1877-1878 թվականներին ուներ 430 տուն հայ և թուրք բնակիչ։

Պատմամշակութային կառույցներԽմբագրել

Մամախաթունն ուներ հայկական եկեղեցի։ Գյուղաքաղաքի մոտակայքում կար արաբական և այլ կառուցվածքների ավերակներ և գերեզմանոց։

ԿրթությունԽմբագրել

Գյուղում գործում էր հայակական դպրոց

Անվանի մարդիկԽմբագրել

Մամախաթունում է ծնվել գրականագետ, արվեստաբանության դոկտոր Գ. Տեր-Ստեփանյանը (1909–1989 թվականներ)[1]։

ԱղբյուրներԽմբագրել

  • «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն

Տես նաևԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 2, էջ 821