Բացել գլխավոր ցանկը

Գրիգորի Պուշկին

ռուս սպա, միջազգային դատավոր, Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի կրտսեր որդին

Գրիգորի Ալեքսանդրովիչ Պուշկին (ռուս.՝ Григорий Александрович Пушкин, մայիսի 14 (26), 1835, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 2 (15), 1905, Vilna Governorate, Ռուսական կայսրություն և Ռուսական կայսրություն), ռուս սպա, միջազգային դատավոր, ռուս մեծ բանաստեղծ և արձակագիր Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի կրտսեր որդին:

Գրիգորի Պուշկին
ռուս.՝ Григорий Александрович Пушкин
Григорий Александрович Пушкин 1851.jpg
Ծնվել էմայիսի 14 (26), 1835
ԾննդավայրՍանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն
Մահացել էօգոստոսի 2 (15), 1905 (70 տարեկանում)
Մահվան վայրVilna Governorate, Ռուսական կայսրություն կամ Ռուսական կայսրություն
ՔաղաքացիությունՌուսական կայսրություն
ԿրթությունՊաժերի կորպուս
Մասնագիտությունզինծառայող
Ծնողներհայր՝ Ալեքսանդր Պուշկին, մայր՝ Նատալյա Նիկոլաևնա Գոնչարովա
Grigory Aleksandrovich Pushkin Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Ծնվել է 1835 թվականի մայիսի 14-ին Պետերբուրգում, կնքվել է հունիսի 22-ին Կամենոստրոսկի հրապարակի Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցում, կնքահայրեր՝ Վ. Ա. Ժուկովսկի և Ե. Ի. Զագրյաժսկայա: Ավարտել է Պաժեսկի կորպուսը: Հրաժարական է տվել փոխգնդապետի կարգից (1865), եղել է պետական խորհրդական (1866): 1860-ական թվականներին ապրել Պսկովի նահանգի Միխայիլովսկոե դաստակերտում: Կալվածքի լրիվ տերը դարձել է 1870 թվականի փետրվարին, երբ նրա և եղբոր՝ Ալեքսանդր Պուշկինի մինչև Կովնոյում կնքվել է առանձին պայմանագիր[1]: 1884 թվականին ամուսնացել է Վարվարա Ալեքսեևնա Մոշակովիայի հետ: Մինչև 1899 թվականն ապրել է կնոջ հետ Միխայիլովսկոեում:

  Գրիգորի Ալեքսանդրովիչը վերակառուցել է հոր աշխատասենյակը՝ «Օնեգինի աշխատասենյակը» հիշեցնող որոշ մանրուքներով, որտեղ պահպանվել է Պուշկինի իրերը, նաև գրքերը: Ըստ էության՝ սա եղել է առաջին հուշանկյունը, որ նվիրված էր բանաստեղծի հիշատակին: Հատկապես այդ ինտերիերն է հիշատակել նկարիչ Ն. Գեն «Պուշկինը և Պուշչինը Միխայիլովսկոեում» հայտնի նկարում, որն ստեղծել է 1875 թվականին: Գ. Ա. Պուշկինի հայրական աշխատասենյակի տարբերակը անվերապահորեն ընդունվել է թանգարանի աշխատակիցների կողմից[2]:  


1880-ական թվականներին իր հոր գրադարանը նվիրել է Ռումյանցևի թանգարանին: 1889 թվականին կնոջ հետ տեղափոխվել է նրա կալվածք՝ Վիլնյուսի մոտ (Լիտվայի մայրաքաղաք) (լիտ.՝ Markučiai), որտեղ էլ մահացել է:

Այդ տարինների ընթացքում Գրիգորի Պուշկինը Մարկուտիայում եղել է Վիլնյուսի Արդարադատության պալատի անդամ: Կնոջ հետ մասնակցել է Վիլնյուսի հասարակական կյանքին, կազմակերպել բարեգործական երեկոներ, ֆինանսապես աջակցել և խնամակալել գիմնազիայի աղքատ աշակերտներին: Գրիգորի Պուշկինը ներառվել է Վիլնյուսում Ա.Ս. Պուշկինի հարյուրամյա հոբելյանական տոնակատարության հանձնաժողովում: Ազատ ժամանակը նա հատկացրել էր ընթերցանությանը և որսորդությանը[3]:

  Ճիշտ է, որդին չէր ժառանգել հոր տաղանդը, բայց խնամքով էր պահում իր հանճարեղ հոր հիշատակը, և նրա հավատարիմ օգնականն այդ շնորհակալ գործում նրա կինն էր՝ Վարվարա Մելնիկովան[4]:  


Թաղվել է կալվածքի այգում՝ մատուռի մոտ: Կալվածքում գործում է Պուշկինի անվան գրական թանգարանը, որի մեծ մասը կազմված է Գ. Ա և Վ. Ա. Պուշկինների անձնական իրերից:

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Сидеравичюс, Римантас. Библиотека Г. А. и В. А. Пушкиных в Маркучяй. Некоторые аспекты судьбы книг А. С. Пушкина // Балтийский архив. Русская культура в Прибалтике / сост. и ред. П. Лавринец. — Вильнюс: Издательство Вильнюсского университета, 2005. — Т. IX. — С. 13. — 480 с. — ISBN 9986-19-803-8
  2. Сидеравичюс, Римантас. Библиотека Г. А. и В. А. Пушкиных в Маркучяй. Некоторые аспекты судьбы книг А. С. Пушкина // Балтийский архив. Русская культура в Прибалтике / сост. и ред. П. Лавринец. — Вильнюс: Издательство Вильнюсского университета, 2005. — Т. IX. — С. 14. — 480 с. — ISBN 9986-19-803-8
  3. «Григорий Александрович Пушкин.»։ Литературный музей А. С. Пушкина։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2007-10-17-ին։ Վերցված է 25 мая 2008 
  4. Межялайтис, Эдуардас. Юбилейные эскизы. Слово о поэте / Сост. Р. Сидеравичюс. — Пушкин в литовском литературоведении. Сборник статей. — Vilnius: Lietuvos rašytojų sąjungos leidykla, 1999. — С. 80. — 150 с. — ISBN 9986-39-109-1

Արտաքին հղումներԽմբագրել