Բորիս Պետրովիչ Շերեմետև (ապրիլի 25 (մայիսի 5), 1652[1], Մոսկվա, Ռուսական թագավորություն[2] - փետրվարի 17 (28), 1719[3], Մոսկվա, Ռուսական թագավորություն), ռուս զորավար և դիվանագետ, կոմս (1706), գեներալ-ֆելդմարշալ (1701

Բորիս Շերեմետև
Դիմանկար
Ծնվել էապրիլի 25 (մայիսի 5), 1652[1]
ԾննդավայրՄոսկվա, Ռուսական թագավորություն[2]
Մահացել էփետրվարի 17 (28), 1719[3] (66 տարեկան)
Մահվան վայրՄոսկվա, Ռուսական թագավորություն
ԳերեզմանLazarev Cemetery
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական թագավորություն
ԿրթությունԿիև-Մոգիլայան ակադեմիա
Մասնագիտությունդիվանագետ
ԱմուսինAnna Petrovna Saltykova? և Yevdokiya Aleksyeevna Chirikov?
Ծնողներհայր՝ Պյոտր Շերեմետև, մայր՝ Q56282582?
Պարգևներ և
մրցանակներ
Սպիտակ Արծվի շքանշան և Անդրեաս առաքյալի շքանշան[4]
ԵրեխաներՄիխայիլ Շերեմետև[1], Պյոտր Շերեմետև, Նատալիա Դոլգորուկովա[1], Sofya Borisovna Sheremetev?[1], Anna Borisovna Sheremetev?[1], Sergei Borisovich Sheremetev?[1], Vera Borisovna Sheremetev?[1] և Yekaterina Borisovna Sheremetev?[1]
Boris Sheremetev Վիքիպահեստում

1685-1687 թվականներին մասնակցել է Ռեչ Պոսպոլիտայի հետ «Հավիտենական խաղաղության» և Ավստրիայի հետ դաշնակցային պայմանագիր կնքելու բանակցություններին, 1695-1696 թվականների Ազովյան արշավանքներին։ 1697-1699 թթ․ կատարել է դիվանագիտական հանձնարարություններ Լեհաստանում, Ավստրիայում, Իտալիայում և Մալթա կղզում։ Որպես հրամանատար աչքի է ընկել 1700-1721 թթ․ Հյուսիսային պատերազմում, Նարվայի ճակատամարտում (1700) ղեկավարել է ազնվականական հեծելազորը, 1701-1705 թթ․՝ զորահրամանատար Լիֆլանդիայում։ Ճնշել է 1705-1706 թթ․ Աստրախանի ապստամբությանը։ Պոլտավայի ճակատամարտում (1709) գլխավորել է մարտակարգի կենտրոնի զորքերը։ 1710 թ․ Շերմետևի ղեկավարությամբ ոուսական զորքերը գրավել են Ռիգան։ 1711 թ․ Պրուտյան արշավանքում ղեկավարել է բանակի գլխավոր ուժերը։ 1712-1713 թթ․ եղել է հարավային (թուրքական սահմանի վրա) սահմանները հսկող բանակի հրամանատար, 1715-1717 թվականներին՝ կորպուսի հրամանատար Պոմհրանիայում և Մեկլենբուրգում։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Lundy D. R. The Peerage
  2. 2,0 2,1 2,2 Шереметев Борис Петрович // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  3. 3,0 3,1 3,2 SNAC — 2010.
  4. Андреевскій орденъ (ռուս.) // Энциклопедический лексиконСПб.: 1835. — Т. 2. — С. 274—277.

ԳրականությունԽմբագրել

  • Советская историческая энциклопедия. — 1976. Т. 16, с. 256
  • Барсуков А. П. Род Шереметевых. Кн. 1—8. — СПб., 1881—1904.
  • Заозерский А. И. Фельдмаршал Б. П. Шереметев. — М.: Наука 1989. — 307 с.: ил.
  • История государства Российского: Жизнеописания. XVIII век. — М.: Изд-во «Кн. палата», 1996. — С. 49—57.
  • История Северной войны 1700—1721 гг. / Отв. ред. И. И. Росту-нов. — М.: Наука, 1987. − 212 с.: ил., карт. (См. Указ. имен).
  • Мышлаевский А. З. Фельдмаршал граф Б. П. Шереметев: Военно-походный журнал 1711 и 1712 гг. — СПб.: Воен.-учен. к-т Гл. штаба 1898. — 212 с.
  • Павленко Н. И. Птенцы гнезда Петрова: [Б. П. Шереметев, П. А. Толстой, А. В. Макаров]. — 2-е изд. — М.: Мысль 1988. — С. 12—115.
  • Письма Петра Великого, писанныя к генерал-фельдмаршалу… графу Борису Петровичу Шереметеву. — М. Имп. университет, 1774. 172 с.
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 485