Անտոնի Մարիանովիչ (լեհ.՝ Antoni Marianowicz, հունվարի 4, 1924(1924-01-04)[1], Վարշավա, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն - հունիսի 3, 2003(2003-06-03), Վարշավա, Լեհաստան), հրեական ծագմամբ լեհ բանաստեղծ, գրող, դրամատուրգ, սցենարիստ, երգիծաբան, լրագրող և թարգմանիչ:

Անտոնի Մարիանովիչ
լեհ.՝ Antoni Marianowicz
Անտոնի Մարիանովիչ.gif
Ծնվել էհունվարի 4, 1924(1924-01-04)[1]
ԾննդավայրՎարշավա, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն
Վախճանվել էհունիսի 3, 2003(2003-06-03) (79 տարեկան)
Վախճանի վայրՎարշավա, Լեհաստան
ԳերեզմանՎարշավայի կալվինիստական գերեզմանոց
Մասնագիտությունգրող, լրագրող, բանաստեղծ, դիվանագետ, արձակագիր, թարգմանիչ, դրամատուրգ և սցենարիստ
Լեզուլեհերեն[2]
ՔաղաքացիությունFlag of Poland.svg Լեհաստան
ԿուսակցությունԼեհաստանի միացյալ աշխատավորների կուսակցություն
ՊարգևներԼեհաստանի Վերածննդի շքանշան
Կայքmarianowicz.pl

ԿենսագրությունԽմբագրել

Ավարտել է գիմնազիա: Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի սկզբին ծնողների հետ հայտնվել է Վարշավայի գետտոյում: 1942 թվականի հուլիսին կեղծ փաստաթղթերով նրան հաջողվել է դժվարությամբ դուրս գալ գետտոյից:

Պատերազմի ավարտից հետո փոխել է իր անունը և ազգանունը` դարձնելով այն Անտոնի Մարիանովիչ: 1945 թվականից ապրել է Լոձում, աշխատել է Polpress մամուլի գործակալությունում: Այդ ժամանակ սկսել է համագործակցել «Szpilki» երգիծական շաբաթաթերթի հետ, որը շարունակվել է երկար տարիներ: 1946 թվականից թղթակցել է Լեհական տպագրական գործակալությանը Բրյուսելում, ավելի ուշ այնտեղ աշխատել է որպես կցորդ` լեհական դեսպանատանը:

1947 թվականին անդամակցել է Կոմունիստական ​​կուսակցությանը և եղել է կուսակցության անդամ մինչև 1980 թվականը:

1948 թվականին վերադարձել է հայրենիք, նշանակվել է «Przegląd Międzynarodowу» և «Szpilki» ամսագրերի գլխավոր խմբագիր:

Նա բազմաթիվ ստեղծագործական միությունների և ասոցիացիաների անդամ էր, այդ թվում` Լեհ գրողների միության, PEN միջազգային կազմակերպության և լեհական հեղինակային իրավունքի ZAiKS կազմակերպության:

Թաղված է Վարշավայի Կալվինիստական ​​գերեզմանատանը:

ԳործունեությունԽմբագրել

Որպես գրող նա իր դեբյուտը նշել է 1955 թվականին: Հիմնականում երգիծական ստեղծագործությունների, բանաստեղծությունների, երգերի, պատմվածքների հեղինակ է, որոնցից շատերը երեխաների համար էին: Հեղինակել է մի շարք հուշեր. Pchli targ (1991), Życie surowo wzbronione (1995), Polska, Żydzi i cykliści; Dziennik roku przestępnego 1996 (1999), Wyciąg na szklaną górę; Dziennik roku przestępnego 2000 (2002) և այլն:

Մի շարք հեռուստաներկայացումների և կինոնկարների սցենարների հեղինակ է («Պան Անատոլի ստուգումը» (1959), «Przygody Otka» (հեռուստասերիալ, 1966—1968), «Minio» (հեռուստասերիալ, 2000)):

Ընտրված աշխատանքներԽմբագրել

  • Arszenik i stare koronki,
  • Madame Sans-Gene,
  • My Fair Lady,
  • Hello Dolly!,
  • Zorba:

Զբաղվել է գերմաներեն և անգլերեն լեզուներից թարգմանություններով, երաժշտական ​​և կատակերգական թատրոնների համար թատերական բեմադրությունների և մյուզիքլների մշակմամբ: Գրել է երգիծական տեքստեր` հեռուստա և ռադիոբեմադրությունների, ինչպես նաև` էստրադայի համար: Թարգմանել է Մարկ Տվենի հումորային պատմությունները, Լուիս Քերոլի «Ալիսան հրաշքների աշխարհում», Էդվարդ Լիրի պոեզիան:

ՊարգևներԽմբագրել

  • Լեհաստանի վերածննդի 3-րդ աստիճանի շքանշան
  • Լեհաստանի վերածննդի 4-րդ աստիճանի շքանշան

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library, Austrian National Library Record #120148986 // Общий нормативный контроль (GND) — 2012—2016.
  2. Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.

Արտաքին հղումներԽմբագրել