Վլադիմիր Ենգիբարյան

հայ բռնցքամարտիկ

Վլադիմիր Ենգիբարյան (ապրիլի 24, 1932(1932-04-24)[1], Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 1, 2013(2013-02-01)[1], Լոս Անջելես, ԱՄՆ), հայ նշանավոր բռնցքամարտիկ, Մելբուռնի Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն (բռնցքամարտ, մինչև 63,5 կգ քաշային կարգ), Եվրոպայի եռակի և ԽՍՀՄ բազմակի չեմպիոն։

Վլադիմիր Ենգիբարյան
Դիմանկար
Ծնվել էապրիլի 24, 1932(1932-04-24)[1]
ԾննդավայրԵրևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Մահացել էփետրվարի 1, 2013(2013-02-01)[1] (80 տարեկան)
Մահվան վայրԼոս Անջելես, ԱՄՆ
ԳերեզմանԿոմիտասի անվան զբոսայգու պանթեոն
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ, Flag of Armenia.svg Հայաստան և Flag of the United States.svg ԱՄՆ
Ազգությունհայ
Մասնագիտությունբռնցքամարտիկ
ԿուսակցությունԽՄԿԿ
Պարգևներ և
մրցանակներ
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալ Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալ և ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ
Vladimir Yengibaryan Վիքիպահեստում

1959 թվականին հիմնադրել է Երևանի պատանի բռնցքամարտիկների հանրապետական դպրոցը, որի անփոփոխ տնօրենն էր մինչև 1995 թվականը, երբ տեղափոխվեց ԱՄՆ։

2009 թ. պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալով[2][3]։

ԿենսագրությունԽմբագրել

Վլադիմիր Ենգիբարյանը ծնվել է 1932 թվականի ապրիլի 24-ին Երևանում։ 14 տարեկանում սկսել է զբաղվել սպորտով։ Սկզբում մարզվել է Արտյոմ Հարությունյանի մոտ, այնուհետև՝ Էդուարդ Արիստակեսյանի։

1951 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ 1952 թվականին կանչվել է հավաքների ԽՍՀՄ օլիմպիական հավաքականում, բայց չի մասնակցել Հելսինկում կայացած օլիմպիական խաղերին։ 1953 թվականին ԽՍՀՄ հավաքականի համար դեբյուտային Եվրոպայի առաջնությունում Վլադիմիրն առաջինն դարձեց Եվրոպայի չեմպիոն։

1955 թվականին առաջին անգամ հաղթել է ԽՍՀՄ առաջնությունում, իսկ 1956 թվականին Մելբուռնում կայացած օլիմպիական խաղերում Վլադիմիրը խորհրդային բռնցքամարտիկներից երկրորդը (Վլադիմիր Սաֆրոնովից հետո) նվաճում է օլիմպիական չեմպիոնի տիտղոսը։

1957 և 1959 թվականներին կրկին հաղթել է Եվրոպայի առաջնությունում։ Օլիմպիական խաղերին մեկնել է ֆավորիտի կարգավիճակով, սակայն, ստանալով ուսի վնասվածք, քառորդ եզրափակչում պարտվել է լեհ բռնցքամարտիկ Մարիան Կասպշիկին։ Այս պարտությունից հետո նա որոշել է ավարտի մարզական կարիերան։

Հետագայում զբաղվել է մարզչական գործունեությամբ։

2011 թվականից Երևանի մանկապատանեկան բռնցքամարտի դպրոցը կրում է նրա անունը [4]):

1970-ական թվականներին ԽՍՀՄ մրցավարական հանձնաժողովը ներկայացնում էր Սիրողական բռնցքամարտի միջազգային ասոցիացիայում, որտեղ հանդես էր գալիս որպես մրցավար միջազգային խոշոր մրցաշարերում։

1993 թվականից ապրում էր (Լոս Անջելեսում ԱՄՆ-ի Կալիֆոռնիա նահանգում

Մահացել է 2013 թվականի փետրվարի 1-ին։ Թաղված է Երևանի քաղաքային պանթեոնում [5]։

ՊատկերասրահԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 515