Ջուլիո Կաչչինի

իտալացի կոմպոզիտոր

Ջուլիո Կաչչինի (իտալերեն՝ Giulio Caccini կամ Giulio Romano, հոկտեմբերի 8, 1551[1], Հռոմ, Պապական մարզ և Տիվոլի, Հռոմ, Լացիո, Իտալիա[2] - դեկտեմբերի 10, 1618(1618-12-10)[3][4][5] կամ դեկտեմբեր 1618[2], Ֆլորենցիա, municipal government of the City of Florence, Իտալիա[2]), իտալացի կոմպոզիտոր։

Ջուլիո Կաչչինի
Բնօրինակ անունGiulio Caccini
Ծնվել էհոկտեմբերի 8, 1551[1]
Հռոմ, Պապական մարզ կամ Տիվոլի, Հռոմ, Լացիո, Իտալիա[2]
ԵրկիրFlag of the Grand Duchy of Tuscany with Great Coat of arms.svg Տոսկանայի Մեծ դքսություն
Մահացել էդեկտեմբերի 10, 1618(1618-12-10)[3][4][5] (67 տարեկան) կամ դեկտեմբեր 1618[2] (67 տարեկան)
Ֆլորենցիա, municipal government of the City of Florence, Իտալիա[2]
Ժանրերbarroco?
Մասնագիտությունիտալացի կոմպոզիտոր
Երգչաձայնտենոր
Գործիքներվիոլա և վոկալ
Commons-logo.svg Giulio Caccini Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Ջուլիո Կաչչինին դասվում է երաժիշտների (Գալիլեի, Պերի, Կավալիերի) և բանաստեղծների (Ռինուչչինի) խմբակին, ովքեր նպաստել են օպերայի ծագմանը Իտալիայում[6]։ Այդ խմբակը ծանոթ է Ֆլորենտական կամերետա անունով, որը հավաքվում էր հումանիստ և մեկենաս Ջովաննի Բարդիի, իսկ 1592 թվականից Ջիովաննի Կորսիի տանը։

Կաչչինին համարվում է սոլո երգեցողության հիմնադիրներից մեկը, հեշտացված գեղարվեստական ձև, որի շնորհիվ բազմաձայն կոնտրապունկտային երարժշտությունը զիջեց իր իշխող դերը։

Կաչչինիի առաջին փորձը ասերգության ոճում էր՝ «Combattimento d’Appoline col serpente» մոնոդրամա, Բարդիի տեքստով (1590):

Դրան հետևեց Դաֆնայի երաժշտությամբ դրաման, Ռինուչչինիի տեքստով, դրամա «Էվրիդիկա», որը սկզբից գրեց Պերիի այնուհետև Ռինուչինիի բառերով։ Այնուհետև լույս տեսավ «Նոր երաժշտություն», միաձայն մադրիգալներից, կանցոներից ու արիաներից բաղկացած ստեղծագործություն[7]։ Մյուս ստեղծագործությունների հավաքածուն «Nuove arie» անունով հրատարակվել է 1608 թվականին։

Դուստրը երգչուհի և կոմպոզիտոր Ֆրանչեսկա Կաչչինին է[8]։

Կաչչինիի ամենահայտնի և կատարվող ստեղծագործությունը «Ave Maria»-ն է։

ԳրականությունԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 Archivio Storico Ricordi — 1808.
  3. 3,0 3,1 3,2 Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.) / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag
  4. 4,0 4,1 4,2 Gran Enciclopèdia Catalana (կատ.)Grup Enciclopèdia Catalana, 1968.
  5. 5,0 5,1 5,2 Երաժշտություն (ֆր.)
  6. Бочаров Ю. Мастера старинной музыки. — М: Гелеос, 2005. — С. 163. — ISBN 5-8189-0522-5
  7. Соловьёв Н. Ф. (1890–1907)։ «Итальянская музыка»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 
  8. «Аве Мария Каччини. By Vavilov»։ Արխիվացված օրիգինալից 2011-08-25-ին։ Վերցված է 2010-07-05