Ուլլնդո (կոր.՝ 울릉도, 鬱陵島),  Ճապոնական ծովի կղզի, Կորեական թերակղզուց 120 կմ հեռավորության վրա, պատկանում է Հարավային Կորեային: Եվրոպացիներին հայտնի էր Դաժելետ անունով:

Picto infobox map.png
Ուլլնդո
Isola del Tino

Երկիր Հարավային Կորեա
Վարչատարածքային բաժանում Քյոնսան-Պունկտո
Ջրատարածություն Ճապոնական ծով
Մակերես 73,15 կմ2
Ամենաբարձր կետը 984 մ
Բնակչություն 10000 մարդ

ԱշխարհագրությունԽմբագրել

 
Ուլլնդո կղզի

Ունի հրաբխային ծագում: Մակերեսը 73.15 կմ քառակուսի է:

ՊատմությունԽմբագրել

Հնագիտական հետազոտությունների համաձայն կղզին բնակեցված է եղել դեռևս մ. թ. ա. առաջին հազարամյակում: Առաջին գրավոր հիշատակումը պարունակում է Սամգուկ Սագիի տարեգրության մեջ, որը վերաբերվում է 512 թվականին, երբ գեներալ Լի Սա Բուն Սիլլա թագավորությունից նվաճեց կղզին, նախկինում Ուսանգուկ ինքնավար նահանգը:

Ուսանգուկը դարձավ Սիլլայի մի մասը: Կորեայի մշտական քաղաքական մաս դարձավ միայն 930 թվականին, երբ Ուլլնդոն մտնում էր Կորյո նահանգի մեջ: Կղզու հիմնական մասի հեռավորությունը դժվարեցրեց կղզու պաշտպանությունը Կորյոյի և Չոսոնի հարձակումների ժամանակ: Նա տուժեց ճապոնացի և ջուրջեն ծովահենների կողմից: Ճապոնացիների հետ բազմաթիվ փոխհրաձգություններից հետո Չոսոնի ղեկավարությունը որոշեց կղզին դարձնել անմարդաբնակ: Այդ քաղաքականությունը ավարտվեց 1881 թվականին, երբ կառավարությունը որոշեց կղզում մարդիկ բնակեցնել:

1787 թվականին Լապերուզի արշավախումբը, ուսումնասիրելով Կորեայի արևելյան ափը, հայտնաբերել է այս կղզին և անվանել Դաժելե(ֆր.՝ Dagelet), արշավախմբի աստղագետ Ժոսեֆ Լեպոտ Դաժելայի պատվին[1]: Կղզու քարտեզը պատրաստվել է 1887-1888 թվականներին և հրապարակվել 1889 թվականին:

Մինչև 20-րդ դարը Ռուսաստանում և Եվրոպայում կղզին անվանում էին Դաժելե: Կորեայի կայսր Կոջոն 1900 թվականի հոկտեմբերի 25-ին կղզին անվանափոխեց Ուլլնդոյի: Սակայն Սան-Ֆրանցիսկոյի 1951 թվականի պայմանագրով կղզին անվանվում էր Դաժելե[2]:

ԲնակչությունԽմբագրել

Բնակչությունը 10 հազար մարդ է: Հիմնական մարդաբնակ վայրը Ուլլնդոում Տոդոն նավահանգիստն է:

Վարչական բաժանումԽմբագրել

Մտնում է Ուլլն կոմսության մեջ, համարվելով նրա մի մասը:

ՏնտեսությունԽմբագրել

Հիմնական եկամտի աղբյուրները զբոսաշրջությունն է և ձկնորսությունը:

Տոդոն նավահանգստում տեղակայված է լաստանավային տերմինալ կղզու և մայրցամաքի միջև:

ԶբոսաշրջությունըԽմբագրել

Ուլլնդոյի հիմնական հանգստի տեսակները լեռնային զբոսաշրջությունն է և ձկնորսությունը: Բացի այդ լաստանավերը զբոսաշրջիկներին տանում են կղզու տեսարժան վայրերը տեսնելու համար: Կղզու մյուս տեսարժան վայրեր են համարվում կղզու ամենաբարձր կետը (984 մ), Պոննե ջրվեժը, բնության «սառցե տունը»:

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել