Նիկոլայ Իվանովիչ Բրունով (ռուս.՝ Николай Иванович Брунов, նոյեմբերի 13 (25), 1898, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն[1] - նոյեմբերի 25, 1971(1971-11-25), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ճարտարապետության խորհրդային պատմաբան[2], արվեստագիտության դոկտոր (1943), ԽՍՀՄ ճարտարապետության ակադեմիայի թղթակից անդամ (1940):

Նիկոլայ Բրունով
Նիկոլայ Բրունով.jpg
Ծնվել էնոյեմբերի 13 (25), 1898
Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն[1]
Մահացել էնոյեմբերի 25, 1971(1971-11-25) (73 տարեկան)
Մոսկվա, ԽՍՀՄ
ԳերեզմանԻզվարինո (գյուղ, Նովոմոսկովսկի վարչական օկրուգ)
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն և Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունարվեստագետ
Հաստատություն(ներ)Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտ
Գործունեության ոլորտճարտարապետություն
Ալմա մատերՄոսկվայի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետ
Գիտական աստիճանարվեստագիտության դոկտոր
Եղել է գիտական ղեկավարElena Morozkina?
Հայտնի աշակերտներElena Morozkina?
ՊարգևներԼենինի շքանշան

ԿենսագրությունԽմբագրել

Նիկոլայ Բրունովը ծնվել է 1898 թվականի նոյեմբերի 13 (25)-ին Մոսկվայում։ 1920 թվականին ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը, 1934 թվականին դարձել է Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտի պրոֆեսոր: Մեծ հեղինակություն է վայելել գիտական շրջանակներում, արժանացել է բազմաթիվ պետական մրցանակների, այդ թվում՝ Լենինի շքանշանի (1953): Հիմնական գիտական հետաքրքրությունները եղել են անտիկ, բյուզանդական և հին ռուսական ճարտարապետությունները:

Նիկոլայ Բրունովը մահացել է 1971 թվականի նոյեմբերի 25-ին Մոսկվայում։ Թաղվել է Մոսկվայի մարզի Կունցևսկի շրջան Իզվարինո գյուղի գերեզմանատանը (ներկայում՝ Մոսկվայի Նովոմոսկովսկի վարչական օկրուգում):

Հիմնական աշխատանքներԽմբագրել

  • «Էսսեներ ճարտարապետության պատմության վերաբերյալ» (ռուս.՝ «Очерки по истории архитектуры»), հհ․ 1-2, Մոսկվա, Ակադեմիա, 1935-1937, վերահրատ․՝ Մոսկվա, Центрполиграф, 2003
  • «Հռոմ: Բարոկկոյի ճարտարապետություն» (ռուս.՝ «Рим. Архитектура эпохи барокко», 1937)
  • «Ճարտարապետական ոճերի ալբոմ» (ռուս.՝ «Альбом архитектурных стилей»)
  • «17-րդ և 18-րդ դարերի Ֆրանսիայի պալատներ» (ռուս.՝ «Дворцы Франции 17 и 18 веков», 1938)
  • «Հին և միջնադարյան ճարտարապետության համամասնությունները» (ռուս.՝ «Пропорции античной и средневековой архитектуры»)
  • «Էրեքթեոն» (ռուս.՝ «Эрехтейон»)
  • «Մոսկվայի Սուրբ Վասիլիի տաճար (Պոկրովսկու տաճար)» (ռուս.՝ «Храм Василия Блаженного в Москве (Покровский собор)», 1988, հետմահու)
  • «Հին ռուսական ճարտարապետության վարպետներ» (ռուս.՝ «Мастера древнерусского зодчества»)
  • «Մոսկովյան Կրեմլը» (ռուս.՝ «Московский Кремль»)
  • «Աթենքի Ակրոպոլիսի հուշարձանները։ Պարթենոն և Էրեքթեոն» (ռուս.՝ «Памятники афинского Акрополя. Парфенон и Эрехтейон», 1973, հետմահու)

ԾանոթագրություններԽմբագրել

ԳրականությունԽմբագրել

  • Брунов Николай Иванович // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
  • Комеч А. И. Памяти Н. И. Брунова // Византийский временник. Т. 34. М., 1973
  • Любавин А. Н. Н. И. Брунов: специалист в области истории архитектуры // Архитектура и строительство Москвы. 1999. № 1