Յուրի Ռաբինովիչ (ռուս.՝ Ю́рий Ефи́мович Рабино́вич, հունվարի 25, 1932(1932-01-25), Վիլնյուս, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն - փետրվարի 23, 1990(1990-02-23)), կինեմատոգրաֆի խորհրդային գործիչ, հնչյունային օպերատոր և մանկավարժ։

Յուրի Ռաբինովիչ
Դիմանկար
Ծնվել էհունվարի 25, 1932(1932-01-25)
ԾննդավայրՎիլնյուս, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն
Մահացել էփետրվարի 23, 1990(1990-02-23) (58 տարեկան)
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունհնչյունային օպերատոր
ԱշխատավայրՄոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտ
Պարգևներ և
մրցանակներ
Նիկա

ԿենսագրությունԽմբագրել

Ծնվել է 1932 թվականի հունվարի 25-ին, Վիլնյուսում։

1955 թվականին ավարտել է Լենիգրադի կինոինժեներների ինստիտուտի էլեկտրատեխնիկական ֆակուլտետը։

1956 թվականից աշխատել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում, որպես հնչյունային օպերատոր։

Աշխատել է շատ հայտնի ռեժիսորների` Էլդար Ռյազանովի, Ռոլան Բիկովի, Ալեքսանդր Միտտայի, Մարկ Զախարովի և ուրիշների հետ։

Դասավանդել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտում։

ՖիլմագրությունԽմբագրել

  • 1959 թվական` Արվեստի գործ
  • 1960 թվական` Ամպերը Բորսկի վրա[1]
  • 1962 թվական` Յոթ դայակները
  • 1965 թվական` Զանգում են, բացեք դուռը (Ս. Լիտվինովի հետ)
  • 1966 թվական` Այբոլիտ-66
  • 1969 թվական` Չայկովսկի (Վ. Շմելկինի հետ)
  • 1970 թվական` Պատերազմի վերջին խաղաղ օրը[2]
  • 1971 թվական` Հեռագիր
  • 1972 թվական` Կայարանապետը (Վասիլի Բախմացկու հետ)
  • 1972 թվական` Կրակի գողացումը (Ռ. Բերզայի հետ)
  • 1974 թվական` Ավտոմեքենան, ջութակը և Կլյակսա շունը
  • 1975 թվական` Ճակատագրի հեգնանք, կամ բաղնիքդ անուշ
  • 1977 թվական` Ծառայողական սիրավեպ[3] (Վ. Շչեդրինի հետ)
  • 1977 թվական` Գողգոթա[4][5]
  • 1978 թվական` Անանուն աստղը
  • 1978 թվական` Սովորական հրաշքը
  • 1979 թվական` Ավտոտնակը
  • 1979 թվական` Հենց այդ Մյունխաուզենը[6]
  • 1980 թվական` Նշանակումը[7]
  • 1980 թվական` Կինոթատրոն, կինոթատրոն, կինոթատրոն, մենք խենթանում ենք քեզ համար
  • 1980 թվական` Անջատումը[8]
  • 1981 թվական` Մեծն սամոյեդը
  • 1981 թվական` Արձակուրդ` իր հաշվին
  • 1982 թվական` Թափառումների հեքիաթը[9]
  • 1983 թվական` Մերի Փոպինս, ցտեսություն
  • 1984 թվական` Սիրո բնորոշումը
  • 1986 թվական` Չիչերին
  • 1988 թվական` Քայլը[10]` Ս. Հորիգուտի հետ միասին
  • 1990 թվական` Հյուսիսափայլի տակ (Ց. Հոնդաեի հետ)
  • 1990 թվական` Ստալինի թաղումը
  • 1991 թվական` Ավետյաց երկինք (Ս. Լիտվինովի հետ)

ՄրցանակներԽմբագրել

  • 1991 թվական` «Հնչյունային օպերատորի լավագույն աշխատանքի համար» մրցանակ, Ճապոնական կինոյի մրցանակի հանձնման 14-րդ արարողություն, «Հյուսիսափայլի տակ» ֆիլմի համար (1990 թվական)[11]։
  • 1992 թվական` «Նիկա» մրցանակի դափնեկիր «Հնչյունային օպերատորի լավագույն աշխատանք» անվանակարգում, «Ավետյաց երկինք» ֆիլմի համար (1991 թվական)։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Сайт Инны Чуриковой(չաշխատող հղում)
  2. միջնամետրաժային
  3. «Служебный роман» (ru 1)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2009-08-14-ին։ Վերցված է 2010-04-07 
  4. Ирина Алфёрова. Официальный сайт. Фильмография. «Хождение по мукам»
  5. Сайт Льва Дурова
  6. «Кино России» (ռուսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-04-22-ին։ Վերցված է 2010-04-07 
  7. «Александр Калягин: Кино» (ռուսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2009-08-15-ին։ Վերցված է 2010-04-07 
  8. Российская анимация
  9. Сказка странствий
  10. ««Шаг» (раздел: кинематограф)»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-06-19-ին։ Վերցված է 2010-04-07 
  11. «Под северным сиянием»։ cinema.mosfilm.ru (ռուսերեն)։ Мосфильм։ Վերցված է 2020-07-09