Միխայիլ Ֆրադկով (սեպտեմբերի 1, 1950(1950-09-01)[1][2], Սամարա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ, ռուս.՝ Михаи́л Ефи́мович Фрадко́в), Ռուսաստանի պետական գործիչ, ռազմավարական հետազոտությունների ռուսական ինստիտուտի տնօրեն 2017 թվականի հունվարի 4-ից: Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին հետախուզության ծառայության տնօրեն (2007-2016): Ռուսաստանի Դաշնության Անվտանգության խորհրդի մշտական անդամ (2004 թվականի ապրիլի 24 - 2016 թվականի հոկտեմբերի 5): 2004 թվականի մարտի 5-ից մինչև 2007 թվականի սեպտեմբերի 12-ը՝ Ռուսաստանի Կառավարության նախագահ (2004 թվականի մայիսի 7-ից 12-ը պաշտոնական ընդմիջմամբ, երբ, Սահմանադրության համաձայն, նրա կառավարությունը լիազորությունները վայր դրեց երկրորդ ժամկետով վերընտրված նախագահի առջև, բայց արդեն հինգ օր անց կրկին հաստատվեց Պետական դումայի կողմից): 2007 թվականի սեպտեմբերի 12-14-ը կատարել է կառավարության նախագահի պարտականությունները մինչև կառավարության նոր կազմի ձևավորումը՝ Վիկտոր Զուբկովի գլխավորությամբ[3]:

Միխայիլ Ֆրադկով
Mikhail Fradkov (Brasília, 04 April 2006).jpeg
 
Կուսակցություն՝ ԽՄԿԿ
Կրթություն՝ Մոսկվայի պետական տեխնոլոգիական համալսարան և Արտաքին առևտրի համառուսական ակադեմիա
Գիտական աստիճան՝ տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածու
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ և տնտեսագետ
Դավանանք Ռուս ուղղափառ եկեղեցի
Ծննդյան օր սեպտեմբերի 1, 1950(1950-09-01)[1][2] (70 տարեկան)
Ծննդավայր Սամարա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Զավակներ Pyotr Fradkov?
 
Կայք՝ government.ru/government/
 
Պարգևներ

Պատվո շքանշան, «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշան, «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» II աստիճանի շքանշան, «Մոսկվայի 850-ամյակի հիշատակի» մեդալ, Ալեքսանդր Նևսկու շքանշան (Ռուսաստան), «Ռազմական ծառայությունների համար» շքանշան, Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի ծննդյան 100-ամյակի հոբելյանական մեդալ, «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշան, Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 3-րդ աստիճանի շքանշան և Order of Saint George 4th class?

Տնտեսագիտության թեկնածու (Ատենախոսության թեմա՝ Միջազգային տնտեսական հարաբերությունների ժամանակակից միտումները և Ռուսաստանի արտաքին տնտեսական կապերը): Տիրապետում է անգլերեն և իսպաներեն լեզուներին:

Քաղաքացիական ծառայության դասային աստիճան՝ Ռուսաստանի Դաշնության I դասի իսկական պետական խորհրդական (2000): Զինվորական կոչում՝ պահեստազորի գնդապետ: Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար շքանշանի լրիվ ասպետ»[4]:

ԿենսագրությունԽմբագրել

Ծնվել է Կրասնոյարսկի Կույբիշևի շրջանի Կուրումոչ գյուղում: Սովորել է Մոսկվայում:

1972 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ստանկոինստրումենտալ ինստիտուտը՝ ինժեներ-մեխանիկ մասնագիտությամբ: 1973 թվականից աշխատել է Հնդկաստանում ԽՍՀՄ դեսպանատան տնտեսական խորհրդականի աշխատակազմի աշխատակից: 1975 թվականից աշխատել է Տյաժպրոմէքսպորտ համամիութենական միավորումում:

1981 թվականին ավարտել է Արտաքին առևտրի համամիութենական ակադեմիան[5]: 1984 թվականից՝ ԽՍՀՄ տնտեսական կապերի պետական կոմիտեի մատակարարումների գլխավոր վարչության պետի տեղակալ։ 1988 թվականից՝ ԽՍՀՄ արտաքին տնտեսական կապերի նախարարության արտաքին տնտեսական գործառնությունների համակարգման և կարգավորման գլխավոր վարչության պետի տեղակալ, պետի առաջին տեղակալ:

1991 թվականից՝ Ժնևում ՄԱԿ-ի և այլ միջազգային կազմակերպությունների գրասենյակին կից Ռուսաստանի մշտական ներկայացուցչի ավագ խորհրդական, Սակագների և առևտրի գլխավոր համաձայնագիր կազմակերպությանն առընթեր Ռուսաստանի ներկայացուցիչ: 1992 թվականի հոկտեմբերից՝ Ռուսաստանի արտաքին տնտեսական կապերի նախարարի տեղակալ։ 1993 թվականի հոկտեմբերից՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին տնտեսական կապերի նախարարի առաջին տեղակալ: 1997 թվականի մարտից՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին տնտեսական կապերի և առևտրի նախարարի պաշտոնակատար: 1997 թվականի ապրիլից՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին տնտեսական կապերի և առևտրի նախարար:

Նախարարի պարտականությունները կատարել է 1998 թվականի մարտ-ապրիլ ամիսներին՝ նախքան գերատեսչության վերակազմավորումը Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին տնտեսական կապերի և առևտրի նախարարության: 1998 թվականի հուլիսին հրաժարական է տվել նախարարության լուծարումից հետո։

1998 թվականի մայիսին ընտրվել է Ինգոսստրախ ապահովագրական ընկերության տնօրենների խորհրդի նախագահ, 1999 թվականի փետրվարից՝ ընկերության գլխավոր տնօրեն: 1999 թվականի մայիսին նշանակվել է Սերգեյ Ստեպաշինի կառավարությունում Ռուսաստանի Դաշնության առևտրի նախարար:

2000 թվականի մայիսին հրաժարական տվեց Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության բոլոր անդամների հետ միասին, մայիսի 31-ին նշանակվեց Ռուսաստանի Դաշնության Անվտանգության խորհրդի քարտուղարի առաջին տեղակալ, ղեկավարում էր տնտեսական անվտանգությունը:

2001 թվականի մարտի 28-ին նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության հարկային ոստիկանության դաշնային ծառայության տնօրեն:

2003 թվականի մարտի 11-ին Ռուսաստանի Դաշնության հարկային ոստիկանության դաշնային ծառայությունը վերացվեց, իսկ Միխայիլ Ֆրադկովը 2003 թվականի մայիսին նշանակվեց Եվրամիությանն առընթեր Ռուսաստանի լիազոր ներկայացուցիչ դաշնային նախարարի պաշտոնում:

2003 թվականի հունիսին նշանակվել է նաև Եվրամիության հետ հարաբերությունների զարգացման հարցերով Ռուսաստանի նախագահի հատուկ ներկայացուցիչ:

2004-2007 թվականներին զբաղեցրել Է Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության նախագահի պաշտոնը[6]:

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 Munzinger Archiv (գերմ.) — 1913.
  2. 2,0 2,1 Энциклопедия Брокгауз (գերմ.)
  3. «Указ Президента Российской Федерации № 1184 от 12.09.2007»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2007-09-26-ին։ Վերցված է 2007-09-13 
  4. Страница на сайте РИСИ
  5. Выпускники ВАВТ
  6. Архив сайта Правительства Российской Федерации

Արտաքին հղումներԽմբագրել