Վ.Ե.Մակովսկի «Այցելություն աղքատներին» (1874)

Մարդասեր ( հուն․՝ φιλέω, «սիրել» և հուն․՝ ἄνθρωπος, «մարդ»), բարեգործությամբ զբաղվող մարդ՝ օգնության կարիք ունեցողներին:

Մարդասիրության ամենահին ձև է հանդիսանում ողորմություն տալը և օգնելը աղքատներին՝ հիմնականում եկեղեցիներում և վանքերում:

Մարդասիրությունը դա ամբողջ մարդկության ճակատագրի բարելավման մտահոգությունն է[1]: Մարդասերը հակադրվում է մարդատյացին և չի համարվում սոցիալական հիվանդություն:

Անվան ծագումնաբանությունԽմբագրել

«Մարդասիրություն» հասկացությունը հունական լեզվից թարգմանաբար նշանակում է սեր դեպի մարդիկ: Մ.թ.ա. 5-րդ դարում այն նշանակում էր աստվածահաճություն, իսկ մեր թվարկության 5-րդ դարում՝ բարեկամական վերաբերմունք մարդու հանդեպ: Ներկայիս փուլում «մարդասիրություն» հասկացությունը սկսել է ակտիվորեն օգտագործվել Ֆրանսիայում, որից էլ փոխառված է մեր խոսքի մեջ:

Առաջին անգամ «մարդասիրություն» բառը հայտնվել է Էսքիլեսի «Պրոմեթևսը շղթայված» ողբերգությունում՝ մարդկանց Աստվածային օգնության նշանակությունը ցույց տալու համար:

Մարդասիրության մասին ասացվածքներ և աֆորիզմներԽմբագրել

  • Մարդասերները՝ տարվելով բարեգործությամբ, կորցնում են ամբողջ մարդասիրությունը: Դա նրանց առանձնահատկությունն է (Օսկար Ուայլդ, «Դորիան Գրեյի դիմանկարը»)
  • Մաքուր մարդասիրությունը շատ լավ է, բայց բարեգործություն գումարած հինգ տոկոսը ավելի լավ է: (Սեսիլ Ռոդս)

Տես նաևԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Чудинов А. Н. Словарь иностранных слов, вошедших в состав русского языка. — М., 1910.

Արտաքին հղումներԽմբագրել