Խուան Կառլոս Օնետի

Խուան Կառլոս Օնետի (իսպ.՝ Juan Carlos Onetti, հուլիսի 1, 1909(1909-07-01)[1][2][3][4][5][6][7][8], Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ[9] - մայիսի 30, 1994(1994-05-30)[9][10][2][3][4][5][6][7][8], Մադրիդ, Իսպանիա[9], ուրուգվայացի գրող: «45-րդ դարի սերնդի» ներկայացուցիչ է, որին պատկանում էր նաև Մարիո Բենեդետին և այլք:

Խուան Կառլոս Օնետի
Juan Carlos Onetti 1981.jpg
Ծննդյան անունիսպ.՝ Juan Carlos Onetti
Ծնվել էհուլիսի 1, 1909(1909-07-01)[1][2][3][4][5][6][7][8]
ԾննդավայրՄոնտեվիդեո, Ուրուգվայ[9]
Վախճանվել էմայիսի 30, 1994(1994-05-30)[9][10][2][3][4][5][6][7][8] (84 տարեկանում)
Վախճանի վայրՄադրիդ, Իսպանիա[9]
ԳերեզմանԱլմուդենի գերեզմանոց
Մասնագիտությունգրող և լրագրող
Լեզուիսպաներեն[10]
ՔաղաքացիությունFlag of Uruguay.svg Ուրուգվայ
Flag of Spain.svg Իսպանիա
Ժանրերվեպ և պատմվածք
Պարգևներ«Միգել դե Սերվանտես» մրցանակ
Կայքonetti.net
Juan Carlos Onetti Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

1930-1955 թվականներին ապրել է Բուենոս Այրեսում, այնուհետև վերադարձել Մոնտեվիդեո: 1974 թվականին ձերբակալվել է և բանտարկվել։ Ազատվել է համաշխարհային հասարակության ազդեցության տակ: 1975 թվականին մեկնել է Իսպանիա, որտեղ անց է կացրել կյանքի մնացած տարիները: Վերջին 5 տարիները գամված է եղել անկողնուն:

ՍտեղծագործությունԽմբագրել

Օնետիի արձակը՝ իր և աշխարհի վրա կասկածող միայնակ հերոսի հետ, զուգահեռ է ֆրանսիական էքզիստենցիալիստների որոնումներին:

ՃանաչումԽմբագրել

Ուրուգվայի գրականության մրցանակի դափնեկիր (1962) և «Միգել դե Սերվանտես»(1980) մրցանակի դափնեկիր: Այդ նույն տարում առաջադրվել է Նոբելյան մրցանակի: 1985 թվականին ստացել է Ուրուգվայի գրականության մրցույթի մեծ մրցանակը, բայց չի համաձայնվել այցելել հայրենի երկիր:

Օնետիի արվեստին է նվիրված Մարիո Վարգաս Լյոսայի մենագրությունը (2008):

ՍտեղծագործությունԽմբագրել

  • El pozo (1939)
  • Tierra de nadie (1941)
  • Para esta noche (1943)
  • La vida breve (1950)
  • Los adioses (1954)
  • Para una tumba sin nombre (1959)
  • La cara de la desgracia (1960)
  • El astillero (1961)
  • El infierno tan temido y otros cuentos (1962)
  • Juntacadáveres (1964)
  • La muerte y la niña (1973)
  • Tiempo de abrazar (1974)
  • Dejemos hablar al viento (1979)
  • Presencia y otros cuentos (1986)
  • Cuando entonces (1987)
  • Cuando ya no importe (1993)

Գրականություն գրողի մասինԽմբագրել

  • Prego O. Juan Carlos Onetti: perfil de un solitario. Montevideo: Ediciones Trilce, 1986
  • Juan Carlos Onetti, papeles críticos: medio siglo de escritura/ Concha J., Cosse R., eds. Montevideo: Librería Linardi y Risso, 1989.
  • La Obra de Juan Carlos Onetti: coloquio internacional. Madrid: Fundamentos, 1990
  • Juan Carlos Onetti. Barcelona: Anthropos, 1990
  • Gilio M.E., Domínguez C.M. Construcción de la noche: la vida de Juan Carlos Onetti. Buenos Aires: Planeta, 1993.
  • Millington M. An analysis of the short stories of Juan Carlos Onetti: fictions of desire. Lewiston: E. Mellen Press, 1993
  • Juan Carlos Onetti: nuevas lecturas críticas. Actas del Coloquio de Paris, UNESCO, 13 y 14 de diciembre de 2001. Paris, 2002
  • Craig L. Juan Carlos Onetti, Manuel Puig and Luisa Valenzuela: marginality and gender. Woodbridge; Rochester: Tamesis, 2005
  • Vargas Llosa M. El viaje a la ficción: el mundo de Juan Carlos Onetti. Madrid: Alfaguara, 2008 (переизд. 2009, франц.пер. 2009)

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 Պերու — 1821.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Person Profile // Internet Movie Database — 1990.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 SNAC — 2010.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Find A Grave — 1995.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Internet Speculative Fiction Database — 1995.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 filmportal.de — 2005.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 Munzinger-Archiv — 1913.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 Բրոքհաուզի հանրագիտարան
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 9,6 9,7 9,8 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #118590022 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.