«Ժյուլ և Ջիմ» (ֆր.՝ Jules et Jim), ֆրանսիացի ռեժիսոր Ֆրանսուա Տրյուֆոյի երրորդ լիամետրաժ ֆիլմը (1962)։ Ֆրանսիացի գրող Անրի Պիեռ Ռոշեի համանուն կիսաինքնակենսագրական վեպի[8] (1953) էկրանավորումն է։

Picto infobox cinema.png
Ժյուլ և Ջիմ
Jules et Jim
Ժյուլ և Ջիմ.jpg
ԵրկիրՖրանսիա
Ժանրռոմանտիկ ֆիլմ[1][2][3], դրամա[1][2], բադի մուվի և գրական ստեղծագործության էկրանավորում
ՀիմքQ3189015?
Թվականհունվարի 23, 1962[4] և փետրվարի 23, 1962[5]
Լեզուֆրանսերեն, գերմաներեն և անգլերեն[4]
ՌեժիսորՖրանսուա Տրյուֆո[1][2][3]
ՊրոդյուսերMarcel Berbert? և Ֆրանսուա Տրյուֆո[4]
Սցենարի հեղինակJean Gruault?, Անրի-Պիեռ Ռոշե և Ֆրանսուա Տրյուֆո
ԴերակատարներԺաննա Մորո[2][3][6], Օսկար Վերներ[3][6], Henri Serre?[3][6], Մարի Դյուբուա[6], Sabine Haudepin?[6], Serge Rezvani?[6], Միշել Սյուբոր[6] և Ժան-Լուի Ռիշար[7]
ՕպերատորՌաուլ Կուտար
ԵրաժշտությունԺորժ Դելերյու
ՄոնտաժClaudine Bouché?
Պատմվածքի վայրՓարիզ
Տևողություն105 րոպե

2010 թվականին Empire ամսագիրը ֆիլմն ընդգրկել է «Համաշխարհային կինոյի 100 լավագույն ֆիլմերը» ցանկի 46-րդ հորիզոնականում[9]։ Երաժշտությունը, որ ֆիլմի համար գրել է Ժորժ Դելերյուն, «TIME» ամսագրի կողմից ընդգրկվել է կինեմատոգրաֆիայի պատմության «Տասը լավագույն սաունդթրեքների» ցանկում[10]։

ՍյուժեԽմբագրել

Առաջին համաշխարհային պատերազմից առաջ Փարիզում ապրում են երկու ընկեր՝ ավստրիացի Ժյուլն ու ֆրանսիացի Ջիմը։ Մի անգամ նրանք թանգարանում տեսնում են հնագուն արձան և սիրահարվում նրան։ Շուտով նրանց կյանքում հայտնվում է այդ արձանին շատ նման մի կին և հմայում նրանց։ Երկար տարիներ երկու ընկերներն ապարդյուն սպասում են, թե իրենցից ում կընտրի նա։ Կատրինը մեկ հայտարարում է, որ սիրում է մեկին, ապա մյուսին, հետո էլ երկուսին էլ։ Փոխադարձ համակրանքների գորդյան հանգույցը լուծում է անսպասելի ողբերգությունը։

Ստեղծման պատմությունԽմբագրել

Տրյուֆոն քիչ հայտնի Ռոշեի վեպը գտել է բուկինիստական վաճառանոցում, երբ աշխատում էր որպես քննադատ «Կայո դյու սինեմա» ամսագրում։ Նա հավանել է այդ գիրքն ու ծանոթացել նրա հեղինակի հետ։ Նրա խնդրանքով Ռոշեն, որն արդեն մոտ 80 տարեկան էր, համաձայնել է գրել ֆիլմի սցենար և երկխոսություններ, բայց մահացել է նախքան նկարահանումների սկսվելը։

Նկարահանումներն անցկացվել են Փարիզում, Լազուր ափւմ և Էլզասում 1961 թվականի ապրիլի 10-ից մինչև հունիսի 28-ին, իսկ 1962 թվականին ֆիլմն առաջին անգամ ներկայացվել է ֆրանսիական հասարակության դատին և ունեցել մեծ հաջողություն՝ պատմության մեջ հիշվելով որպես Ֆրանսիական նոր ալիքի կինոլեզվի ստույգ հանրագիտարան։ Նույնիսկ Տրյուֆոյի կուռքը՝ Ժան Ռենուարը հայտարարել է, որ դեմ չէր լինի իր անունը տեսնել ֆիլմի լուսագրերում։

Մասնագետներին հիացրել է տեսախցիկի շարժականությունը, որն օպերատոր Ռաուլ Քուտարը մեկ բռնում է ձեռքին, մեկ էլ կապում է հեծանիվին, ապա տեղադրում ուղղաթիռի վրա՝ ստիպելով նկարահանել անհավանական պիրուետներ։ Ֆիլմի ոճական թեթևությունը նման է հերոսների՝ իրենց զգացմունքների հետ փորձեր անելու թեթևությանը։ 1960-ական թվականների երիտաարդությունը «Ժյուլ և Ջիմ» ֆիլմի մեջ տեսել է ազատ սիրո ներբող, չնայած այն ավելի շատ ընդգծում է այդպիսի հարաբերությունների թեթևությունը։

«Ժյուլ և Ջիմ» ֆիլմի նկարահանումից հինգ տարի հետո Տրյուֆոն էկրանավորել է Ռոշեի մեկ այլ վեպ՝ «Երկու անգլուհիներն ու «Մայրցամաքը»։

ԴերերումԽմբագրել

Հետաքրքիր փաստերԽմբագրել

  • Ժան Լյուկ Գոդարի «Կինը կին է» ֆիլմում Ժաննա Մորոն հայտնվում է բարում, իսկ Ժան Պոլ Բելմոնդոյի կերպարը նրան հարցնում է, թե երբ պետք է թողարկվի «Ժյուլ և Ջիմ» ֆիլմը։ Դա ակնարկ է Տրյուֆոյի նոր ֆիլմի վերաբերյալ, որն այդ ժամանակ դեռ ավարտին չէր հասցվել։
  • «Ժյուլ և Ջիմ» ֆիլմի ողբերգական հանգուցալուծմանը նման է «Վանիլային երկինք» (2001) ֆիլմի սյուժեն, որի գլխավոր հերոսի (Թոմ Քրուզի մարմնավորմամբ) սենյակում կախված է ազդագիր, որում պատկերված է Ժաննա Մորոն Կատրինի կերպարով։
  • «Ժյուլ և Ջիմ» ֆիլմը եղել է Սթիվեն Հոքինգի սիրելի ֆիլմը[11]։

Մրցանակներ և անվանակարգերԽմբագրել

ՄրցանակներԽմբագրել

ԱնվանակարգերԽմբագրել

  • 1963 – BAFTA մրցանակ
    • Լավագույն ֆիլմ
    • Օտարերկրացի լավագույն դերասանուհի – Ժաննա Մորո

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումնեԽմբագրել