Եվրոպական միության քաղաքացիական ծառայության տրիբունալ

Եվրոպական քաղաքացիական ծառայության տրիբունալ, Եվրամիության Արդարադատության դատարանում գործած մասնագիտացված դատարան։ Ստեղծվել է 2005 թվականի դեկտեմբերի 2-ին, լուծարվել՝ 2016 թվականի սեպտեմբերի 1-ին[1]։

Իրավական հիմքԽմբագրել

Նիցայի համաձայնագիրը նախատեսում էր որոշակի հատուկ ոլորտներում դատական հանձնաժողովների ստեղծում։ Այս դրույթը հետագայում փոփոխվում և կոդավորվում է Լիսաբոնի պայմանագրի և Եվրոպական միության գործունեության մասին պայմանագրի 257-րդ հոդվածով («մասնագիտացված դատարաններ»)[2]

  Եվրախորհրդարանն ու խորհուրդը, գործելով սովորական օրենսդրական կարգի համաձայն, կարող են հիմնել ընդհանուր դատարանին կցված մասնագիտացված դատարաններ՝ հատուկ ոլորտներում առաջացած գործողությունների որոշակի շրջանակ կամ ընթացակարգ առաջին ատյանում ուսումնասիրելու համար։ Եվրախորհրդարանը և խորհուրդը գործելու են կանոնակարգով կա՛մ հանձնաժողովի առաջարկով, Արդարադատության դատարանի խորհրդակցությունից հետո, կա՛մ Արդարադատության դատարանի պահանջով, հանձնաժողովի խորհրդակցությունից հետո. [...]  


2004 թվականի նոյեմբերի 2-ին Եվրամիության խորհուրդն այդ հիմքով ընդունել է որոշում՝ հիմնել Եվրամիության քաղծառայության տրիբունալը[3]։ Յոթ դատավորից բաղկացած այս նոր մասնագիտացված դատարանը ստեղծվել է Եվրամիության և նրա քաղաքացիական ծառայության միջև վեճերի վերաբերյալ որոշում կայացնելու համար․ իրավասություն, որը մինչև 2005 թվականը պատկանում էր Ընդհանուր դատարանին։ Դրա վճիռները օրենքի հարցերով ենթակա էին ապելյացիայի միայն Ընդհանուր դատարանում, իսկ բացառիկ դեպքերում՝ ենթակա վերանայման Եվրոպական Արդարադատության դատարանի կողմից: Հիմնվել է 2005 թվականի դեկտեմբերի 2-ին, լուծարվել՝ 2016 թվականի սեպտեմբերի 1-ին[1], չնայած Գլխավոր դատարանի չափերը կրկնապատկելու իր մանդատի հաջողություններին[4]։

Քաղծառայության տրիբունալի նախագահներԽմբագրել

Տարի Քաղծառայության տրիբունալի նախագահներ
2005–2011   Փոլ Մահանի
2011–2016   Շոն Վան Ռեպենբուշ

2016 թվականի քաղծառայության տրիբունալի դատավորներԽմբագրել

Դատավոր սկսած Անդամ պետություն Քաղծառայության տրիբունալի անդամներ
2011-2016 Բելգիա Շոն Վան Ռեպենբուշ
2011-2016 Իտալիա Էցիո Պերիլո
2011-2016 Նիդեռլանդներ Ռենե Բարենց
2011-2016 Իռլանդիա Կիերան Բրադլի
2013-2016 Դանիա Ջեսպեր Սվենինգսեն
2016-2016 Պորտուգալիա Ջոաո Սանտ՛Աննա
2016-2016 Բուլղարիա Ալեքսանդր Կորնեզով

Աղբյուր[5]

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Հետագա ընթերցանությունԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել