Բացել գլխավոր ցանկը

Եկատերինա Սվանիձե

Իոսիֆ Ստալինի առաջին կինը

Եկատերինա (Կատո) Սեմյոնովնա Սվանիձե (վրաց.՝ ეკატერინა (კატო) სვიმონის ასული სვანიძე-ჯუღაშვილი, ապրիլի 2 (14), 1885, Baji, Քութայիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 5 (18), 1907, Թիֆլիս, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), Իոսիֆ Ջուգաշվիլիի (Ստալինի) առաջին կինը, նրա ավագ որդու՝ Յակովի մայրը:

Եկատերինա Սվանիձե
Ekaterina Svanidze.jpg
Ծնվել էապրիլի 2 (14), 1885
ԾննդավայրBaji, Քութայիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն
Մահացել էդեկտեմբերի 5 (18), 1907 (22 տարեկանում)
Մահվան վայրԹիֆլիս, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն
ՔաղաքացիությունՌուսական կայսրություն
ԱմուսինԻոսիֆ Ստալին
Ծնողներհայր՝ Svimon Svanidze?, մայր՝ Սեպորա Դվալի
ԵրեխաներՅակով Ջուղաշվիլի
Ekaterina Svanidze Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Վրացի ազնվական Սեմիոն Սվանիձեյի և Սեպորա (Սապորա) Դվալի-Սվանիձեյի դուստրը: Քույրերը՝ Մարիա (1888-1942) և Ալեքսանդրա, եղբայրները՝ Ալեքսանդր (Ալյոշա) (1886-1941) և Միխայիլ (Միխա): Ապրել է Թբիլիսիում (Ֆրեյլինսկի 3): Օրավարձով աշխատել է որպես դերձակ և լվացարարուհի:

Նրա եղբայրը Իոսիֆ Ստալինի հետ սովորել է Թիֆլիսյան հոգևոր ճեմարանում:

Հարսանիքը տեղի է ունեցել 1906 թվականին Թիֆլիսի սուրբ Դավիթ տաճարում: Նրա հարսնքահայրը եղել է Միխա Ցխակայան:

Մահացել է տուբերկուլյոզից (ըստ այլ աղբյուրների՝ նրա մահվան պատճառն եղել էր որովայնային տիֆը), թողնելով ութամսական որդուն: Թաղված է Թբիլիսիի Կուկիյան գերեզմանատանը:

Բրիտանացի պատմաբան Սայմոն Մոնտեֆիորեն՝ «Երիտասարդ Ստալինը» գրքի հեղինակը, չի կասկածում, Ստալինի զգացմունքների իսկությանը և ուժին դեպի Կատոն: Հիմնվելով նրա հարազատների վկայությունների վրա (որոնք գրեթե բոլորը զոհվել են 1930-ականներին), նշում է, որ կնոջ թաղման ժամանակ Ստալինի միտքը հիվանդ էր, և երբ Կատոնի դագաղը իջեցնում էին գերեզման, Ստալինը ցատկեց այնտեղ և նրան դժվարությամբ կարողացան դուրս բերել այնտեղից[1]: Ստալինի առաջնեկին՝ Յակով Ջուգաշվիլիին, մեծացրել է Կատոյի մայրը:

1930-ականներին Եկատերինայի եղբայրը՝ Ալեքսանդր Սեմենովիչը պատժված էր և մահացել անազատության մեջ[2]: Ռեպրեսիայի է ենթարկվել նաև նրա կինը՝ Թբիլիսիի օպերային թատրոնի երգչուհի Մարիան և նրա քույրը Մարիկոն, որոնք 1942 թվականին գնդակահարվեցին Հատուկ խորհրդակցության ժամանակ ԽՍՀՄ ՆԳԺԿ որոշմամբ[3]:

ԾանոթագրություններԽմբագրել

ԳրականությունԽմբագրել