HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գիզա (այլ կիրառումներ)

Գիզա[2] (արաբ․՝ مدينة الجيزة‎‎), քաղաք Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետությունում,գտնվում է Վերին Եգիպտոսում, Նեղոսի ձախ ափին, Կահիրե-Ասուան երկաթգծի կայարան, Կահիրեի հարավարևմտյան արվարձան: Էլ Գիզա նահանգի վարչական կենտրոն: Բնակչությունը՝ 5 598 402 մարդ (դեկտեմբերի 12, 2020)[1]։

Քաղաք
Գիզա
արաբ․՝ الجيزة‎‎
Դրոշ
Governadorat de Gizeh.png

Egipt 383.jpg
Գիզայի բազմաթիվ փողոցներից կարելի է բուրգ տեսնել
ԵրկիրԵգիպտոս Եգիպտոս
Մակերես187 կմ²
ԲԾՄ30±1 մետր
Բնակչություն5 598 402 մարդ (դեկտեմբերի 12, 2020)[1]
Ժամային գոտիUTC+3
Հեռախոսային կոդ+20 2
Փոստային ինդեքսներ(+20) 2
Պաշտոնական կայքgiza.gov.eg/English/default.aspx
##Գիզա (Եգիպտոս)
Red pog.png

Եգիպտոսի երրորդ խոշորագույն քաղաքն է:

ՊատմությունԽմբագրել

Գիզան Մեմֆիսի հյուսիսային գերեզմանատունն էր հայտնի դարձավ IV դինաստիայից հետո, մեծ բուրգերի կառուցումից հետո՝ այստեղ դրվեցին փարավոնների դամբարաններ: Էլ Գիզայի մոտ Լիբիայի անապատում պահապանվել է փարավոնների դամբարաններ Քեոպսի, Հեֆրենայի և Միկերինա որոնք կառուցվելեն մ.թ.ա. առաջին դարի երրորդ կեսին և գրվել է հելենիստական գրականությունում՝ (աշխարհի յոթ հրաշալիքներում):

969 թվականի Ջահհարայի գլխավորած բանակը ներխուժեց Եգիպտոս և հաղթեց Գիզայի ճակատամարտում պարտւթույան մատնելով Աբասսի բանակին:

XX դարի վերջում Գիզան միաձուլվեց Կահիրեի հետ միասին և ներկայացրեց Կահիրեի մայրաքաղաքի արևմտյան ձախակողմյա մասը: Դեսպանատներից շատերը գտնվում էին այնտեղ, այդ թվում ռուսական դեսպանատունը: Բացի այդ, այստեղ էին նաև Կահիրեի համալսարանի մասնաշենքերը: 1999 թ. Կահիրեի մետրոպոլիտենի երկրորդ գիծը տարածվեց Գիզայով:

Քույր քաղաքներԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 http://www.citypopulation.de/Egypt-Cities.html
  2. Атлас «Экономическая и социальная география мира». — Роскартография, 2003.
  3. «Արխիվացված պատճենը»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-10-05-ին։ Վերցված է 2017-11-28 
  4. Giza-Los Angeles: Sister cities? — Daily News Egypt
  5. İBB ile Pramitler kenti Giza kardeş şehir oldu
  6. توأمة الجيزة واسطنبول في منزل السفير التركي

ԳրականությունԽմբագրել

  • Густерин П. В. часть // Города Арабского Востока. — М.: Восток—Запад, 2007. — С. 123. — (Энциклопедический справочник). — 2000 экз. — ISBN 978-5-478-00729-4.