Արկադի Գայդար

խորհրդային մանկագիր

Արկադի Պետրովիչ Գայդար (ռուս.՝ Аркадий Петрович Гайдар, հունվարի 9 (22), 1904[1], Լգով, Կուրսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն[2][3][4][…] - հոկտեմբերի 26, 1941(1941-10-26)[2][1][5][…], Լեպլյավո, Helmiaziv Raion, Պոլտավայի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն և Կանևի շրջան (Չերկասիի մարզ), Կիևի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն), ռուս խորհրդային մանկական գրող, կինոսցենարիստ։ Ռուսաստանի քաղաքացիական և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների մասնակից։

Արկադի Գայդար
ռուս.՝ Арка́дий Петро́вич Гайда́р‎
Arkady Petrovich Gaidar (1).jpg
Ծննդյան անունռուս.՝ Аркадий Петрович Голиков
Ծնվել էհունվարի 9 (22), 1904[1]
ԾննդավայրԼգով, Կուրսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն[2][3][4][…]
Վախճանվել էհոկտեմբերի 26, 1941(1941-10-26)[2][1][5][…] (37 տարեկան)
Վախճանի վայրԼեպլյավո, Helmiaziv Raion, Պոլտավայի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն կամ Կանևի շրջան (Չերկասիի մարզ), Կիևի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն
ԳերեզմանԿանև (քաղաք, Ուկրաինա)
Գրական անունArkadij Gajdar
Մասնագիտությունգրող, մանկագիր, գիտաֆանտաստիկ գրող, սցենարիստ, լրագրող և ռազմական թղթակից
Լեզուռուսերեն
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն և Flag of the USSR (1936-1955).svg Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն[6][7][8]
ԿուսակցությունԽՄԿԿ
Պարգևներ
«Հայրենական պատերազմի» I աստիճանի շքանշան և «Պատվո նշան» շքանշան
ԱմուսինՌաքել Լազարևնա Սոլոմյանսկայա
ԶավակներԹիմուր Գայդար
Commons-logo.svg Arkady Gaidar Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Ծնվել է ուսուցիչների՝ Պյոտր Իսիդորովիչ Գոլիկովի (1879-1927 թթ.) և Նատալյա Արկադևնա Սալկովայի (1884-1924 թթ.) ընտանիքում։ Ապագա գրողի ծնողները մասնակցել են 1905 թվականի հեղափոխական գործողություններին։ Առաջին Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ հայրը տեղափոխվեց ռազմաճակատ։ Արկադին այդ ժամանակ փոքր տղա էր և ուզում էր գնալ պատերազմ։ Փորձը ձախողվեց և նրան տուն վերադարձրեցին։ Քաղաքացիական պատերազմի մասնակից է։ 1918 թվականին՝ 14 տարեկանում, ընտրվել է կոմունիստական կուսակցության թեկնածու։ 1918 թվականի դեկտեմբերի վերջին նա արդեն ընդգրկված էր Կարմիր բանակում։ Գայդարը հաճախել է Մոսկվայի հրամանատարության կազմի դասընթացներին։ Տարվա վերջում նա նշանակվել է բանակի դասակի հրամանատարի օգնական։ Նա տարբեր ճակատներում մասնակցել է քաղաքացիական պատերազմի, վիրավորվել է և գլխին հարված ստացել։ 1920 թվականի հոկտեմբերին ուղևորվել է Մոսկվա հրամանատարական կազմի դասընթացների համար։ 1921 թվականին ավարտել է ավագ հրաձգային դպրոցը, որպես զորքերի հրամանատար։ Եղել է Օրլովի ռազմական օկրուգի 2-րդ հետևակային բրիգադի 23-րդ պահեստային հրաձիգի հրամանատար, այնուհետև նշանակվել է ռազմաճակատի գումարտակի հրամանատար[9]։ 1921 թվականի սկզբին եղել է գումարտակի ղեկավար, այնուհետև Տամբովի մարզում իրեն համակցված ջոկատի հետ գործել է Անտոնովի երկու ապստամբ բանակների դեմ։

 
Արզամաս, տուն, որտեղ Գայդարը անցկացրել է մանկության տարիները։ Այժմ՝ թանգարան։

ՍտեղծագործություններԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Гайдар Аркадий Петрович // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  3. 3,0 3,1 3,2 http://www.goodreads.com/book/show/2845490-the-blue-cup
  4. 4,0 4,1 4,2 http://www.goodreads.com/book/show/13459782
  5. 5,0 5,1 5,2 http://www.goodreads.com/author/show/537813.Arkady_Gaidar
  6. http://www.goodreads.com/list/show/47908.S_ch_thi_u_nhi_Li_n_X_d_ch_ti_ng_Vi_t
  7. http://www.amazon.com/The-Blue-Cup-Arkady-Gaidar/dp/B000XSQUMG
  8. http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=newsarchive&sid=aksFQ_yV.X00
  9. Осыков Б. И. Время было необыкновенное. — Воронеж, Центр.-Чернозёмное кн. изд-во, 1984. (Хроника жизни и творчества).

Արտաքին հղումներԽմբագրել

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 677