Ալեքսեյ Սերգեյի Ուվարով (ռուս.՝ Алексей Сергеевич Уваров, փետրվարի 28 (մարտի 12), 1825 կամ մարտի 12, 1825(1825-03-12)[1], Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 29 1884 (հունվարի 10 1885) կամ հունվարի 10, 1885(1885-01-10)[1], Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն), ռուս հնագետ։

Ալեքսեյ Ուվարով
Алексей Уваров
Uvarov graf archaeologist.jpg
Ծնվել էփետրվարի 28 (մարտի 12), 1825 կամ մարտի 12, 1825(1825-03-12)[1]
Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն
Մահացել էդեկտեմբերի 29 1884 (հունվարի 10 1885) (59 տարեկան) կամ հունվարի 10, 1885(1885-01-10)[1] (59 տարեկան)
Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն
ԳերեզմանՆովոդեվիչյան գերեզմանոց
ՔաղաքացիությունFlag of the Russian Empire (black-yellow-white).svg Ռուսական կայսրություն
Մասնագիտությունմարդաբան, հնագետ և նախապատմության ուսումնասիրող
Ալմա մատերՀայդելբերգի համալսարան
Տիրապետում է լեզուներինռուսերեն[2]
Ամուսին(ներ)Praskovya Uvarova?
Երեխա(ներ)Igor Uvarov?, Fyodor Uvarov? և Aleksey Uvarov?
ՀայրՍերգեյ Ուվարով
ՄայրYekaterina Uvarova?
Commons-logo.svg Alexey Sergeevich Uvarov Վիքիպահեստում

Կոմս Ս․ Ս․ Ուվարովի որդին։

Եղել է Ռուս հնագիտական ընկերության, Մոսկվայի հնագիտական ընկերության և Պատմության թանգարանի (Մոսկվա) հիմնադիրներից, Ռուսաստանում հնագիտական համագումարների կազմակերպիչներից։ 1851-1854 թվականներին Վլադիմիրի ու Մոսկվայի նահանգներում պեղել է դամբարանաբլուրներ։ 1853-1854 թվականներիին պեղումներ է կատարել Օլվիայում, Խերսոնեսում, Սկյութական Նեապոլսում։ Հայտնաբերել է հինքարեդարյան և Վոլով նորքարեդարյան կայաններ։ 1880 թվականի աշնանը հնագիտական ուսումնասիրություններ է կատարել Արմավիրում, որի որոշ կառույցներ համադրել է Գառնիի ամրոցի ու տաճարի, ինչպես նաև հայկայան վաղ միջնադարյան մի շարք հուշարձանների հետ։ Ալեքսեյ Ուվարովը չի նկատել Արմավիրի ուրարտական ծագումը։ Չնայած պեղումների սիրողական բնույթին, Ալեքսեյ Ուվարովը, իբրև գիտության կազմակերպիչ, զգալի դեր ունի ռուսական հնագիտության զարգացման գործում։ Նրա հիմնական աշխատությունն է՝ «Ռուսաստանի հնագիտությունը։ Քարային ժամանակաշրջան» (հ․ 1-2, 1881

ԳրականությունԽմբագրել

ЛитератураԽմբագրել

  • Лу­чин­ский Г. Не­заб­вен­ной па­мя­ти графа А. С. Ува­ро­ва. Ка­зань, 1885;
  • «Ալեքսեյ Ուվարով»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
  • Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов. — М. : Большая российская энциклопедия, 2004—2017.
  • Фор­мо­зов А. А. А. С. Ува­ров и его ме­сто в ис­то­рии русской ар­хео­ло­гии // Российская археология. 1993. № 3;
  • Полякова М. А., Фролов А. И. Ревнители московских древностей: Алексей Сергеевич Уваров. 1825—1884. Прасковья Сергеевна Уварова. 1840—1924 // Краеведы Москвы. (Историки и знатоки Москвы): Сборник [В 3-х книгах; Кн. 2] / Сост.: Л. В. Иванов, С. О. Шмидт. — М.: Книжный сад, 1995. — С. 48—64. — 304 с. — 3000 экз. — ISBN 5-85676-039-5
  • По­гиб­шие свя­ты­ни. СПб., 1996.

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։