Ալանինամինոտրանսֆերազ

Ալանինամինոտրանսֆերազա (ԱԼՏ, ԱլԱտ) տրանսֆերազների խմբին պատկանող էնդոգեն ֆերմենտ՝ ամինատրանսֆերազների (տրանսամինազների) ենթախմբից, որը լայնորեն օգտագործվում է բժշկական պրակտիկայում լյարդի ախտահարումների լաբորատոր ախտորոշման համար։

Գլուտամատ-պիրուվատ-տրանսամինազա
Բնորոշիչներ
ՍիմվոլGPT
Entrez2875
HUGO4552
OMIM138200
RefSeqNM_005309
UniProtP24298
Այլ տվյալներ
ՖՀ համար2.6.1.2
ԼոկուսՔրոմ. 8 q24.2-qter

Ալանինամինոտրանսֆերազը սինթեզվում է ներբջջային ճանապարհով, և սովորաբար այս ֆերմենտի միայն մի փոքր մասն է մտնում արյուն։ Երբ լյարդը վնասվում է (հեպատիտ, լյարդի ցիռոզ) ցիտոլիզի (բջիջների քայքայման) հետևանքով, այս ֆերմենտը մտնում է արյան մեջ, որը հայտնաբերվում է լաբորատոր մեթոդներով։ Այս տրանսամինազի մակարդակը կարող է աճել նաև սրտամկանի ինֆարկտի և այլ վիճակների դեպքում[1]։

ԱՍՏ-ի համեմատ ԱԼՏ-ի ավելի բարձր մակարդակը վկայում է լյարդի ախտահարման մասին, հակառակ պարագայում, երբ բարձրանում է ԱՍՏ-ինդեքսը՝ ԱԼՏ-ի համեմատ, ապա դա, որպես կանոն, ցույց է տալիս սրտամկանի բջիջների (սրտի մկանների) հետ կապված խնդիրներ։

ԱԼՏ-ի և/կամ ԱՍՏ -ի ակտիվության աճը կարող է պայմանավորված լինել որոշակի դեղամիջոցների ընդունմամբ (հիմնականում լյարդի վրա թունավոր ազդեցության պատճառով)։ ԱԼՏ-ի աճը կարող է լինել լյարդի տարբեր հիվանդությունների նշան։ Օրինակ, լիզոսոմային թթու լիպազի պակասը։ Վերջերս պարզվել է, որ այն կարող է նաև կանխատեսել սուր շնչառական դիսթրես համախտանիշի զարգացումը COVID-19 կորոնավիրուսային վարակով վարակված մարդկանց մոտ[2]։

Պլազմայում ԱԼՏ-ի ակտիվության նվազումը հնարավոր է երիկամային անբավարարության, պիրիդոքսինի անբավարարության դեպքում, հեմոդիալիզի կրկնվող միջամտություններից հետո, հղիության ընթացքում[1]։

Ալանինամինոտրանսֆերազ

ԱյլԽմբագրել

ՆշումներԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 Камышников В. С. «Клинические лабораторные тесты от А до Я и их диагностические профили: Справочное пособие» — Москва, «МЕДпресс-информ», 2007. — 3-е изд. — 320 с.
  2. Jiang, X., Coffee, M., Bari, A., Wang, J., Jiang, X., et al. (2020). Towards an Artificial Intelligence Framework for Data-Driven Prediction of Coronavirus Clinical Severity. CMC-Computers, Materials & Continua, 63(1), 537–551. doi:10.32604/cmc.2020.010691

ՀղումներԽմբագրել

[անգլ.]. — The Association for Clinical Biochemistry and Laboratory Medicine, 2012. — 5 p.