Վիկինգների նավերի թանգարան

Վիկինգների նավերի թանգարան (նորվ.՝ Vikingskipshuset på Bygdøy), կառույց Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոյի Բյուգդե թերակղզում։ Համարվում է Օսլոյի համալսարանի մշակութային պատմության թանգարանի մի մասը։ Այստեղ ներկայացված են հնագիտական գտածոներ Թյունից, Գոկստադից (Սանեֆյորդ), Օսեբերգից (Տյոնսբերգ) և Բորե բլուր-գերեզմանոցից[2]։

Վիկինգների նավերի թանգարան
Vikingskipshuset november 2016.jpg
Տեսակմշակութային արժեք և ծովային թանգարան
ԵրկիրFlag of Norway.svg Նորվեգիա
ՏեղագրությունՕսլո
ՎայրBygdøy?
Մասն էՄշակութային պատմության թանգարան
ՀասցեHuk Aveny 35
Հիմնադրված է1926
Այցելուներ538 037 մարդ[1]
Կայքkhm.uio.no/vikingskipshuset/

Թանգարանի տեսարժան նմուշներից են Օսեբերգյան, Գոկստադյան և Թյունյան նավերը։ Վիկինգյան դարաշրջանի ցուցադրությունը ներառում է սահնակներ, մահճակալներ, մեկ ձիակառք, փայտե քանդակներ, վրանային բաղադրիչներ, զամբյուղներ, թաղման ծիսակարգի պարագաներ[3]։ Թանգարանի ամենահայտնի նմուշն ամբողջական Օսեբերգյան նավն է, որը պեղված թաղման արարողակարգի ամենամեծ նավն է աշխարհում։

ՊատմությունԽմբագրել

1913 թվականին շվեդ պրոֆեսոր Գաբրիել Գուստաֆսոնն առաջարկել է 19-րդ դարի վերջում և 20-րդ դարի սկզբում հայտնաբերված Վիկինգյան դարաշրջանի գտածոները տեղավորել հատուկ շենքում։ Գոկստադից և Օսեբերգից հայտնաբերված նավերը տեղավորեցին Օսլոյի համալսարանի ժամանակավոր կացարաններում։ Շենքի կառուցման ճարտարապետական մրցույթում հաղթել է Արնսթեյն Արնեբերգը։

Օսեբերգյան նավի համար նախատեսված սրահը կառուցվել է Նորվեգիայի խորհրդարանի ֆինանսավորմամբ:Նավը համալսարանի կացարաններից տեղափոխվել է 1926 թվականին։ Գոկստադյան և Թյունյան նավերի համար նախատեսված սրահների կառուցումն ավարտվել է 1932 թվականին։ Վերջին սրահի կառուցման աշխատանքները հապաղել են՝ պայմանավորված Երկրորդ համաշխարհային պատերազմով։ Այս սրահի կառուցումն ավարտվել է 1957 թվականին։ Այստեղ տեղակայված են Օսեբերգից հայտնաբերված գտածոները[4]։

Նավերի տեղափոխումԽմբագրել

2000 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Օսլոյի համալսարանն աջակցել է Պատմական թանգարանի՝ նավերը և թաղման ծիսակարգի գտածոները Բյորվիկայում գտնվող նոր թանգարան տեղափոխելու առաջարկին։ Առաջարկը եղել է թանգարանի, հնագետների միության և լրատվամիջոցների քննարկման կիզակետում։ Ընդդիմախոսները մտահոգված էին, որ նավերը չափազանց փխրուն են և տեղափոխման ընթացքում կվնասվեն, կողմնակիցները պնդում էին, որ շատ ավելի ռիսկային է նավերը թողնել իրենց գտնվելու վայրում առկա վտանգների ներքո։ Կատարվեց ռիսկային գնահատում Օսենբերգյան նավի մեկ կողմում և ենթադրվեց, որ գտածոները կարելի է տեղափոխել առանց լուրջ վնաս հասցնելու[5]։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

ԱղբյուրներԽմբագրել

  • Brøgger, A. W. and Schetelig, H. Osebergfundet (Oslo. 1917)
  • Brøgger A.W. and Shetelig, H. Vikingskipene deres forgjenger og etterfølgere (Oslo. 1950)
  • Christensen, Arne Emil Kongsgårdens håndtverkere, Osebergdronningens grav, vår arkeologiske nasjonalskatt i nytt lys (Oslo. 1992)
  • Ingstad, Anne Stine Hva har tekstilene vært brukt til? Osebergdronningens grav (Oslo. 1992)

Արտաքին հղումներԽմբագրել