Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ

«Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ», պատվավոր կոչում, որը ընդգրկվել է Ռուսաստանի Դաշնության պետական պարգևների համակարգի մեջ:

Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ
Zaslujeniy artist.jpg
Բնագիր անվանում ռուս.՝ Заслуженный артист Российской Федерации
Տիպ
Կարգավիճակ
Վիճակագրություն
Հիմնադրման ամսաթիվ

Յուրացման հիմունքներԽմբագրել

«Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ» կոչումը շնորհվում է բարձրաստիճան պրոֆեսիոնալ արտիստներին, բալետմաստերներին, դիրիժորներին, կոմպոզիտորներին, ռեժիսորներին, խմբավարներին և երաժշտական կատարածուներին՝ անձնական վաստակի համար․

  • բարձր գեղարվեստական ​​պատկերների, ներկայացումների, կինոնկարների և հեռուստաֆիլմերի, համերգների, կրկեսային ծրագրերի, երաժշտական, հեռուստատեսության և ռադիոյի արտադրությունների ստեղծման գործում, որոնք լայն ճանաչում են գտել հասարակության և պրոֆեսիոնալ ​​միությունների կողմից,
  • ազգային արտիստական դպրոցների և հայրենական մշակույթի դասական գեղարվեստական կերպարների պահպանման և զարգացման գործում,
  • Ռուսաստանի տարածքում և նրա սահմաններից դուրս սոցիալական նշանակություն ունեցող համերգներին, ներկայացումներին և այլ մշակութային միջոցառումներին ակտիվ մասնակցության, որոնք կապված են մատաղ սերնդի բարոյական դաստիարակության, ռուսական մշակույթի հանրահռչակման և բարեգործական գործունեության իրականացման հետ,
  • համերգային, թատերական բեղմնավոր գործունեության, ներկայացումների, հասարակական լայն ճանաչում բերած կրկեսային ծրագրերի ներկայացման, ինչպես նաև միջազգային տարբեր խոշոր մրցույթների և փառատոների ժամանակ Ռուսաստանին արժանավայել ներկայացնելու համար։

«Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ» պատվավոր կոչումը, որպես կանոն, շնորհվում է ստեղծագործական գործունեության սկզբից ոչ շուտ, քան 20 տարի անց, եթե մրցանակին առաջադրված անձը ունի ճյուղային կառավարման մարմինների կամ Ռուսաստանի Դաշնության հիմնադիր մարմինների կառավարման արդյունաբերական մրցանակներ:

Շնորհման կարգԽմբագրել

Ռուսաստանի Դաշնության պատվավոր կոչումները շնորհվում են Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի հրամանագրերով՝ ըստ ներկայացված հայտերի, պարգևատրման մասին դիմումի քննարկման արդյունքների և Ռուսաստանի Դաշնության նախագահին առընթեր պետական ​​պարգևների հանձնաժողովի առաջարկի հիման վրա:

Կոչման պատմությունԽմբագրել

«Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ» պատվավոր կոչումը սահմանվել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի 1995 թվականի դեկտեմբերի 30-ի թիվ 1341 հրամանագրով[1]՝ «Ռուսաստանի Դաշնության պատվավոր կոչումների հաստատման, պատվավոր կոչումների և Ռուսաստանի Դաշնության պատվավոր կոչումների համար կրծքանշանի նկարագրության դրույթների հաստատման մասին»[2]։ Նույն հրամանագրով հաստատվել է պատվավոր կոչման նախնական դրույթը, որում ասվել է․

«Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ» պատվավոր կոչումը շնորհվում է բարձր պրոֆեսիոնալ արտիստներին, ռեժիսորներին, բալետմեյստերներին, դիրիժորներին, խմբավարներին, երաժշտական կատարածուներին, որոնք ստեղծել են բարձրարվեստ կերպարներ, ներկայացումներ, կինոֆիլմեր, հեռուստաֆիլմեր, համերգային, էստրադային և կրկեսային ծրագրեր, երաժշտական և հեռուստատեսային համարներ, ռադիոաշխատանքներ, որոնք ստացել են հանրային ճանաչում և աշխատել են արվեստի բնագավառում 10 և ավելի տարի:

Այս ձևով պատվավոր կոչման մասին դրույթը հաստատվել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի 2010 թվականի սեպտեմբերի 7-ի թիվ 1099՝ «Ռուսաստանի Դաշնության պետական պարգևատրման համակարգի կատարելագործման միջոցառումների մասին» հրամանագրով[3]։

ԿրծքանշանԽմբագրել

Կրծքանշանն ունի Ռուսաստանի Դաշնության պատվավոր կոչումների համար միասնական ձև և պատրաստվում է 40 մմ բարձրությամբ և 30 մմ լայնությամբ արծաթից: Այն օվալաձև է և ձևավորվում է դափնու և կաղնու ճյուղերով: Ներքևում խաչված ճյուղերի ծայրերը կապակցվում են ծիածանով։ Պսակի գագաթին Ռուսաստանի Դաշնության Պետական ​​զինանշանն է։ Առջևում՝ կենտրոնական մասում, ծաղկեպսակի վրա դրված է պատվավոր կոչումի անուն-մակագիր քարտը։

Հակառակ կողմում կա հագուստի կրծքանշանն ամրացնելու համար քորոց: Կրծքանշան կրում են կրծքավանդակի աջ կողմում։

Անցումային շրջանԽմբագրել

Անցումային շրջանը տևել է 4 տարի` 1992 թվականի մայիսի 16-ից մինչև 1996 թվականի ապրիլի 1-ը: ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստի պատվավոր կոչումը փոխարինվել է «Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ» կոչման, երբ «Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետություն»-ը վերափոխվել է «Ռուսաստանի Դաշնության» (տե՛ս ՌԽՖՍՀ 1991 թվականի դեկտեմբերի 25-ի № 2094-I օրենքը[4] և Ռուսաստանի Դաշնության 1992 թվականի ապրիլի 21-ի № 2708-I օրենքը[5])։ Բոլոր պատվավոր կոչումների անվանումներում «ՌԽՖՍՀ» պետության անվանումը փոխարինվել է «Ռուսաստանի Դաշնություն» բառերով, սակայն միայն 1995 թվականին է հաստատվել «Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ» կոչումը՝ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի 1995 թվականի դեկտեմբերի 30-ի թիվ 1341 հրամանագրով (ուժի մեջ է մտել 1996 թվականի ապրիլի 1-ին), իսկ մինչև հրամանագրի ուժի մեջ մտնելը գործել են ՌԽՖՍՀ պատվավոր կոչումների սահմանման մասին իրավական ակտեր:

Տես նաևԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Вступил в силу 1 апреля 1996 г.
  2. Указ Президента Российской Федерации от 30 декабря 1995 года № 1341 «Об установлении почётных званий Российской Федерации, утверждении положений о почётных званиях и описания нагрудного знака к почётным званиям Российской Федерации» Արխիվացված է Հոկտեմբեր 25, 2011 Wayback Machine-ի միջոցով:
  3. Указ Президента Российской Федерации от 7 сентября 2010 года № 1099 «О мерах по совершенствованию государственной наградной системы Российской Федерации» Archived 2015-05-12 at the Wayback Machine.
  4. Закон РСФСР от 25 декабря 1991 года № 2094-I «Об изменении наименования государства Российская Советская Федеративная Социалистическая Республика» Archived 2013-10-16 at the Wayback Machine.
  5. Закон Российской Федерации от 21 апреля 1992 года № 2708-I «Об изменениях и дополнениях Конституции (Основного Закона) Российской Советской Федеративной Социалистической Республики». Данный закон вступил в силу с момента опубликования в Российской газете 16 мая 1992 года.

ԳրականությունԽմբագրել

  • Щеголев К. А. Современные награды России. Традиции и преемственность. — М.: Вече, 2009. — С. 347. — (История наград). — ISBN 978-5-9533-3696-3
  • Винокуров В. А. Система государственных наград Российской Федерации: история, современность и перспективы развития. — М.: Дело, 2012. — 243 с. — ISBN 978-5-7749-0725-0
  • Гончаров А. И. Наградная система Российской Федерации. — М.: Посев, 2010. — 254 с.