Պիետրո Բեմբո (իտալ.՝ Pietro Bembo, լատ.՝ Petrus Bembus, մայիսի 20, 1470[1][2] կամ 1470[3], Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն[4] - հունվարի 19, 1547, Հռոմ, Պապական մարզ[4]), իտալացի գրող, պատմաբան, լատիներեն լեզվի և ոճի տեսաբան։ 1539 թվականից՝ կարդինալ։

Պիետրո Բեմբո
իտալ.՝ Pietro Bembo
Դիմանկար
Ծնվել էմայիսի 20, 1470[1][2] կամ 1470[3]
ԾննդավայրՎենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն[4]
Մահացել էհունվարի 19, 1547
Մահվան վայրՀռոմ, Պապական մարզ[4]
ԳերեզմանՍանտա Մարիա սոպրա Միներվա բազիլիկ
ՔաղաքացիությունFlag of Republic of Venice (1659-1675).svg Վենետիկի հանրապետություն
ԿրոնՀռոմի Կաթոլիկ եկեղեցի[5]
ԿրթությունՊադովայի համալսարան
ԵրկերGli Asolani?, Prose nelle quali si ragiona della volgar lingua? և De Aetna?
Մասնագիտությունգրող, բանաստեղծ, գրադարանավար, պատմաբան, թարգմանիչ, ակնարկագիր, կաթոլիկ քահանա, մարդասեր, բանասեր և erudite person
Ծնողներհայր՝ Բեռնարդո Բեմբո
Զբաղեցրած պաշտոններկարդինալ, Կարդինալների քոլեջ կամերլենգո և կաթոլիկ եպիսկոպոս
Commons-logo.svg Pietro Bembo Վիքիպահեստում

Բեմբոյի երկերի համար հիմք են ծառայել Ցիցերոնի, Բոկաչչոյի և Պետրարկայի ստեղծագործական ավանդները։ Ճանաչվել է սիրո մասին «Ազոլանական զրույցներ» (1505) գրքով։ Արժեքավոր գործերից է իտալերենի լեզվա–ոճական առանձնահատկությունների, տաղաչափության և նորմատիվ քերականության հիմունքներին վերաբերող «Արձակ դատողություն ժողովրդական լեզվի մասին» (1525) աշխատությունը։ Կողմնակից է եղել ազգային գրական լեզվին։ 12 գրքով գրել է Վենետիկի 1487– 1513 թթ․ պատմությունը (լատիներեն, հրտ․ 1551) և թարգմանել է իտալերենի։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 385