Յողունօլուք, հայաբնակ գյուղ Մուսա լեռան կենտրոնական մասում, Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Պելյանի գավառակում։

Գյուղ
Յողունօլուք
Վարչական տարածքԱրևմտյան Հայաստան
ԵրկրամասՊելյանի գավառակ
Պաշտոնական լեզուՀայերեն
Ազգային կազմՀայեր (մինչև Մեծ եղեռնը)
Կրոնական կազմՔրիստոնյա (մինչև Մեծ եղեռնը)
Ժամային գոտիUTC+3
Յողունօլուք (Աշխարհ)##
Յողունօլուք (Աշխարհ)

1915-ին ուներ 255 տուն (1233 շունչ) հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ, առևտրով, արհեստներով։ Մշակում էին ձիթենի, թզենի, դափնի։ Գյուղում կար 3 եկեղեցի՝ կից վարժարաններով։ Գյուղի կենտրոնում էր ամենամեծ եկեղեցին (Ս․ Աստվածածին, կառուցված 1790-ին)։

Յողունօլուքը եղել է Մուսա լեռան ինքնապաշտպանական կռիվների մասնակից վեց գյուղերից մեկը։ Բնակիչները (մնացած հինգ գյուղերի հետ) 1915-ին տեղափոխվել են Եգիպտnu և ապաստանել Պորտ Սաիդի մերձակայքում, 1919-ին վերադարձել են Մուսա լեռ։ 1939-ին, երբ Ալեքսանդրետի սանջակը հանձնվեց Թուրքիային, բնակիչները տեղափոխվեցին Սիրիա, այնտեղից էլ՝ Լիբանանի Այնճար գյուղը։ Նրանց մեծ մասը 1946–47-ին ներգաղթել է Հայաստան և այժմ բնակվում են Երևանում, էջմիածնում և այլուր։ Յողունօլուքի պատմական հուշարձաններից է Թովմաս Առաքյալի վանքը (այժմ՝ ավերակ), որը գտնվում է գյուղի արլ․ կողմում։ Այն կառուցված էր սրբատաշ և քանդակազարդ խոշոր քարերով։ Վանքը հարևան գյուղերի ուխտատեղին էր։

Աղբյուրներ խմբագրել

Տես նաև խմբագրել

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 127