Հովհաննես Աղազարի Լազարյան

HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հովհաննես Լազարյան (այլ կիրառումներ)

Հովհաննես Աղազարի Լազարյան (նոյեմբերի 23, 1735(1735-11-23), Նոր Ջուղա, Սպահան, Իրան - հոկտեմբերի 24, 1801(1801-10-24), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), հայ ազգային ազատագրական շարժման գործիչ է, Ռուսաստանի իսկական պետական խորհրդական, արդյունաբերող կալվածատեր։

Հովհաննես Աղազարի Լազարյան
Ivan Lazarev by Lampi.jpg
Ծնվել էնոյեմբերի 23, 1735(1735-11-23)
ԾննդավայրՆոր Ջուղա, Սպահան, Իրան
Մահացել էհոկտեմբերի 24, 1801(1801-10-24) (65 տարեկանում)
Մահվան վայրՍանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն
ՔաղաքացիությունՌուսական կայսրություն
Մայրենի լեզուռուսերեն
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ
Պարգևներ և
մրցանակներ
Սուրբ Հովհան Երուսաղեմցու շքանշան

ԳործունեությունըԽմբագրել

Հովհաննես Լազարյանը օգտագործել է ռուսական արքունիքի հետ ունեցած մերձավոր հարաբերությունները՝ իրագործելու Հայաստանի ազատագրումը։ Գործուն մասնակցություն է ունեցել ազատագրական ծրագրերի մշակմանը։ Կազմել և ռուսական կառավարությանն է ներկայացրել «Պրն. Իվան Լազարևի նոտան» ծրագիրը, որում դրել է Ռուսաստանի հովանու ներքո հայ պետականության վերականգնման հարցը։ Մեծ նշանակություն է տվել լուսավորությանը։ Հովհաննես Լազարյանի միջոցներով դպրոցներ են բացվել Թիֆլիսում, Նոր Նախիջևանում, Գրիգորիոպոլում, հիմնադրվել է Լազարյան ճեմարանը, ռուսական օրիորդաց դպրոց՝ Ցարսկոյե Սելոյում, կառուցվել են հայոց եկեղեցիներ Մոսկվայում ու Պետերբուրգում։ Լազարյանը կառուցել է նաև Կիզելի և Պոլազնինոյի մետալուրգիական գործարանները։ 1786 թվականին ավստրիական կայսր Իոսիֆ II-ից ստացել է բարոնի, 1788 թվականին՝ կոմսի տիտղոս։

 
Հովհաննես Աղազարի Լազարյանին նվիրված ՀՀ փոստային նամականիշ
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։