Բացել գլխավոր ցանկը

Կարճկան, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում: Գտնվում էր Վանա լճի հարավ-արևմտյան կողմում: Կենտրոնը Եղեգիս գյուղն էր:

Գավառակ
Կարճկան
Վարչական տարածքԱրևմտյան Հայաստան
ՎիլայեթՎանի վիլայեթ
ԳավառՎանի գավառ
Այլ անվանումներՂարչիղան, Ուրանց
Ազգային կազմհայեր
Տեղաբնականունկարճկանցի
Ժամային գոտիUTC+3

Տարածքով մոտավորապես համապատասխանում է պատմական Երերվարք գավառաին:

ԱշխարհագրությունԽմբագրել

Ունի խիստ լեռնային տարածք, սառնորակ հանքային աղբյուրներ, փարթամ արոտավայրեր և կաղմու թանձրախիտ մթին ծառեր: Գավառակի միջով հոսում է Կարճկանի գետը:

ԿլիմաԽմբագրել

Ունի առողջարար կլիմա:

ԲնակչությունԽմբագրել

Ըստ Վ. Քիների 1890-ական թվականներին ուներ 14459 բնակիչ, որից հայեր՝ 7890, քրդեր՝ 5550, գնչուներ՝ 600, թուրքեր՝ 176, եզիդի քրդեր՝ 175, հրեաներ՝ 68: 1909 թվականին հայերի թիվը նվազելով հասել էր 5222 մարդու:

ՊատմությունԽմբագրել

Գավառակի հայությունը զանգվածաբար կոտորվեց 1915 թվականի մեծ եղեռնի ժամանակ:

ՏնտեսությունԽմբագրել

Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, հողագործությունն ու փայտամշակությունն էր: Մշակելի հողերի սահմանափակության պատճառով հացահատիկի ցանքսերը քիչ էին: Ոմանք էլ նաև զբաղվում էին փայտահայտությամբ և փայտածուխի վաճառքով:

Օգտակար հանածոներԽմբագրել

Գավառակում կան պղնձի, երկաթի, կապարի, արծաթի և ոսկու պաշարներ, որոնց մի մասը արդյունահանվել է դեռևս հին ժամանակներում:

Վարչական բաժանումԽմբագրել

Ըստ Վ. Քիների 1890-ական թվականներին ուներ 79 բնակավայր[1]:

ԱղբյուրներԽմբագրել

  • «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն

Տես նաևԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 3, էջ 50