Կամախ, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում: Այն մոտավորապես համապատասխանում էր Բարձր Հայք աշխարհի Դարանաղի գավառին։ Թուրքերն անվանումը աղավաղելով կոչել են Եմախ։

Գավառակ
Կամախ
Վարչական տարածքԱրևմտյան Հայաստան
ՎիլայեթԷրզրումի վիլայեթ
ԳավառԵրզնկայի գավառ
Այլ անվանումներԿալմախ, Կեմախ, Քամախ, Քեմահ
Պաշտոնական լեզուՀայերեն
Ազգային կազմՀայեր (մինչև Մեծ եղեռնը)
Կրոնական կազմՔրիստոնյա (մինչև Մեծ եղեռնը)
Տեղաբնականունկամախցի
Ժամային գոտիUTC+3

Կենտրոնը Կամախ քաղաքն էր։

ԱշխարհագրությունԽմբագրել

Ուներ լեռնային տարածք։

ՊատմությունԽմբագրել

Հայերը բռնի կերպով տեղահան են արվել 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։

ԲնակչությունԽմբագրել

XIX դարի առաջին քառորդում ուներ 168-210 000 բնակիչ, որի մեծամասնությունը հայեր և բռնությամբ մուսուլմանացված հայեր էին։ 1915 թվականի Մեծ եղեռնի նախօրեին մնացել էր ընդամենը 21 հայկական գյուղ՝ մոտ 7000 բնակչով։

ՏնտեսությունԽմբագրել

Բնակչությունն հիմնականում աճեցնում էր հացահատիկներ, բանջարանաբոստանային կուլտարաներ, բամբակ, պտղատու ծառեր և խաղող։

Օգտակար հանածոներԽմբագրել

Կամախն ուներ արծաթի, պղնձի և երկաթի զգալի պաշարներ։

Վարչական բաժանումԽմբագրել

XIX դարի վերջին ուներ 360 գյուղ։

Հայկական նշանավոր գյուղերից էին Թորդանը, Հաղտիկը, Մեծ Արմտանը, Փոքր Մարեգը և այլն։

Պատմամշակութային կառույցներԽմբագրել

1903 թվականին Կամախն ուներ 5 վանք և 11 եկեղեցի: Նշանավոր վանքերից էին Ավագ վանքը և Անարծաթ Ս. Աստվածածինը[1]։

ԱղբյուրներԽմբագրել

  • «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն

Տես նաևԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 2, էջ 914