Լիգատուրա (այլ կիրառումներ)

Վիքիմեդիայի նախագծի բազմիմաստության փարատման էջ

Լիգատուրա (ուշ. լատ. ligatura – կապ, < լատ. ligo – կապել, միացնել),

  1. Մետալուրգիայում, օժանդակ համաձուլվածքներ, որոնց օգնությամբ հալված մետաղը հարստացնում են անհրաժեշտ լեգիրող տարրերով՝ մետաղին (հալված կամ պինդ վիճակում) որոշակի հատկություններ հաղորդելու նպատակով (տես Լեգիրում)։ Լիգատուրը օգտագործվում է այն դեպքում, երբ դժվար է առանձին լեգիրող տարրերի անմիջական ներմուծմամբ ստանալ պահանջվող բաղադրության համաձուլվածք։ Օրինակ՝ ազտիվ մետաղներին ամրություն տալու համար օգտագործում են պղնձի կամ անագի համաձուլված։
  2. Պոլիգրաֆիայում, մեկ ընդհանուր ոտքի վրա ձուլված երկու տպագրական նշան։
  3. Բժշկության մեջ կապ, անոթակապ (մետաքսաթելից)
  4. լեզվաբանության մեջ՝ կցագիր
  5. երաժշտական ​​նոտագրության մեջ գրաֆեմա, սիմվոլ, որը ցույց է տալիս մի քանի նշանների միակցված կատարումը
  6. սաքսոֆոնի, կլառնետի և այլ փայտային փողային երաժշտական ​​գործիքների մունդշտուկը լեզվակին (трость) ամրացնելու մետաղալար-հարմարանք
  7. ատամնաբուժության մեջ հարակից ատամները մետաղալարով ամրացում՝ կապան
  8. սոցիոլոգիայում՝ ըստ Ռալֆ Դարենդորֆի, անձի պատկանելիություն և կապեր, առանց որոնց սոցիալական կյանքն անհնար է թվում[1]։

Տես նաևԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 611