Ժերար դը Ներվալ

ֆրանսիացի գրող

ժերար դը Ներվալ, (ֆր.՝ Gérard de Nerval, մայիսի 22, 1808(1808-05-22)[1][2][3][…], Փարիզ[4][5] - հունվարի 26, 1855(1855-01-26)[1][6][2][…], Փարիզ[4][5]), ֆրանսիացի ռոմանտիկ բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ:

Ժերար դը Ներվալ
Դիմանկար
Ծնվել էմայիսի 22, 1808(1808-05-22)[1][2][3][…]
ԾննդավայրՓարիզ[4][5]
Մահացել էհունվարի 26, 1855(1855-01-26)[1][6][2][…] (46 տարեկան)
Մահվան վայրՓարիզ[4][5]
ԳերեզմանՊեր Լաշեզ
ՔաղաքացիությունFlag of France (1794–1815, 1830–1958).svg Ֆրանսիա[7]
Ազգությունֆրանսիացիներ
Մայրենի լեզուֆրանսերեն
ԿրթությունՇարլեմաժ լիցե
ԵրկերVoyage to the Orient?, La Pandora?, Aurélia? և Les Illuminés?
Մասնագիտությունգրող, բանաստեղծ, դրամատուրգ, թարգմանիչ, գրական քննադատ և լրագրող
Ծնողներհայր՝ Étienne Labrunie?
ԱնդամությունJeune-France?
Gérard de Nerval Վիքիպահեստում

Կենսագրություն և գործունեությունԽմբագրել

Ծնվել է Նապոլեոնի բանակի վիրաբույժի ընտանիքում: Տուրք տալով կլասիցիզմի ավանդույթներին լիբերալ-բոնապարտիստական «Ազգային էլեգիաներ և քաղաքական սատիրաներ» (Élégies nationales et satires politiques, 1827) հավաքածույում Ներվալը խոնարհվում է ռոմանտիզմի առաջնորդ Հյուգոյին:

Ներվալը ողջունեց և փառաբանեց Հուլիսյան հեղափոխությունը (1830)|, սակայն պատկանելով ինտիլիգենցիայի դասին, որը վախենում էր հետհեղափոխական հասարակական շարժումից ,շատ արագ հիասթափվեց նրանից: Հիասթափությունից հետո Ներվալը ենթարկվեց Թեոֆիլ Գոթիեի «ոսկյա» բոհեմայի ազդեցության տակ, որը հռչակել էր «արվեստն արվեստի համար» լոզունգը:Այդ լոզունգն արտահայտում էր որևիցէ սոցիալ փոփոխությունից քաղաքական պայքարի անարդյունավետությունը (դրամա «Léo Burckart», 1839)

Ներվալի վերջին տարիները դառնացել էին կարիքի և հոգեկան տկարության պատճառով: Գտնվելով դեպրեսիայի և ծայրահեղ կարիքի մեջ Ներվալը 1855-ի հունվարի 26-ին Փարիզի նրբանցքներից մեկում ինքնասպան է լինում:

Ներվալը ժառանգել է բանաստեղծությունների մի քանի ժողովածու («Գերմանական բանաստեղծությունների») - «Poésies alle «Poésies allemandes», 1830; «Նրբակիրթ բոհեմա»)- «La bohême galante», 1855),մի շարք պատմական դրամաներ և օպերային լիբրետոներ («Ֆաուստի դատապարտությունը»),- «La damnation de Faust», 1846), մի քանի վիպակների ժողովածու (« Կրակի կույսերը»),- «Les filles de feu», 1854):Էրտիզմը, ֆանտազիան և նրբակիրթ բոհեմայի «արվեստն արվեստի համար» պաշտամունքը առկա է Ներվալի ստեղծագրծություններում,որն արտահայտվում է իրականությունից կտրվելու միջոցով և որը երմանացի ռոմանտիկ գրողների ազդեցության արդյունք է: Նրան բնորոշ է անթերի կնոջ միստիկ կերպարի փնտրտուքը, որ նրբորեն արտացոլվում է նրա « Երազանք և իրականություն» ( Le rêve et la vie1855: Այդ վիպակի այլ ( հետմահու) անվանումն է « Ավրելիա»:

Ներվալի ճանապարհորդությունները դեպի Արևելք և Գերմանիա նկարագրված են ՝«Տեսարաններ արևելքի կյանքից» 1848), «Ճանապարհորդություն դեպի Արևելք» (

Բարձր է գնահատվում «Ֆաուստ» թարգմանությունը,որը Ներվալը կատարել է դեռևս երիտասարդ տարիներին և արժանացել է Գյոթեի գնահատականին :

Այլ գերմանացի գրողներից Ներվալը թարգմանել է Շիլլերին, Կլոպշտոքին , Բյուրգերին և հատկապես Հայնեին:Ներվալը ժառանգել է մի քանի պատմագրական հոդվածներ՝ ՝«Էտյուդներ գերմանացի բանաստեղծների մասին»-«Études sur les poètes allemands», 1830). ՝

ԾանոթագրություններԽմբագրել