Դոնի պատմվածքներ (ռուս.՝ Донски́е расска́зы), Միխայիլ Շոլոխովի ժողովածուն, որը բաղկացած է 6 պատմվածքից՝ «Ալյոշկինոյի սիրտը», «Մտրուկ», «Երկնագույն տափաստան», «Անպատկառը», «Ծննդանշան» և «Օտար արյուն»[1]։

Դոնի պատմվածքներ
ռուս.՝ Донские рассказы
Տեսակliterary cycle?
ՀեղինակՄիխայիլ Շոլոխով
Բնագիր լեզուռուսերեն

ՊատմվածքներԽմբագրել

«Ալյոշկայի սիրտը»

«Ալյոշկայի սիրտը» պատմվածքը հեղինակը գրել է 1925 թվականին։ Նույն թվականին «Ալյոշկա» անվանումով այն հրատարակվել է «Գյուղացիական երիտասարդություն» (ռուս.՝ «Крестьянская молодёжь») ամսագրում։ Ավելի ուշ, նույն թվականին, լույս է տեսել առանձին հրատարակությամբ և «Ալյոշկայի սիրտը» ներկայիս անվանումով[2]։

Պատմվածքը 14-ամյա որբ Ալյոշկայի մասին է, որի ընտանիքը` մայրը և երկու քույրը, մահացել են սովի ժամանակ, իսկ հայրն անհայտացել է[3]։

«Մտրուկ» պատմվածքը գրվել է 1926 թվականին։ Նույն թվականին այն առաջին անգամ լույս է տեսել «Երիտասարդ լենինյան» թերթում, այնուհետև՝ «Գյուղացիական երիտասարդություն» և «Որոնում» ամսագրերում[4]։ Պատմվածքի գլխավոր հերոսը մտրուկն է, որին երկու անգամ հրամայվում է սպանել, բայց կենդանի է մնում[5]։

1959 թվականին ստեղծագործությունը էկրանավորվել է։

«Երկնագույն տափաստան»

«Երկնագույն տափաստան» պատմվածքը գրվել է 1926 թվականին[6], այն պատմվում է հովիվ Զախարի անունից, ով իր թոռների հետ ապրում էր Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակաշրջանում[7]։

«Անպատկառը»

«Անպատկառը» պատմվածքը գրվել է 1925 թվականին և նույն տարում լույս է տեսել «Երիտասարդ լենինյան» թերթում[8]։ «Անպատկառը» պատմվածքի գլխավոր հերոսը Մինկան է, ով ապրում է մոր և պապի հետ։ Մինկան հորը չէր տեսել, մի անգամ նա պատերազմից հետո վերադառնում է, բայց շուտով նորից մեկնում է պատերազմ և մահանում[9]։

«Ծննդանշան»

«Ծննդանշան» պատմվածքը գրվել է 1924 թվականին, նույն տարում լույս է տեսել «Երիտասարդ լենինյան» թերթում։ Պատմությունը Նիկոլկայի մասին է, որը կորցրել էր հորը Գերմանիայի հետ պատերազմի ժամանակ, իսկ հետո մահացել էր մայրը, բայց շուտով ռազմի դաշտում Կարմիր բանակի հրամանատարը հանդիպում է իր հորը[10]։

Այն էկրանավորվել է 1964 թվականին։

«Օտար արյուն»

«Օտար արյուն» պատմվածքը գրվել է 1926 թվականին[11]։ Պատմության գլխավոր հերոսը ծերունի Գավրիլն է, որի որդին անհետ կորել է պատերազմում։ Գավրիլան խնամում է նոր թշնամական կառավարության վիրավորված ներկայացուցչին։ Պատմվածքի հիման վրա 1964 թվականին նկարահանվել է «Ինքնաբուխ սեր» ֆիլմը։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. «"Донские рассказы" Михаила Шолохова: времена гражданской войны» (ռուսերեն)։ real-books.ru։ Վերցված է 2018-02-19 
  2. «Алешкино сердце. | Румянцевский музей» (ռուսերեն)։ rummuseum.info։ Վերցված է 2018-02-19 
  3. «Краткое содержание Алешкино сердце Шолохов М.А.  :: Litra.RU :: Лучшие краткие содержания»։ www.litra.ru։ Վերցված է 2018-02-19 
  4. «Нахалёнок. | Румянцевский музей» (ռուսերեն)։ rummuseum.info։ Վերցված է 2018-02-19 
  5. «Disqus - рассказ жеребенок краткое содержание»։ Disqus (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-02-19-ին։ Վերցված է 2018-02-19 
  6. «Лазоревая степь. | Румянцевский музей» (ռուսերեն)։ rummuseum.info։ Վերցված է 2018-02-19 
  7. «Краткое содержание Лазоревая степь Шолохов для читательского дневника, читать краткий пересказ онлайн» (ռուսերեն)։ chitatelskij-dnevnik.ru։ Վերցված է 2018-02-19 
  8. «Нахаленок. | Румянцевский музей» (ռուսերեն)։ rummuseum.info։ Վերցված է 2018-02-19 
  9. «Краткое содержание Шолохов Нахаленок для читательского дневника, читать краткий пересказ онлайн» (ռուսերեն)։ chitatelskij-dnevnik.ru։ Վերցված է 2018-02-19 
  10. «Краткое содержание Шолохов Родинка для читательского дневника, читать краткий пересказ онлайн» (ռուսերեն)։ chitatelskij-dnevnik.ru։ Վերցված է 2018-02-19 
  11. «Чужая кровь. | Румянцевский музей» (ռուսերեն)։ rummuseum.info։ Վերցված է 2018-02-19 

Արտաքին հղումներԽմբագրել