Բացել գլխավոր ցանկը

Աշտիշատ, ավան Մեծ Հայքի Տուրուբերան աշխարհի Տարոն գավառում, իսկ ավելի ուշ շրջանում ավան՝ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում[1]: Գտնվում էր Արածանի գետի ափին՝ Քարքե լեռան ստորոտում, Սուրբ Կարապետ վանքի մոտակայքում։ Ներկայիս անվանումը՝ Յուջեթեփե (Yücetepe)։ Աշխարհագրական կոորդինատները՝ 38°58'23.40"N, 41°26'59.40"E։

Ավան
Աշտիշատ
Կոորդինատներ: 38°57′40.00″ հս․ լ. 41°11′30.01″ ավ. ե. / 38.9611111° հս․. լ. 41.1916694° ավ. ե. / 38.9611111; 41.1916694
Վարչական տարածքԱրևմտյան Հայաստան
ՎիլայեթԲիթլիսի վիլայեթ
ԳավառՄշո գավառ
Այլ անվանումներԱրտիշատ, Դերըկ, Դերըք, Դերիկ, Դերյուք, Հաշտիշատ, Հաշտից տեղիք, Յաշտիշատ, Սուրբ Սահակ, Տերեկ, Տերեք, Տերըկ, Տերըք, Տերիկ
Պաշտոնական լեզուՀայերեն
Բնակչություն600 մարդ (1915)
Ազգային կազմՀայեր (մինչև Մեծ եղեռնը)
Կրոնական կազմՔրիստոնյա (մինչև Մեծ եղեռնը)
Տեղաբնականունաշտիշատցի
Ժամային գոտիUTC+3
##Աշտիշատ (Աշխարհ)
Red pog.png

Անվան ստուգաբանությունԽմբագրել

Ըստ Մ. Չամչյանի Աշտիշատը նշանակում է Զոհերի քաղաք, իսկ ըստ Ն. Ադոնցի՝ "Աշտի քաղաք" կամ "Աշտի երկիր": Շատ վերջարմատը Sahr բառից է։

ՊատմությունԽմբագրել

Աշտիաշատը նախաքրիստոնեկան ժամանակաշրջանում եղել է Հայաստանի հեթանոսական պաշտանմունքի գլխավոր կենտրոններից մեկը։ Ավանում է գտնվել Աստղիկի, Անահիտի և Վահագնի մեհյաններն իրենց արձաններով։ Աշտիշատում էր գտնվում նաև հարուստ մեհենական մատենադարան։

Նավասարդի և վարդավառի տոները մեծ հանդիսությամբ են տոնել։ Հանդիսություններին մասնակցում էին նաև թագավորներն ու քրմապետները։

Քրիստոնությունը 301 թվականին որպես պետական կրոն ճանաչելուց հետո մեհյաներն ավերվում են Գրիգոր Լուսավորչի նախաձեռնությամբ և նրանց վայրում հիմնում են մի վանք Աշտիշատ անվանումով։ Վանքը հավակնություն ուներ դառնալու Հայաստանի առաջին եկեղեցին և համարվում էր Աղբիանոսների եպիսկոպոսական տոհմի նստավայրը։ Իսկ վանքի մոտակա տարածքները պատկանում էին կաթողիկոսներին։ Սահակ Պարթևի մահից հետո դրանք ըստ կտակից համաձայն անցնում են Մամիկոնյան նախարարներին։

Աշտիշատի Իննակնյա կոչվող վայրում Գրիգոր Լուսավորիչը ամփոփում է Հունաց երկրից իր հետ բերած Հովհաննես Մկրտչի և Աթանագինե վկայի մասունքները և մի վկայարան կառուցում այդ գերեզմանների վրա՝ պատվիրելով, որ ամեն տարի հավաքվեն այդտեղ սրբերի հիշատակը տոնելու համար։

354 թ.-ին Աշտիշատում Ներսես Մեծ կաթողիկոսի կողմից գումարվում է եկեղեցական ժողով, որը քննարկում և կանոնակարգում է աշխարհիկ և հոգևոր կյանքի մի շարք հարցեր։

VII դարում Աշտիշատ վանքն ավերվել է և նրա վայրում կառուցվել է նոր եկեղեցի։ Այն ստացել է Սահակ Պարթև անվանումը։

1915 թվականին Աշտիշատը Դերեկ անվանումով անշուք գյուղ էր։

ԲնակչությունԽմբագրել

Մեծ եղեռնի նախօրեին Աշտիշատն ուներ 600 հայ բնակիչ։

Պատմամշակութային կառույցներԽմբագրել

Աշտիաշատում է գտնվել Սահակ Պարթև կաթողիկոսի նրա դստեր Շուշանիկի դամբարանները, որոնք կանգուն են մնացել մինչև 1915 թվականը։

Ավանն ուներ Ս. Սահակ անունով եկեղեցի։ Աշտիշատի մոտակայքում էր գտնվում Ս. Հովհաննես Մկրտիչ և Ս. Աթանագինե մատուռները[2]:

ԱղբյուրներԽմբագրել

Տես նաևԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. «Բաղեշի նահանգի Մուշի գավառ»։ Վերցված է 2015 ապրիլի 14 
  2. «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 1, էջ 300