«Վերջին մարտը» (ֆր.՝ Le Dernier Combat), հետապոկալիպտիկական ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Լյուկ Բեսոնը, նկարահանվել է 1983 թվականին: Ռեժիսորի առաջին լիամետրաժ ֆիլմն է, նկարահանված կարճամետրաժ «Նախավերջինը» (1981) ֆիլմի հիման վրա:

Picto infobox cinema.png
Վերջին մարտը
Le Dernier Combat
Le Dernier Combat.jpg
Երկիր{{{2}}} Ֆրանսիա
ԺանրՊոստապոկալիպտիկա
դրամա
Թվական1983
ԼեզուՀամր կինո
ՌեժիսորԼյուկ Բեսոն
ՊրոդյուսերԼյուկ Բեսոն
Պեր Ժոլիվե
Սցենարի հեղինակԼյուկ Բեսոն
Պեր Ժոլիվե
ԴերակատարներՊեր Ժոլիվե
Ժան Ռենո
Ֆրից Վեպպեր
Ժան Բուիզ
ՕպերատորԿարլո Վարինի
ԵրաժշտությունԷրիկ Սերրի
ՄոնտաժSophie Schmit?
Նկարահանման վայրՓարիզ
ԿինոընկերությունLes Films du Loup
Gaumont
Տևողություն89 րոպե

ՍյուժեԽմբագրել

Աշխարհը աղետից հետո: Ժամանակակից քաղաքների ավերակներում ողջ մնացած մարդիկ դաժանորեն պայքարում են գոյության համար: Սակայն նրանք արդեն կորցրել են խոսելու ունակությունը և իրար հետ հաղորդակցվում են ժեստերի օգնությամբ: Սննդամթերքի հետ նույնպես խնդիրներ կան, ճիշտ է, երբեմն կարող է ձկների անձրև գալ: Գլխավոր հերոսը (տիտրերում նշված է պարզապես «մարդ», The Man) նույնպես ստիպված է անընդհատ պայքարել նրա նմանների հետ: Վերջինս ապրում է միայնակ անապատային տարածքում և հավաքած մասերից փորձում է պատրաստել ինքնաթիռ: Մասերից մեկը փնտրելու ընթացքում նա թափանցում է մարդկանց խմբերի ճամբար, որոնց կառավարում է դաժան կապիտանը: Նրանք հետապնդում են նրան, միայն թե նրան հաջողվում է կառուցել ինքնաթիռը և թռնել այդտեղից:

Հերոսը ժամանում է կիսաքանդ քաղաք, որտեղ փորձում է հաստատվել: Սակայն շուտով նա բախվում է մի դաժան մարդու հետ (տիտրներում նա նշված է, որպես «կենդանի» կամ «սկոտ»), արդյունքում հերոսը ծանր վիրավորվում է: Նրան այնուամենայնիվ հաջողվում է գտնել վայր, որտեղ դեռ պահպանվում են մարդկային հարաբերությունները, կա հիվանդանոց, որտեղ ապրում է բժիշկը, ով հոգ է տանում հերոսի մասին: Հիվանդանոց անընդհատ ցանկանում է ներխուժել դաժան մարդասպանը, միայն թե նրան ստացվում է ժամանակավորապես զսպել:

Մի քանի անգամ բժիշկը կապելով հերոսի աչքերը, անցկանցում է նրան միջանցքներով մի սենյակ, որտեղ գտնվում է բանտարկված մի կին: Մի անգամ քարերից անձրևի ժամանակ բժիշկը զոհվում է: Մարդասպանը ներխուժում է հիվանդանոց և դաժանորեն սպանում է կնոջը, իսկ հետո մենամարտում է գլխավոր հերոսի հետ: Մարդուն ստացվում է հաղթել մարդասպանին, բայց հանգիստ օազիսը կործանված է, նա վերադառնում է հետ՝ անապատ, որտեղ ապրում էր նախկինում: Այնտեղ նա սպանում է կապիտանին և փրկում է մնացածին ծանր աշխատանքից: Փրկվածներից մեկը տանում է նրան մի կնոջ սենյակ, կապիտանի նախկին ընկերուհու:

ԴերերումԽմբագրել

  • Պեր Ժոլիվե — մարդ
  • Ժան Բուիզ — բժիշկ
  • Ֆրինց Վեպպեր — կապիտան
  • Ժան Ռենոմարդասպան
  • Քրիստինա Քրյուգեր — կապիտանի սիրուհին
  • Մորիս Լամի — թզուկ
  • Պեր Քարրիվ — կապիտանի օգնական
  • Ժան Միշել Կաստանի — կապիտանի օգնական
  • Միշել Դոզե — կապիտանի օգնական
  • Բերնար Ավե — կապիտանի օգնական
  • Մարսել Բերտոմե — կապիտանի օգնական
  • Պետրա Մյուլլեր - խցում գտնվող կինը
  • Հարրի Ջոդ — կապիտանի օգնական

ԱռանձնահատկություններԽմբագրել

  • Ֆիլմը նկարահանվել է սև- սպիտակ տարբերակով:
  • Հերոսները իրար հետ շփվելուց չեն օգտագործում մարդկային խոսք: Միակ բացառությունը համարվում է բեմը, որտեղ բժիշկը հատուկ սարքի միջոցով արտասանում է bonjour («բարև ձեզ, բարի օր») բառը և փորձում է հերոսին օգնել արտասանել այդ բառը:

Մրցանակներ և անվանակարգերԽմբագրել

  • 1983 — Ժյուրիի հատուկ մրցանակ Ավորիազում կատարված կինոփառատոնի ժամանակ 1983 թվականին:
  • 1983 — քննադատների պարգև Բրյուսելի ֆանտաստիկ ֆիլմերի փառատոնի ժամանակ:
  • 1983 — Լավագույն ֆիլմի և լավագույն ռեժիսորի պարգև կատալոնական կինոփառատոնի ժամանակ Սիջեսում:
  • 1983 — «Արծաթե Հարիբդա» պարգև Տաորմինում կայացած կինոփառատոնի ժամանակ:
  • 1983 — մասնակցություն Չիկագոյի կինոփառատոնի մրցութային ծրագրում:
  • 1984 — անվանակարգ Սեզար մրցանակի համար, լավագույն առաջին աշխատանքի համար (Լյուկ Բեսոն):
  • 1984 — հանդիսատեսի ժյուրիի հատուկ մրցանակ Fantasporto կինոփառատոնի ժամանակ, ինչպես նաև International Fantasy Film Award պարգև, լավագույն ֆիլմի և լավագույն ռեժիսորի համար (Լյուկ Բեսոն) :