Վենեսուելայի անկախության հռչակագիր

Վենեսուելայի անկախության հռչակագիր (իսպ.՝ Acta de la Declaración de Independencia de Venezuela), ընդունվել է Վենեսուելայի կոնգրեսի կողմից 1811 թվականի հուլիսի 5-ին[1], որի համաձայն վենեսուելացիները որոշում կայացրեցին հեռանալ իսպանական թագի իշխանությունից նոր անկախ պետություն ստեղծելու նպատակով։ Նոր հանրապետությունը պետք է հիմնվեր քաղաքացիների հավասարության, գրաքննությունից հրաժարման և խոսքի ու մտքի ազատության սկզբունքների վրա։ Այդ սկզբունքներն ամրագրված էին երկրի առաջին Սահմանադրությամբ։

Մարտին Տովար ի Տովարի կտավը (1876), որտեղ պատկերված է կռչակագրի ստորագրումը

Հռչակագրի տակ ստորագրեցին տաս նահանգներից յոթի ներկայացուցիչները։ Երեք նահանգներ (Մարակայբո, Կորո և Գուայանա) հրաժարվեցին մասնակցելու Հռչակագրին և մնացին Իսպանիայի իշխանության տակ։

Վենեսուելայի անկախության հռչակագրի գլխավոր հեղինակներն էին Կրիստոբալ Մենդոսան և Խուան Էրման Ռոսկիոն։ Այն վավերացվել է Կոնգրեսի կողմից 1811 թվականի հուլիսի 7-ին։ Հռչակագրի ստորագրման օրը Վենեսուելայում նշվում է որպես Անկախության օր։ Վենեսուելայի առաջին Կոնգրեսի արձանագրության բնօրինակը պահպանվում է Կարակասում` խորհրդարանի Պալատում։ Նախագահ Ուգո Չավեսի ստորագրությունը 2013 թվականի մայիսի 31-ին Մադուրոյի վարչակազմի կողմից որպես հարգանիքի նշան նախկին նախագահին ավելացվել է փաստաթղթի ցուցադրվող օրինակի վրա, ինչն առաջ է բերել ընդդիմադիր վարչակազմի վրդովմունքը[2]։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. «VenezuelaTuya»։ Venezuela Tuya։ Վերցված է 2017-06-25 
  2. «Agregan la firma de Chávez al acta de Independencia de 1811» [The signature of Chávez is added to the 1811 declaration of independence] (Spanish)։ Clarín։ May 31, 2013։ Վերցված է May 28, 2013 

Արտաքին հղումներԽմբագրել